Στείλτε μηνύματα με ψηφιακά... ταχυδρομικά περιστέρια

Η ταχύτητα έχει γίνει το βασικό χαρακτηριστικό της ψηφιακής επικοινωνίας. Τώρα, όμως, δυο νέες εφαρμογές επιτρέπουν στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με… ταχύτητα ταχυδρομικού περιστεριού, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τον καταιγισμό των ειδοποιήσεων. Η ιδέα μπορεί να ακούγεται παράδοξη, όμως οι δύο εφαρμογές μετατρέπουν την αναμονή σε βασικό μέρος της εμπειρίας. Ένα μήνυμα, για παράδειγμα, μπορεί να χρειαστεί περισσότερο από μία ημέρα για να φτάσει στον προορισμό του. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα μήνυμα που μετέφερε ένα ψηφιακό περιστέρι από το Λονδίνο στο Τορόντο.

Τα περιστέρια χρησιμοποιούνται για αποστολή μηνυμάτων εδώ και χιλιάδες χρόνια, με την πρακτική να ανάγεται τουλάχιστον στη ρωμαϊκή εποχή. Η αποστολή μηνυμάτων μέσω περιστεριών έχει αποδειχθεί διαχρονικά αποτελεσματική. Το 2009, μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στη Νότια Αφρική επιστράτευσε ένα περιστέρι, τον Winston, για να μεταφέρει μεγάλο όγκο δεδομένων σε απόσταση 80 χιλιομέτρων, δένοντας μια κάρτα μνήμης στο πόδι του. Εκείνη την εποχή, ο τοπικός πάροχος διαδικτύου μπορούσε να μεταφέρει μόλις το 4% του ίδιου όγκου δεδομένων στο διάστημα που χρειάστηκε ο Winston για να ολοκληρώσει την πτήση του.

Η αναμονή ως νέα ψηφιακή εμπειρία

Μία από τις δυο εφαρμογές που εξερευνούν αυτή την ιδέα είναι η Carrier Pidge, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με την ταχύτητα ενός ταχυδρομικού περιστεριού. Οι χρήστες παρακολουθούν το ψηφιακό περιστέρι στον χάρτη στην οθόνη του κινητού τους καθώς κατευθύνεται προς τον προορισμό του.

Όπως και τα πραγματικά πουλιά, τα ψηφιακά περιστέρια έχουν πιθανότητα 0,2% να χαθούν ή να «πεθάνουν» στη διαδρομή. Η αγορά ενός καινούργιου μέσα από την εφαρμογή κοστίζει 99 σεντς. Ωστόσο, αυτή η πιο αργή, πιο ριψοκίνδυνη και πιο ακριβή εκδοχή της ανταλλαγής μηνυμάτων φαίνεται να έχει μεγάλη απήχηση, όπως αναφέρει άρθρο των New York Times.

Η εφαρμογή Carrier Pidge κυκλοφόρησε τον Απρίλιο. (Πηγή: Carrier Pidge)

Η 27χρονη Ολίβια ΜακΝτόναλντ χρησιμοποιεί την εφαρμογή για να στέλνει μηνύματα στον σύντροφό της. Τα μηνύματά της φτάνουν μέσα σε λίγα λεπτά — καθώς και οι δύο ζουν στο Μανχάταν — όμως, όπως είπε, η πιθανότητα να εξαφανιστεί το περιστέρι προσθέτει ένα στοιχείο αγωνίας.

«Η αβεβαιότητα που αυτό συνεπάγεται, σε σύγκριση με την απάθεια που νιώθουμε όταν λαμβάνουμε τόσα μηνύματα και ειδοποιήσεις κάθε μέρα, είναι κάτι που βρίσκω πραγματικά ελκυστικό», είπε.

Η δημοτικότητα της Carrier Pidge, η οποία κυκλοφόρησε τον Απρίλιο, εκτοξεύτηκε αυτόν τον μήνα, μετά από ανάρτηση του δημιουργού της, Νόα Ιαρομπίνο, η οποία κοινοποιήθηκε από χιλιάδες χρήστες. Μετά από αρκετούς μήνες κατά τους οποίους είχε μόλις μερικές εκατοντάδες χρήστες, η εφαρμογή αριθμεί πλέον περισσότερους από 75.000.

«Πιθανότατα εμπνεύστηκα από μια τάση που παρατηρείται στην τεχνολογία — οι άνθρωποι θέλουν να απομακρυνθούν από τα κινητά τους και να βγουν έξω», δήλωσε ο 29χρονος Ιαρομπίνο. «Σκέφτηκα ότι τα ταχυδρομικά περιστέρια ήταν μια αστεία ιδέα και ότι θα ήταν ακόμη πιο αστείο αν κάποια από αυτά δεν έφταναν ποτέ στον προορισμό τους».

Η εφαρμογή Roost. (Πηγή: Roost)

Ο Ιαρομπίνο, μηχανικός λογισμικού στη Νέα Υόρκη, έχει αναπτύξει και άλλες εφαρμογές: μια που χρεώνει τους χρήστες 99 σεντς κάθε φορά που πατούν το κουμπί αναβολής στο ξυπνητήρι, και μία ακόμη που κατατάσσει τους χρήστες ανάλογα με το πόσο συχνά αγγίζουν την οθόνη του κινητού τους μέσα στην ημέρα.

Το πρώτο μήνυμα που έστειλε μέσω της Carrier Pidge ήταν σε έναν φίλο του στο Σικάγο — μια εικόνα του ηθοποιού Ντάνι Ντε Βίτο από την τηλεοπτική σειρά «It’s Always Sunny in Philadelphia». Χρόνος παράδοσης: 8 ώρες και 49 λεπτά. Η ταχύτητα κάθε μηνύματος διαφέρει, με τη μέγιστη να φτάνει τα 177 χλμ. την ώρα. Ο Ιαρομπίνο είπε ότι μελέτησε τα αγωνιστικά περιστέρια και εντόπισε ένα με το όνομα Bolt, το οποίο έχει καταγραφεί να πετά με αυτή την ταχύτητα.

Μια ακόμη εφαρμογή που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο, η Roost, επιτρέπει στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με διάφορα ψηφιακά ζώα. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, τον 31χρονο μάνατζερ προϊόντος Λόγκαν Μέντελσον, αυτόν τον μήνα η εφαρμογή έφτασε τις 650.000 λήψεις. Η Roost δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε περισσότερα από 1.000 είδη ζώων, καθένα από τα οποία μεταφέρει τα μηνύματα με διαφορετική ταχύτητα. Για παράδειγμα, ένα λευκό σαλιγκάρι κινείται με λίγο περισσότερο από ένα 1.5 χλμ. την ώρα, ενώ μια κουκουβάγια πετά με περίπου 32 χλμ. την ώρα.

«Ο στόχος μου είναι να στραφώ στο slow tech, σε τομείς που βοηθούν ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να συνδέονται μεταξύ τους», δήλωσε ο Μέντελσον. Όπως είπε, η Roost έχει μεγαλώσει τόσο πολύ ώστε σχεδιάζει πλέον να προσλάβει προσωπικό.

Στα σχόλια στο διαδίκτυο έχει ξεσπάσει και μια μικρή διαμάχη μεταξύ των θαυμαστών της Roost, με ορισμένους να κατηγορούν την Carrier Pidge ότι αντέγραψε την ιδέα. Ωστόσο, ο Μέντελσον και ο Ιαρομπίνο δήλωσαν σε συνεντεύξεις τους ότι κανένας από τους δύο δεν έκλεψε την ιδέα από τον άλλο και ότι έχουν συζητήσει οι δυο τους για τις εφαρμογές τους.

Όταν η συνεχής επικοινωνία κουράζει

Και οι δύο εφαρμογές έχουν προσελκύσει ανθρώπους που έχουν κουραστεί από την καθημερινή ψηφιακή υπερφόρτωση. Μια έρευνα του Harris Poll το 2023, σε συνεργασία με το Human Flourishing Lab του Archbridge Institute, διαπίστωσε ότι το 80% των ενηλίκων της Gen Z ανησυχούν ότι η γενιά τους βασίζεται υπερβολικά στην τεχνολογία. Το 58% δήλωσε ότι οι νέες τεχνολογίες είναι πιθανότερο να απομακρύνουν τους ανθρώπους παρά να τους φέρουν πιο κοντά.

«Η υπερβολική ποσότητα πληροφοριών που φτάνει σε εμάς με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα περιορίζει την ικανότητά μας να μετατοπίζουμε την προσοχή μας», δήλωσε ο Καλ Νιούπορτ, καθηγητής Επιστήμης των Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Georgetown.

Τα μηνύματα μπορούν να γίνουν πιο ουσιαστικά και να λαμβάνουν την προσοχή που τους αξίζει, χάρη σε εφαρμογές όπως η Carrier Pidge και η Roost, υποστηρίζει ο Νιούπορτ.

Η 28χρονη Έμα Σιντίκ διέγραψε τους περισσότερους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από περίπου πέντε χρόνια, όταν άρχισε να αναρωτιέται αν η διαρκής διαθεσιμότητα σήμαινε ότι δεν αφιέρωνε αρκετή προσοχή στις σημαντικότερες σχέσεις της. Όταν έμαθε για την Carrier Pidge, θεώρησε ότι η εφαρμογή αποτελούσε φυσική συνέχεια αυτής της απόφασης.

Το ψηφιακό περιστέρι που πέταξε από το Λονδίνο στο Τορόντο, ήταν δικό της.

«Θυμίζει γράμμα, καθώς απαιτεί περισσότερη προσπάθεια και σε κάνει να αισθάνεσαι ότι κάθε λέξη που γράφεις έχει σημασία», ανέφερε.

«Το γεγονός ότι μπορείς να παρακολουθείς την πορεία του μηνύματος αυξάνει ακόμη περισσότερο την αγωνία. Αυτή τη στιγμή περιμένω ένα περιστέρι της Carrier Pidge από το Κουβέιτ και αναρωτιέμαι τι θα μου πει στο επόμενο μήνυμα», πρόσθεσε.