Ελένη Μπετεινάκη

Πολιτισμός | 24.06.17 08:50
Τα Παραμύθια του Σαββάτου !

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο

Ξεχειλίζουν συναίσθημα για όλα όσα ονειρευόμαστε και δεν ξέρουμε αν συμβούν πότε στ΄ αλήθεια!

γράφει η Ελένη Μπετεινάκη*

Παραμύθια γεμάτα με όνειρα. Όνειρα φανταστικά, όνειρα αληθινά , όνειρα που δεν σβήνουν ποτέ από ψυχή και μυαλό. Μια ολόκληρη ζωή μπορεία να έχει σαν κίνητρο ένα όνειρο. Μια ελπίδα που πάντα σιγόκαιει. Ιστορίες για την ζωή, για το πείσμα, την υπομονή, την ομορφιά των δικών μας ματιών. Αναζητήσεις, προσμονές, επιθυμίες, συναισθήματα.

Ναι, αυτό έχουν τα σημερινά» Παραμύθια του Σαββάτου». Ξεχειλίζουν συναίσθημα για όλα όσα ονειρευόμαστε και δεν ξέρουμε αν συμβούν πότε στ΄ αλήθεια!

Ο φυσητής των ονείρων, Bernard Villiot – Thibault Prugne, εκδ. Λιβάνης

Τα Παραμύθια του Σαββάτου !

Ο Ζορζί Μπαλαρί είναι ένα μικρό αγόρι , ορφανό και μαθητευόμενος του Πιέτρο Σπαλάτο, μάστορας στη Βενετία. Ήθελε μεγαλώνοντας να γινόταν ένας φυσητής γυαλιού μόνο που η μοίρα είχε άλλα σχέδια για τον μικρό Ζορζί. Στα δεκαπέντε του χρόνια, ένα κομμάτι γυαλί του τραυμάτισε το πόδι και του άφησε μια μικρή αναπηρία. Κούτσαινε πια κι αυτό σήμαινε πως δεν έκανε για Φυσητής Γυαλιών αφού δεν θα μπορούσε να σταθεί στα δύο του πόδια. Τον έδιωξε ο Πίετρο, τον έδιωχναν όλοι κι εκείνος μόνος, με κοροϊδίες αρκετές περιπλανιόταν  παντού τις νύχτες. Το χειρότερο; Του  κόλλησαν το παρατσούκλι «Χορευτής». Όμως τα όνειρα των ανθρώπων δεν σταματούν πότε να υπάρχουν όσες αναποδιές και να τους τύχουν. Έτσι ο Ζορζί βρήκε τρόπο να μπαίνει τις νύχτες στα εργαστήρια των άλλων μαστόρων και να προσπαθεί να  μάθει μόνος  του να χειρίζεται το φυσοκάλαμο. Ο Τζάκομο ένα δεκάχρονο αγόρι, ζητιάνος, θα μπει στη ζωή του Ζορζί και θα την αλλάξει…. Ο νεαρός μάστορας θα φτιάξει για πρώτη φορά στη ζωή του ένα όνειρο  από ένα κομμάτι γαλάζιο γυαλί και ο Τζάκομο θα το δει στον ύπνο του και θα μαγευτεί. Όλα τα παιδιά θέλουν  να γνωρίσουν τον σπουδαίο φυσητή του γυαλιού που φτιάχνει  φανταστικά όνειρα… Μια νέα περιπέτεια θα αρχίσει για τον Ζορζί, τον Τζάκομπο, τους πικρόχολους  μάστορες , για την ζωή και τις μεγάλες επιθυμίες ….

 Μια ιστορία λοιπόν για το όνειρο, τη δύναμη της φαντασίας. Μια ιστορία που μόνο ταξιδεύει τον νου και την ψυχή. Μια ιστορία που τα αδύνατα γίνονται δυνατά. Οι επιθυμίες που εκπληρώνονται, τα όνειρα που ακουμπούν την αλήθεια, οι άνθρωποι που με την επίμονή και υπομονή τους καταφέρνουν τα ακατόρθωτα. Για κάθε αναποδιά που μπορεί να συμβεί αλλά που δίνει περισσότερη δύναμη και πείσμα για καλύτερη ζωή. Ένα ταξίδι, όλο το βιβλίο, στην Βενετία, στο μοναδικό νησάκι το Μουράνο, στο χρώμα και στην ομορφιά της τέχνης. Της τέχνης του φυσητού γυαλιού που΄ ναι αλήθεια μάστορες του είδους,  οι Βενετοί. Μια ιστορία που έχει πάθη κακίες, μίση , μοναξιά μα και αγάπη, κι ομορφιά και θέληση κι απ΄όλα. Για να μην σταματάμε ποτέ να ελπίζουμε, για τα όνειρα που δίνουν ζωή, για τη ζωή που πάντα ονειρεύεται. Πότε δεν πρέπει να μας πτοούν οι δυσκολίες, αντίθετα να μας γεμίζουν δύναμη και συνεχή προσπάθεια. Και τότε ναι, το θαύμα μπορεί να συμβεί… Αν πιστεύουμε στον εαυτό μας , στα όνειρα και γιατί όχι …στα παραμύθια!

Να το ξεφυλλίσετε πολλές φορές, να θαυμάσετε την υπέροχη εικονογράφηση. Να αφεθείτε στο όνειρο…

Για παιδιά και μεγάλους που δεν τι βάζουν κάτω ΠΟΤΕ!΄

 

Ένα κίτρινο φύλλο, Μιχάλης Μουλάκης, εικ: Φίλιππος Φωτιάδης,ε κδ.Ίκαρος

Τα Παραμύθια του Σαββάτου !

Ο κύκλος της ζωής μέσα από το τελευταίο ταξίδι ενός κίτρινου φύλλου. Χρώμα, φαντασία, διάλογοι με τους γειτόνους, τους φίλους, τους συνοδοιπόρους της ζωής. Μια ιστορία του τέλους ή μήπως μιας νέας αρχής. Μια ιστορία για το φόβο του άγνωστου, για την ελπίδα του αύριο, για την ίδια τη ζωή που προχωρά και δεν σταματά  πουθενά. Κάποιοι μας ακολουθούν, κάποιοι μας αγνοούν  και κάποιους δεν προσέχουμε εμείς ποτέ στο διάβα μας… Η πορεία, το ταξίδι έστω και την τελευταία  στιγμή είναι μια αναζήτηση, μια επισκόπηση, ένα απολογισμός  γεμάτος συναισθήματα κι εναλλαγές.

Πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας ο Μιχάλης Μουλάκης. Νέα γραφή, για μικρούς και μεγάλους. Ευαίσθητο, αληθινό, τρυφερό, φιλοσοφικό  και πολύ προσεγμένο κείμενο. Ένα κίτρινο φύλο από εκείνα τα χιλιάδες που πέφτουν, υπάρχουν, σκορπίζονται παντού κάθε φθινόπωρο, χειμώνα ή και την Άνοιξη ακόμα. Ένα κίτρινο φύλλο που την ώρα της τελευταίας πτήσης του ,της τελευταίας διαδρομής και την ίδια στιγμή της πρώτης, βλέπει τον  κόσμο με άλλα μάτια. Πράγματα που θεωρούνταν δεδομένα ανακαλύπτει πως δεν ήταν. Άλλη οπτική γωνία και ματιά, μικρές ή μεγάλες  αποκαλύψεις, χαρές και πίκρες. Άλλοι  το γνώριζαν, το θυμούνταν,  άλλοι όχι, κι αυτό που νόμιζε…. Κι ύστερα αρχίζουν οι φοβίες, οι έννοιες και τα ερωτήματα. Ερωτήματα για την ύπαρξη, το τέλος ή την αρχή μιας νέας ζωής, ίσως. Που πάμε, που ήμασταν, πως ήμασταν, ποιοι έζησαν πραγματικά δίπλα μας, ή παράλληλα  με τη δική μας ζωή. Αλληγορική πολύ η σημασία του κίτρινου φίλου δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα από ένα τόσο ασήμαντο μικρό φυλλαράκι να πάρουν απαντήσεις, σύμβολα και ερεθίσματα για τον κόσμο που τα περιβάλλει, τις ματιές, την ίδια την πορεία της ζωής. Κι οι απαντήσεις  είναι πολλές, κι είναι  όλες δεκτές κι αληθινές, όπως γράφει και την ιστορία του  ο συγγραφέας  γεμάτη τόλμη και θάρρος , με ελπίδα κι όνειρα.

Εικονογράφηση από τον Φίλιππο Φωτιάδη σαν τεχνική κολλάζ αρκετά προσεγμένη με απλές γραμμές, λιτό και απέριττο και φιλικά σκίτσα για  παιδιά!

Για παιδιά από 4 ετών….

 

*Η Ελένη Μπετεινάκη είναι νηπιαγωγός

http://zhtunteanagnostes.blogs...

 

Όλες οι ειδήσεις

Διαβάζονται τώρα