Τις προηγούμενες δύο εβδομάδες όλη η Ελλάδα καθηλώθηκε τηλεοπτικά στο MEGA, παρακολουθώντας την τηλεοπτική σειρά ''το νησί'', με τις περιπέτειες των λεπρών και τα όσα περνούσαν στον τόπο του μαρτυρίου. Κλάψαμε για τη δασκάλα την Ελένη και συγκινηθήκαμε με το μαρτύριο του μικρού Δημήτρη που χωρίς να φταίει βρέθηκε ξεριζωμένος από τον τόπο του και το σπίτι του. Απόψε θα κλάψουμε αλλού. Θα πάμε Μαξίμου. Η σειρά δεν θα μεταδοθεί, λόγω της διακαναλικής συνέντευξης του πρωθυπουργού, κι αυτό είναι το σωστό. Σήμερα θα κλάψουμε για τα χάλια της Ελλάδας και θα οργιστούμε για όλους όσοι μετέτρεψαν ένα ευλογημένο τόπο, την κατοικία των θεών, όπως πομποδώς διαφήμιζε ο ΕΟΤ, στη Σπιναλόγκα της Ευρώπης! Και θα νοιώσουμε σαν τους χανσενικούς εκείνης της εποχής: είναι αλήθεια όσα μας έχουν συμβεί ή θα ξυπνήσουμε ένα πρωϊ, και θα έχει φύγει ο εφιάλτης; Κι ακόμα θα βρεθεί το φάρμακο να γιατρευτούμε απ' αυτό το μαρτύριο ή θα φύγουμε από το μάταιο τούτο κόσμο, χωρίς να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα;