Της Ειρήνης Τσάκα


Ήταν λίγο πριν τις 8.00 το βράδυ της Κυριακής, όταν -εν μέσω πανηγυρισμών από τους νικητές , χειροκροτημάτων από τους υπόλοιπους συμμετέχοντες και  απορημένων βλεμμάτων από τους περαστικούς έξω από το Δημαρχείο Ηρακλείου -  μου ήρθε η τηλεφωνική παράκληση για ένα μικρό κείμενο γύρω από την εμπειρία μου στο Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού…

 «Νικήσατε ;» , ήταν η πρώτη ερώτηση και αυθόρμητα απάντησα «Φυσικά και ΟΧΙ». Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, όσο κι αν με ψέξουν τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας , επιμένω ότι δεν έχει καμία σημασία πως δεν σηκώσαμε το «τρόπαιο»…!

Σημασία έχει ότι ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΛΑ . Κι αν είπαμε και μια κουβέντα παραπάνω, στην ένταση της στιγμής …πάλι αγαπημένοι !

 Τώρα θα μου πείτε .. «εδώ ο κόσμος καίγεται» και εσείς κυνηγάτε τους «θησαυρούς».

Για κάποιον που δεν το έχει ζήσει, ίσως να φανεί παιδιάστικο, άτοπο για τις μέρες μας, ίσως και …ανόητο.

Όμως για τους χιλιάδες μικρούς και μεγάλους που για περίπου 10 ώρες έτρεχαν ωσάν αφιονισμένοι από την μία άκρη του Ηρακλείου στην άλλη, θεωρώ ότι όλα είχαν νόημα.

 Όχι γιατί θα βρίσκαμε το «θησαυρό» και θα αναδεικνύαμε την υπεροχή μας. Ούτε γιατί θα κερδίζαμε δόξα και χρήματα..

 Όλα είχαν νόημα γιατί για μία ολόκληρη μέρα κανένας από τους συμμετέχοντες δεν σκέφτηκε έστω και για μία στιγμή τους λογαριασμούς που έχει να πληρώσει, τις δουλειές που έχει να κάνει τις επόμενες ημέρες, το αν θα βρει δουλειά σύντομα, το διάβασμα (για μαθητές και φοιτητές), το αν θα χρεοκοπήσει η χώρα και το αν θα πάει καλά το PSI (για τους πιο υποψιασμένους)…

 Όλα είχαν νόημα, γιατί τα βιβλία που ανοίχτηκαν το τελευταίο διάστημα, το  googlarisma με την λέξη Ηράκλειο στο διαδίκτυο , οι συζητήσεις με γνώστες της ιστορίας της πόλης , αν τα αθροίσεις είναι περισσότερα από όσα τους υπόλοιπους 11 μήνες του χρόνου.

 Όλα είχαν νόημα γιατί , από τους πιο μικρούς κυνηγούς μέχρι τους πιο ηλικιωμένους, τουλάχιστον οι μισοί έμαθαν κάτι καινούριο για ένα μικρό δρομάκι της πόλης, για ένα σημείο που κρύβει κάποια «σταγόνα ιστορίας» , ένα πρόσωπο που άφησε το δικό του στίγμα στους αιώνες ύπαρξης που συνοδεύουν το Ηράκλειο

 Όλα είχαν νόημα γιατί γίναμε ωραίες παρέες, κάναμε καινούριους φίλους ή μας δόθηκε η ευκαιρία να αγαπήσουμε ακόμα περισσότερο αυτούς που είχαμε. Καταλάβαμε καλύτερα ότι ο καθένας έχει την δική του αξία , αλλά και τον δικό του πνευματικό πλούτο και ότι όλοι …χρειάζονται !

 Όλα είχαν νόημα γιατί εκτονωθήκαμε με τους καυγάδες μας –εντός και εκτός ομάδας- κατά την διάρκεια του κυνηγιού και με τα γέλια μέχρι δακρύων κατά την διάρκεια του απολογισμού δράσης.

Όλα είχαν νόημα γιατί όλοι –θέλω να πιστεύω- γυρίσαμε εξουθενωμένοι σπίτια μας με ένα μεγάλο χαμόγελο να φωτίζει το πρόσωπο μας

 Και του χρόνου -θεού θέλοντος (ο καιρός δεν μας απασχολεί)- θα είμαστε όλοι εκεί …

 
Υ.Γ  Υποτίθεται ότι αυτό το κείμενο θα περιείχε κάποιες εκτιμήσεις για τους γρίφους του 10^ου ΚΚΘ … Δεν περιέχει , όχι γιατί δεν αξίζει να αναφερθώ, αλλά γιατί το παιχνίδι- κατά την ταπεινή μου άποψη- το σημαδεύουν οι «κυνηγοί» !