Γ. Παπαντωνίου: "Οι ελβετικοί λογαριασμοί είναι πεντακάθαροι"

«Υπήρξα ο μακροβιότερος υπουργός Οικονομίας, και σύνδεσα το όνομά μου με αυτό που πολλοί θεωρούν ως μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Μεταπολίτευσης, την ένταξη στην ΟΝΕ, στο ευρώ, που μας κράτησε όρθιους, παρά τα λάθη των εταίρων μας, στην τελευταία καταστροφική κρίση. Ήταν, λοιπόν, σε κάποιο βαθμό αναμενόμενο να πληρώσω ένα τίμημα. Η Ελλάδα είναι η χώρα που, ιδιαίτερα σήμερα, η επιτυχία τιμωρείται», επισημαίνει σε μία μακροσκελή - και συναισθηματικά φορτισμένη - γραπτή ανακοίνωσή του, ο πρώην υπουργός Γιάννος Παπαντωνίου.

Μία ημέρα μετά την είδηση πως το όνομα του κ. Παπαντωνίου περιλαμβάνεται σε ακόμη δύο δικογραφίες στις οποίες ο πρώην υπουργός κατηγορείται για ξέπλυμα τριών εκατομμυρίων ευρώ, ο άνθρωπος που στις αρχές του 2000 αποκαλούνταν «τσάρος της Οικονομίας», δίνει τη δική του άποψη υπερασπιζόμενος τους χειρισμούς που έκανε ως υπουργός Εθνικής άμυνας.

«Οι διώκτες μου έχουν ρίξει τόνους λάσπης», επισημαίνει ο Γιάννος Παπαντωνίου και επιχειρηματολογεί ότι υπήρξαν οριακές καθυστερήσεις στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού έξι φρεγατών τύπου S και υποστηρίζει ότι σε περίπτωση διακοπής του προγράμματος, θα ήταν απαραίτητη η ναυπήγηση νέων φρεγατών με κόστος δεκαπλάσιο του τιμήματος που εκταμιεύτηκε από τα δημόσια ταμεία για την αναβάθμιση του υφιστάμενου στόλου φρεγατών του Πολεμικού Ναυτικού.

«Η επιλογή που εισηγούνται οι διώκτες μου θα ζημίωνε το ελληνικό Δημόσιο, θα παραβίαζε τις αντοχές της οικονομίας και θα υπονόμευε την εθνική ασφάλεια», τονίζει. 

Ο Γιάννος Παπαντωνίου δηλώνει ότι: «Χωρίς απόδειξη "απιστίας", δεν υπάρχει παράνομη δραστηριότητα ούτε «παράνομα έσοδα» που πρέπει δήθεν να «νομιμοποιηθούν». Όμως, ο σκόπελος αποφεύγεται με την επινόηση "παθητικής δωροδοκίας"» και προσθέτει: «η διαδικασία «απόδειξης» περιπλέκεται από το γεγονός ότι μετά από 15 χρόνια δικαστικών ερευνών δεν έχει προκύψει σε βάρος μου καμιά απολύτως ένδειξη παράνομης λειτουργίας».

Ο πρώην υπουργός κάνει λόγο για άθλια μεθόδευση, χαρακτηρίζει τις σε βάρος του κατηγορίες περί δωροδοκίας «ανύπαρκτες» και δίνει εξηγήσεις για τους τραπεζικούς του λογαριασμούς στην Ελβετία:  «Ούτε έμβασμα, ούτε τραπεζική ροή, ούτε μαρτυρία παράνομης συναλλαγής. Οι ελβετικοί λογαριασμοί, τους οποίους έθεσα αμέσως και οικειοθελώς στη διάθεση των δικαστικών αρχών, αποδείχτηκε μετά από ενδελεχή εξέταση ότι είναι πεντακάθαροι. Εξάλλου, είχα ανοίξει λογαριασμό στην τράπεζα CREDIT SUISSE της Γενεύης στις 04-11-1983, πριν από τριανταπέντε χρόνια, για να καταθέσω τα πολύ υψηλά εισοδήματα που εξασφάλιζα επί μια περίπου δεκαετία στο εξωτερικό ως στέλεχος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) στο Παρίσι και, στη συνέχεια, ως Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στις αρχές του 1985, μετά το τέλος της θητείας μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι συνολικές καταθέσεις μου στο λογαριασμό της CREDIT SUISSE ήταν 585.000 δολάρια ΗΠΑ, δηλαδή περίπου 1.500.000 ελβετικά φράγκα (ισοτιμία δολαρίου ΗΠΑ – ελβετικού φράγκου στις 02-01-1985: 2,62)».