Συγκίνηση στην τελετή ονοματοδοσίας δρόμου σε οδό “Κωνσταντίνου Μητσοτάκη”

Φορτισμένη συγκινησιακά ήταν η τελετή ονοματοδοσίας δρόμου των Χανίων σε οδό “Κωνσταντίνου Μητσοτάκη”, όπως θα λέγεται στο εξής το τμήμα της οδού Ακρωτηρίου από Κατσαμπά μέχρι Μόντε Βάρδια, έξω από το πατρικό του σπίτι στη Χαλέπα Χανίων.

Η εκδήλωση συνέπεσε με την επέτειο των 100 χρόνων από την γέννηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και πραγματοποιήθηκε παρουσία των παιδιών του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Κυριάκου, Ντόρας ,Κατερίνας, Αλεξάνδρας, φίλων της οικογένειας , βουλευτών και εκπροσώπων των τοπικών αρχών.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθυνε ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης που εκ μέρους της οικογένειας ευχαρίστησε το δήμο και το δημοτικό συμβούλιο Χανίων για την απόφαση του να ονομαστεί η οδός Ακρωτηρίου σε οδό Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Στην σύντομη ομιλία του ο πρόεδρος της ΝΔ αναφέρθηκε με συγκίνηση στον πατέρα του τον οποίο χαρακτήρισε σεμνό, που αναζητούσε όπως είπε μια καλή κουβέντα από φίλους του όταν βρισκόταν στα Χανιά.

Κατά την ομιλία του στην εκδήλωση, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σημείωσε ότι:

"Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, με τον τρόπο του, ήταν ο ίδιος ένας δρόμος. Και δρόμος σημαίνει να πατάς καλά στο έδαφος. Να είσαι γειωμένος στην πραγματικότητα, να είσαι ρεαλιστής, να λες την αλήθεια. Δρόμος σημαίνει ότι πρέπει να απολαμβάνεις τις κατηφόρες αλλά να αντέχεις και στις ανηφόρες. 

Ο Κωνσταντίνος  Μητσοτάκης πέρασε από πάρα πολλές ανηφόρες της ζωής. Από την εποχή που -μικρός, 25 χρονών- καταδικασμένος σε θάνατο, στις φυλακές της Αγιάς, έπρεπε να σηκώνεται κάθε μέρα και να ντύνεται μήπως τυχόν έρθει η ώρα του να τον εκτελέσουν και άκουγε τους πυροβολισμούς επειδή είχαν εκτελέσει κάποιον συναγωνιστή του στην αντίσταση. Ήταν αγωνιστής στα χρόνια της αντίστασης, ήταν αγωνιστής, όταν κόντρα σε πολύ μεγάλες δυσκολίες και όταν πολλοί είχα προδιαγράψει το πολιτικό του τέλος, εδώ στα Χανιά το 1977, στηριζόμενος σε πολλούς καλούς φίλους, έκανε την δική του μεγάλη πολιτική ανάσταση. Ο δρόμος, όμως, σημαίνει να μπορείς κυρίως να φτάνεις στον προορισμό σου. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης έφτασε στον προορισμό του. Όχι μόνο στον τελικό στόχο τον οποίο είχε θέσει, να γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδος. Αλλά έφτασε, κυρίως, στον προορισμό της μεγάλης, της σχεδόν καθολικής αναγνώρισης του έργου του από φίλους αλλά και από πολιτικούς αντιπάλους. Και αυτή ήταν ίσως και η μεγαλύτερη χαρά την οποία ο ίδιος έπαιρνε, ειδικά στα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Σκέφτομαι πόσο επίκαιρη είναι σήμερα η δική του ξεχωριστή πολιτική παρακαταθήκη. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε ένας άνθρωπος βαθιά δημοκράτης. Γνώριζε πολύ καλά, όμως, ότι το δέντρο της Δημοκρατίας πρέπει να ποτίζεται συνεχώς και ότι το μίσος, ο λαϊκισμός, η μισαλλοδοξία, ο διχασμός, είναι χαρακτηριστικά της φυλής μας τα οποία μας συνοδεύουν, δυστυχώς, διαρκώς στην ιστορική μας διαδρομή και πρέπει να πολεμιούνται. Πρέπει να πολεμιούνται όχι με τα ίδια όπλα, αλλά με τη λογική, την πειθώ και με τα επιχειρήματα.   Αυτό έκανε πράξη και στην κοινοβουλευτική του διαδρομή, διότι υπήρξε ο μεγαλύτερος -κατά την άποψή μου- κοινοβουλευτικός άνδρας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γιατί αγαπούσε ο ίδιος τη Βουλή. Γιατί αγαπούσε τα επιχειρήματα, ήθελε να πείθει τους αντιπάλους του με τη δύναμη της λογικής του. Αλλά ήταν ανοιχτός στο να πειστεί και ο ίδιος από τα επιχειρήματα της άλλης μεριάς όταν ήταν πιο ισχυρά. Αυτή η παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρη παρά ποτέ. Ήταν ο πατέρας μας, ένας άνθρωπος που μπορούσε να βλέπει μακριά, ένας άνθρωπος μπροστά από την εποχή του. Ένας άνθρωπος που αναγνώρισε σημαντικές προκλήσεις πριν ενδεχομένως πολλοί άλλοι τις αντιληφθούν. Σήμερα είχαμε τη μεγάλη χαρά, στον κήπο του σπιτιού μας, να φυτέψουμε στην μνήμη του μια αμπελιτσιά. 

Το μοναδικό ενδημικό δέντρο της Κρήτης. Το κάναμε ως ελάχιστη αναγνώριση σε έναν άνθρωπο που έβαλε την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος  του νησιού μας σε πρώτη προτεραιότητα. Αναγνώρισε τις μεγάλες προκλήσεις της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, πριν αυτές αναγνωριστούν από τους πολλούς. Αλλά έτσι ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, έβλεπε πολύ μακριά και ήταν μπροστά από την εποχή του. Τον τιμούμε σήμερα σε αυτήν την σεμνή τελετή με τον τρόπο που του αξίζει και όπως θα το ήθελε. 

Με καλούς φίλους που τον συνόδευσαν στα δύσκολα χρόνια της πολυτάραχης πολιτικής του διαδρομής. Και αυτή η ονοματοδοσία θα είναι μια ευκαιρία και για τις νεότερες γενιές να αναζητήσουν και να μάθουν για το έργο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Και να γνωρίσουν, με αυτόν τον τρόπο, έναν φλογερό πατριώτη, έναν υπερασπιστή της Δημοκρατίας, αλλά πάνω από όλα, έναν αθεράπευτα  Κρητικό. Έναν άνθρωπο που αγάπησε με πάθος τον τόπο του, έναν άνθρωπο που δεν μπορούσε ποτέ να διανοηθεί τη ζωή του μακριά από την Κρήτη. Σε εμάς λοιπόν, στις επόμενες γενιές, εναπόκειται να ενστερνιστούμε αυτά τα μαθήματα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και τον δρόμο τον οποίο χάραξε. Να τον κάνουμε λεωφόρο, όχι μόνο για εμάς, για τα παιδιά μας, για τα εγγόνια μας. Θα είναι ο καλύτερος τρόπος για να τιμήσουμε τη σημαντική ιστορική του παρακαταθήκη".  

Την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Χανίων για να μετονομαστεί ο οδός Ακρωτηρίου σε οδό Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ανέγνωσε ο δήμαρχος Χανίων Τάσος Βάμβουκας, επισημαίνοντας ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην σύγχρονη ιστορία του τόπου.

Είχε προηγηθεί επιμνημόσυνη δέηση για τον εκλιπόντα πολιτικό, από τον Μητροπολίτη Κυδωνίας - Αποκορώνου Δαμασκηνό και αμέσως μετά η αποκάλυψη της πινακίδας που φέρει το όνομα της οδού «Κωνσταντίνος Μητσοτάκης».

Η εκδήλωση έκλεισε με ριζίτικο τραγούδι που απέδωσαν κάτοικοι του χωριού Ασή Γωνιά.