του Μανόλη Αλεξάκη

Τις τελευταίες του προσπάθειες προκειμένου να διασωθεί κάνει το πολιτικό σύστημα στη χώρα μας! Καλά κάνουν οι εκπρόσωποί του και σφυρίζουν κλέφτικα δεδομένου ότι επί της ουσίας έχουν βρεθεί στο απυρόβλητο, ενώ οι συνέπειες της Κρίσης και των απαράδεκτων και αβάστακτων μέτρων δεν τους έχουν αγγίξει.

Πιστεύουν λοιπόν οι αφελείς πως θα «τη βγάλουν» και θα διασωθούν με μια αναδιάταξη των πολιτικών δυνάμεων, με κινήσεις που θα θολώσουν το τοπίο και με μια «νέα λαϊκή εντολή» που θα τους εξαγνίσει.

Δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται θα πρέπει να είναι πολύ πιο βαθιές και πως θα πρέπει να στοχεύσουν στη ρίζα του κακού. Στην αλλαγή του πολιτικού πεδίου, στη θεσμοθέτηση νέων δομικών αλλαγών που θα διασφαλίζουν την Εθνική Κυριαρχία, τη Δημοκρατία, τη Διαφάνεια, την Αξιοκρατία, την Ανάπτυξη, την Ευημερία. Γιατί με το ισχύον πολιτικό σύστημα αποδείχτηκε πως όλα αυτά δεν είναι εφικτά, στην πράξη δε λειτούργησε και πάντως, εξαντλήθηκε.

Δεν είναι δυνατόν να διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη, να έχει υπονομευθεί και υποθηκευτεί η Εθνική μας Κυριαρχία και εμείς να πιστεύουμε πως το πρόβλημα βρίσκεται στο συσχετισμό των δυνάμεων που αντιπροσωπεύουν στο κοινοβούλιο τον  Ελληνικό Λαό.

Πολύ φοβάμαι πως προσπαθούν και πάλι να φορτώσουν στο Λαό το βάρος αποφάσεων  τις οποίες οι ίδιοι θα πρεπε να έχουν δρομολογήσει ήδη με λύσεις μέσα από την εξουσία που διέθεταν και δεν τόλμησαν να την αξιοποιήσουν.

Πολύ φοβάμαι πως η προσφυγή στις κάλπες υποκρύπτει την αποφυγή ανάληψης ευθυνών των κατεξοχήν αρμοδίων ή και τη μετάθεση ενός βάρους που δεν μπορεί να κριθεί στο επίπεδο αυτό. Ας μην ακούσω κρίσεις και σχόλια όπως, «να μιλήσει ο λαός» και «η βούληση του είναι πάνω από κάθε απόφαση! Ναι, αυτό ισχύει! Αλλά όταν οι συνθήκες είναι ομαλές! Ναι, αυτό ισχύει όταν δεν βρισκόμαστε σε καθεστώς πολέμου. Όταν όμως ο εχθρός έχει εισβάλει στη Χώρα, δεν μπαίνεις σε μια περιπέτεια εκλογική που κανείς δε σου εγγυάται πως θα δώσει άμεσα λύση.

Εξάλλου οι εκλογές αυτές δεν πρέπει να στηθούν πάνω σε διλήμματα, αλλά σε σοβαρές  πολιτικές προτάσεις εξόδου από την κρίση. Δεν πρέπει να πάμε σε εκβιασμούς Κυβέρνηση ή μη Κυβέρνηση; Κάτι που θα πνίξει και πάλι νέες δυνάμεις που μπορεί να προκύψουν στο πολιτικό σκηνικό. Ας μην μας ξεγελούν οι δημοσκοπήσεις και πιστέψουμε πως θα δούμε νέες λογικές στο Κοινοβούλιο. Με υλικά κατεδάφισης δε χτίζεις και πάντως απαιτούνται νέα θεμέλια.

Σήμερα κρίνεται η πορεία της χώρας! Αποφάσεις που έχουν παρθεί δεσμεύουν την όποια Κυβέρνηση θα προκύψει από τις εκλογές, όποια κι αν είναι η μορφή της (μονοκομματική ή πολυκομματική). Άρα το ζητούμενο  δεν είναι ποιος θα κυβερνήσει, αλλά πως με τι πλαίσιο;

Εκείνο λοιπόν που απαιτείται στη συγκεκριμένη περίπτωση, εκτός από την άμεση Κυβέρνηση τεχνοκρατών που θα υλοποιήσει όσα έχουν δρομολογηθεί προκειμένου να αποφευχθεί στο διάστημα των επόμενων μηνών η στάση πληρωμών της χώρας μας, είναι μια σύγκληση Εθνοσυνέλευσης.

         Στο διάστημα αυτών των μηνών ο Ελληνικός Λαός θα πρέπει να προχωρήσει στην εκλογή εθνικών αντιπροσώπων, προκειμένου να ψηφισθεί ένα κατεξοχήν Νέο Σύνταγμα, εκείνο που θα οδηγήσει την πολιτική πορεία της Χώρας μας στα επόμενα είκοσι - τριάντα χρόνια.

Η Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να σηματοδοτήσει μεγάλες αλλαγές στο πολιτικό μας σύστημα που θα έχουν να κάνουν με κορυφαία ζητήματα, όπως εκείνα της λειτουργίας και του ρόλου του Κοινοβουλίου με σαφέστατα μειωμένο αριθμό βουλευτών, με νέο ρόλο για τη νομοθετική εξουσία, με κατοχυρωμένο το ρόλο ανεξάρτητων αρχών, με Κυβέρνηση μη αιρετών για να αποφεύγονται οι πελατειακές σχέσεις, με κατοχύρωση της αποκέντρωσης και της αυτοτέλειάς της, με κατάργηση της πολιτικής ασυλίας για ποινικές πράξεις και αδικήματα. Με την απλοποίηση του Νομικού Πλαισίου που καλλιεργεί την ανομία και τη γραφειοκρατία ως σήμερα. Με μέτρα που θα κατοχυρώνουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Τη δυνατότητα της έκπτωσης των αιρετών,  με πρωτοβουλίες που θα εξασφαλίζουν τοπικά την έκφραση των πολιτών.

Με μια σειρά προτάσεων που θα αναβαθμίζουν το ρόλο του Κοινοβουλίου, των Θεσμών. Με την κατοχύρωση της άμεσης λαϊκής έκφρασης με τοπικά δημοψηφίσματα. Τα ελλείμματα δημοκρατίας που η αντιπροσωπευτικότητα με τις δυσλειτουργικές αγκυλώσεις και αλλοιώσεις της έχει συσσωρεύσει, πρέπει να βρουν  λύσεις θεσμικές. Σήμερα οι νέες τεχνολογίες μπορούν να αξιοποιηθούν τόσο στον τομέα της διαφάνειας, όσο και στον τομέα της υιοθέτησης μέτρων που προωθούν την άμεση δημοκρατία.   

Μια Εθνοσυνέλευση που θα έχει ως στόχο τη διασφάλιση του εθνικού συμφέροντος μέσα από ένα κείμενο που μπορεί να σταθεί το σύγχρονο Πολιτειακό μας Μανιφέστο. Ένα θεσμικό πλαίσιο που θα αποτελέσει τη βάση για τη συνολική ανάκαμψη της χώρας, τόσο σε πολιτικό, όσο σε ηθικό και κοινωνικό επίπεδο. Αντίστοιχο των πρώτων συνταγμάτων της Επανάστασης ή εκείνου που η άνοδος του Ελ. Βενιζέλου είχε θεσμοθετήσει.

Με τέτοιες πρωτοβουλίες μπορεί και πρέπει η Χώρα να αναζητήσει τον νέο  προσανατολισμό της, για να βρει το βηματισμό που θα την οδηγήσει στην πρόοδο, αφήνοντας πίσω τα λάθη του παρελθόντος που μας έριξαν στην άβυσσο και στο αδιέξοδο, καταργώντας κάθε αίσθημα δικαίου, δικαιώματος και ασφάλειας.

Για να ξαναβρεί η Πολιτική το ρόλο της και το πολιτικό σύστημα την αξιοπιστία του.

  Ο  Μανόλης Αλεξάκης   είναι  Περιφερειακός Σύμβουλος