ΚΡΗΤΗ
Η κραυγή μιας Ιρανής στο Ηράκλειο: «Στο Ιράν οι δρόμοι μυρίζουν αίμα μέρες μετά τις μαζικές εκτελέσεις» - Φωτογραφίες
H Chakavak μιλάει για Επανάσταση και τονίζει ότι η στήριξη στο Ιράν δεν είναι απλώς ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά παγκόσμιας ασφάλειας
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Για τα εγκλήματα που εξακολουθούν να διαπράττονται σιωπηλά στο «σκοτάδι» -όσο ο λαός παραμένει αποκλεισμένος από κάθε επικοινωνία με τον έξω κόσμο-με τις μαζικές εκτελέσεις, μιλάει στο Cretalive.gr η 26χρονη Chakavak από το Ιράν που ζει στο Ηράκλειο. Η ίδια κάνει λόγο για Επανάσταση, με τους διαδηλωτές απ’ άκρη σε άκρη της χώρας να ζητούν επιτακτικά αλλαγή καθεστώτος. Παρά τις προσπάθειες να καταπνίξουν στο αίμα το κίνημα, ο κόσμος αντιστέκεται με όλες τις δυνάμεις του για να απαλλαχθεί από το τρομοκρατικό καθεστώς που καταδυναστεύει τις ζωές τους και συνιστά απειλή, όπως λέει, για την παγκόσμια ασφάλεια.
«Για δεκαετίες, η πλειονότητα των Ιρανών απέρριπτε την Ισλαμική Δικτατορία, αλλά δεν είχε την ευκαιρία και το θάρρος να εξεγερθεί. Τώρα που το έκανε, αυτή είναι η στιγμή που η διεθνής κοινότητα οφείλει να τους στηρίξει».
Όπως περιγράφει, πλέον πυροβολούν αδιακρίτως τους αμάχους, εκτελούν στους δρόμους τους τραυματίες με πυροβολισμούς στο κεφάλι, ζητούν μεγάλα χρηματικά ποσά εκβιαστικά από οικογένειες για την ταφή των σορών τους , ενώ υπάρχουν σαφείς ανησυχίες για χρήση χημικών όπλων κατά των αμάχων. Μάρτυρες από όλη τη χώρα αναφέρουν ότι, ως αποτέλεσμα των μαζικών δολοφονιών από το καθεστώς, οι δρόμοι μύριζαν αίμα ακόμη και μέρες μετά.
Η συνέντευξη έχει ως εξής:
Ερώτηση: Πώς θα περιέγραφες αυτό που συμβαίνει στο Ιράν αυτή τη στιγμή;
Απάντηση: «Αυτό που συμβαίνει στο Ιράν είναι μια επανάσταση. Ιρανοί σε ολόκληρη τη χώρα, σε πολλές πόλεις, έχουν ξεσηκωθεί ενάντια στο ισλαμικό καθεστώς, απαιτώντας πλήρη αλλαγή καθεστώτος υπό την ηγεσία του εξόριστου πρίγκιπά μας, Ρεζά Παχλαβί. Αυτό αποτυπώνεται ξεκάθαρα σε βίντεο που έχουν διαρρεύσει από όλο το Ιράν, όπου οι πολίτες φωνάζουν ανοιχτά επαναστατικά συνθήματα όπως «Τζαβίντ Σαχ» (Ζήτω ο Βασιλιάς), «Ιν αχαρίν ναμπαρντέ, Παχλαβί μπαρμιγκάρντε» (Αυτή είναι η τελική μάχη — ο Παχλαβί θα επιστρέψει) και «Μαργκ μπαρ Χαμενεΐ» (Θάνατος στον Χαμενεΐ). Τα συνθήματα αυτά δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για τα αιτήματα του λαού και τον επαναστατικό χαρακτήρα αυτού του κινήματος. Στην αρχή, ορισμένα δυτικά μέσα ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι αυτό το κίνημα οφείλεται κυρίως στην οικονομική δυσχέρεια. Ωστόσο, η οικονομική κρίση ήταν απλώς η σπίθα αυτής της επανάστασης. Ο ιρανικός λαός απορρίπτει πλήρως την Ισλαμική Δικτατορία και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να ξεκινήσει. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν όταν άνθρωποι σε μια υποβαθμισμένη πόλη κατέλαβαν ένα σούπερ μάρκετ που ανήκε στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), το οποίο διένειμε πακέτα τροφίμων για να φιμώσει τη διαφωνία. Αντί να τα δεχτούν, οι άνθρωποι σκόρπισαν τα τρόφιμα στους δρόμους και πέταξαν ρύζι στον αέρα για να δείξουν ότι, ακόμη και μέσα στην πείνα, διατηρούν την αξιοπρέπειά τους και δεν ανταλλάσσουν την ελευθερία τους με φιλανθρωπία από ένα τρομοκρατικό καθεστώς. Το να χαρακτηρίζεται αυτό το κίνημα ως «διαμαρτυρία» υποβαθμίζει τα πραγματικά αιτήματα του λαού. Δεν θέλουμε μεταρρύθμιση, θέλουμε αλλαγή καθεστώτος. Για δεκαετίες, η πλειονότητα των Ιρανών απέρριπτε την Ισλαμική Δικτατορία, αλλά δεν είχε την ευκαιρία και το θάρρος να εξεγερθεί. Τώρα που το έκανε, αυτή είναι η στιγμή που η διεθνής κοινότητα οφείλει να τους στηρίξει».
Ερώτηση: Γιατί αυτή η επανάσταση είναι διαφορετική από τις προηγούμενες;
Απάντηση: Αν και το Ιράν έχει βιώσει και στο παρελθόν πανεθνικές διαμαρτυρίες που απαιτούσαν αλλαγή καθεστώτος, το τρέχον κίνημα είναι θεμελιωδώς διαφορετικό—ιδίως ως προς την κλίμακά του. Σύμφωνα με πολυάριθμες μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων και εκτενές βιντεοληπτικό υλικό που έχει διαρρεύσει απ’ ολόκληρη τη χώρα, η συμμετοχή έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Οι δρόμοι σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη τη χώρα είναι γεμάτοι από τόσο τεράστιο αριθμό ανθρώπων ώστε, σε πολλές περιπτώσεις, δεν διακρίνεται η αρχή και το τέλος του πλήθους. Το κίνημα αυτό ξεχωρίζει επίσης για την ενότητα και την αποφασιστικότητά του. Ιρανοί από διαφορετικά κοινωνικά, θρησκευτικά, εθνοτικά και πολιτικά υπόβαθρα έχουν συσπειρωθεί γύρω από έναν σαφή και κοινό στόχο: το τέλος του Ισλαμικού καθεστώτος και τη μετάβαση σε ένα κοσμικό, δημοκρατικό σύστημα υπό την ηγεσία του Ρεζά Παχλαβί. Ένα ακόμη καθοριστικό χαρακτηριστικό αυτής της εξέγερσης είναι η εξασθένηση του φόβου. Για πολλούς συμμετέχοντες, ο φόβος απέναντι στη βία του κράτους έχει αντικατασταθεί από οργή και αποφασιστικότητα. Παρά την ακραία καταστολή, συμπεριλαμβανομένων πυροβολισμών εναντίον διαδηλωτών στους δρόμους, οι άνθρωποι δεν υποχωρούν. Αντιθέτως, έχουν επιδείξει αξιοσημείωτο θάρρος και ανθεκτικότητα απέναντι στην καταπίεση».
Ερώτηση: Ποιο είναι το βασικό αίτημα του ιρανικού λαού σήμερα;
Απάντηση: «Το κύριο αίτημα είναι η αλλαγή καθεστώτος. Για εμάς, αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο υπό την ηγεσία του Πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί, διότι είναι το μόνο πρόσωπο που απολαμβάνει ευρεία εμπιστοσύνη από τον λαό. Θέλουμε ένα ελεύθερο Ιράν με εδαφική ακεραιότητα, διαχωρισμό θρησκείας και κράτους, και μια χώρα που να αποτελεί μέρος της παγκόσμιας κοινότητας — όχι απομονωμένη και κυβερνώμενη από ένα τρομοκρατικό καθεστώς που διαδίδει μίσος προς τη Δύση και σπαταλά τον πλούτο του Ιράν σε βία σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή και πέρα από αυτήν».
Ερώτηση: «Τι εκπροσωπεί ο Ρεζά Παχλαβί για πολλούς Ιρανούς σήμερα;»
Απάντηση: Για τους Ιρανούς, το όνομα Πάχλαβι έχει καταστεί σύμβολο του ίδιου του Ιράν. Δεν πρόκειται απλώς για μια δυναστεία ή ένα άτομο, αλλά για ένα όραμα ενός μέλλοντος που οι Ιρανοί έχουν ήδη βιώσει πριν από την ισλαμική κατάληψη του 1979. Γι’ αυτούς, ο Πάχλαβι συμβολίζει την εθνική ταυτότητα, την ευημερία και την ενότητα μεταξύ όλων των εθνοτήτων και θρησκειών. Ο Πρίγκιπας Ρεζά Πάχλαβι έχει αναδειχθεί σε μια ενοποιητική προσωπικότητα, με τους Ιρανούς να φωνάζουν το όνομά του στους δρόμους και να τον καλούν να ηγηθεί της μετάβασης από την Ισλαμική Δημοκρατία σε ένα σύστημα που τελικά θα καθοριστεί μέσω ελεύθερων και δημοκρατικών εκλογών. Έχει διατυπώσει σαφή σχέδια τόσο για την μεταβατική περίοδο όσο και για το μακροπρόθεσμο μέλλον του Ιράν. Η υποστήριξη προς αυτόν δεν πηγάζει από απελπισία, αλλά από μια ευρεία πεποίθηση στην νομιμότητα, την ικανότητα και την επάρκειά του να ηγηθεί. Οι Ιρανοί πιστεύουν ότι αυτό το όραμα μπορεί να επιτευχθεί υπό την ηγεσία του Πρίγκιπα Ρεζά Πάχλαβι, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα και του παππού του, οι οποίοι μετέτρεψαν την Ιράν από μια κυρίως παραδοσιακή, αποκεντρωμένη χώρα χωρίς σύγχρονη υποδομή σε ένα κεντρικοποιημένο εθνικό κράτος με σύγχρονους εκπαιδευτικούς, διοικητικούς, στρατιωτικούς και οικονομικούς θεσμούς. Η διακυβέρνησή τους επικεντρώθηκε κυρίως στην οικοδόμηση του κράτους, τον εκσυγχρονισμό, την εκκοσμίκευση, την επέκταση της εκπαίδευσης και την ενσωμάτωση της Ιράν στη σύγχρονη παγκόσμια τάξη».
Ερώτηση: Πώς επηρεάζουν οι διακοπές του διαδικτύου τους Ιρανούς και τον υπόλοιπο κόσμο;
Απάντηση: «Το Ιράν βιώνει αυτήν τη στιγμή πλήρη αποκλεισμό επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένου του διαδικτύου και των τηλεφωνικών κλήσεων, καθιστώντας την επικοινωνία εξαιρετικά περιορισμένη ή ακόμη και αδύνατη για τους Ιρανούς τόσο εντός της χώρας όσο και με τον έξω κόσμο. Αυτές οι διακοπές προκαλούν βαθιά συναισθηματική πίεση, καθώς οι άνθρωποι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι επιτρέπουν στο καθεστώς να διαπράττει εγκλήματα σιωπηλά, κρύβοντας μαζικές εκτελέσεις, ενώ ο κόσμος παραμένει στο σκοτάδι. Παρ’ αυτούς τους σοβαρούς περιορισμούς, οι Ιρανοί στη διασπορά αρνούνται να σιωπήσουν. Κάποιοι άνθρωποι μέσα στο Ιράν κατάφεραν να συνδεθούν μέσω Starlink, στέλνοντας βίντεο που τεκμηριώνουν μαζικές εκτελέσεις και εγκλήματα του καθεστώτος, εξασφαλίζοντας ότι η αλήθεια συνεχίζει να φτάνει στον κόσμο.
Ερώτηση: ποια ευθύνη έχει η διεθνής κοινότητα;
Απάντηση: «Όπως δήλωσε ο Πρίγκιπας Ρεζά Παχλαβί στη συνέντευξη Τύπου του για την εθνική επανάσταση του Ιράν: «Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου η ηθική επιταγή για δράση είναι τόσο ισχυρή, που το βάρος της αδράνειας γίνεται αφόρητο. Αυτή είναι μία από αυτές τις στιγμές.» Η διεθνής κοινότητα οφείλει να βασίζεται σε πραγματικές πηγές — στους ανθρώπους στους δρόμους — και όχι σε μέσα ενημέρωσης και αξιωματούχους που ελέγχονται από το καθεστώς και αποκρύπτουν εγκλήματα. Μπορούν να σταθούν στο πλευρό του ιρανικού λαού με τα εξής: • Αναγνώριση του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) ως τρομοκρατικής οργάνωσης. • Την απέλαση συνεργατών της Ισλαμικής Δικτατορίας και το κλείσιμο των πρεσβειών και προξενείων της • Τη σύμπλευση με τον Πρόεδρο Τραμπ υπέρ στρατιωτικής παρέμβασης κατά του τρομοκρατικού καθεστώτος, προς όφελος του ιρανικού λαού, εφόσον επιθυμεί να τηρήσει τη σχετική του δέσμευση • Τη συνάντηση με τον μοναδικό επιλεγμένο ηγέτη του ιρανικού λαού, τον Πρίγκιπα Ρεζά Παχλαβί».
«Πηγαίνω στη διαδήλωση. Αυτή είναι η γιορτή της νίκης της επανάστασής μας. Ο Τραμπ είπε ότι δεν θα μας αφήσει μόνους. Φεύγω»
Ερώτηση: Τι θα ήθελες να πεις στους ανθρώπους εκτός Ιράν;
Απάντηση: «Ακούστε την πραγματική φωνή των Ιρανών — χωρίς παραμόρφωση, λογοκρισία ή υποβάθμιση. Μην επαναπροσδιορίζετε τα αιτήματά μας μέσα από τις δικές σας οπτικές. Όσοι δεν έχουν ζήσει ποτέ υπό αυτό το καθεστώς δεν έχουν το δικαίωμα να υπαγορεύουν τι πρέπει να επιλέξουν οι Ιρανοί. Είμαστε ξεκάθαροι: απορρίπτουμε την Ισλαμική Δικτατορία και απαιτούμε ελευθερία από αυτή την κατοχή. Θα απελευθερώσουμε τη χώρα μας και θα φέρουμε τον πρίγκιπά μας πίσω στο Ιράν. Ο κόσμος πρέπει να αναγνωρίσει αυτή την πραγματικότητα και να σταθεί στο πλευρό του ιρανικού λαού πριν να είναι πολύ αργά. Αναρωτηθείτε το εξής: θα προτιμούσατε να διατηρείτε σχέσεις με ένα εγκληματικό τρομοκρατικό καθεστώς που δολοφονεί τον ίδιο του τον λαό και δεν έχει καμία νομιμοποίηση, ή να στηρίξετε μια δημοκρατική κυβέρνηση που έχει επιλεγεί από τους Ιρανούς; Το να στέκεται κανείς στο πλευρό αυτού του καθεστώτος σημαίνει εγκατάλειψη της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ώρα για δράση είναι τώρα — αύριο είναι πολύ αργά. Όπως σωστά επισήμανε ο Sebastian Tynkkynen, ο κόσμος δεν μπορεί να αντέξει ένα πυρηνικό Ιράν. Ένα καθεστώς που υποστηρίζει την τρομοκρατία, αποσταθεροποιεί τους γείτονές του και καλεί ανοιχτά στην καταστροφή των δυτικών δημοκρατιών δεν μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστο με πυρηνικές δυνατότητες. Τα προληπτικά πλήγματα του Ισραήλ κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν δεν ήταν πράξεις επιθετικότητας· ήταν πράξεις παγκόσμιας άμυνας και ο κόσμος θα έπρεπε να είναι ευγνώμων γι’ αυτές. Αν εκτιμάτε την παγκόσμια ειρήνη και σταθερότητα, πρέπει να αντιταχθείτε στο ισλαμικό καθεστώς. Το καθεστώς αυτό δεν είναι μόνο εχθρός των Ιρανών, αλλά και των Εβραίων, των Αμερικανών, των δυτικών εθνών και κάθε ανθρώπου που απορρίπτει την εξτρεμιστική του ιδεολογία. Ένα καθεστώς που σκοτώνει τον ίδιο του τον λαό χωρίς δισταγμό θα αποτελούσε αδιανόητη απειλή για τον κόσμο εάν διέθετε πυρηνικά όπλα. Η βοήθεια προς τους Ιρανούς σήμερα δεν είναι μόνο ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι επίσης ζήτημα παγκόσμιας ασφάλειας και ιδίου συμφέροντος.
Επιπλέον, θα ήθελα να αναφέρω ορισμένα από τα εγκλήματα που διέπραξε το ισλαμικό καθεστώς τις τελευταίες ημέρες:
• Η χρήση στρατιωτικού εξοπλισμού εναντίον αμάχων, συμπεριλαμβανομένων αδιάκριτων πυροβολισμών σε δημόσιους χώρους, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες.
• Η σκόπιμη εκτέλεση τραυματιών, τόσο στους δρόμους όσο και μέσω επιδρομών σε νοσοκομεία, όπου τραυματισμένοι διαδηλωτές εντοπίζονταν και εκτελούνταν με πυροβολισμό στο κεφάλι.
• Η εκβίαση μεγάλων χρηματικών ποσών από οικογένειες θυμάτων για την παράδοση των σορών, που φέρεται να απαιτούνται ως λεγόμενα «τέλη σφαίρας».
• Η συστηματική παρεμπόδιση τελετών κηδείας και ταφής μέσω εκφοβισμού, παρακολούθησης και ανάπτυξης δυνάμεων ασφαλείας για την καταστολή συγκεντρώσεων πένθους και την αποτροπή διαμαρτυριών στους χώρους ταφής.
• Αξιόπιστες ανησυχίες σχετικά με την πιθανή χρήση χημικών όπλων κατά του άμαχου πληθυσμού.
Στην φωτογραφία εξωφύλλου: Η επίδειξη της σημαίας με το λιοντάρι και τον ήλιο από τους διαδηλωτές αποτελεί σύμβολο της επιθυμίας τους να επιστρέψουν στην ιρανική τους ταυτότητα, η οποία τους έχει αφαιρεθεί εδώ και 47 χρόνια, καθώς και πλήρη απόρριψη του ισλαμικού καθεστώτος
Όλες οι φωτογραφίες, όπως αναφέρει στο Cretalive η Chakavak συγκεντρώθηκαν από λογαριασμούς Ιρανών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη
