Κόμμα Τσίπρα: Μπαρτσελόνα, Νέος Πανιώνιος ή μήπως… Μινωική;

Του Δημήτρη Καρυωτάκη
 

Αν μη τι άλλο έχουμε χορτάσει επικοινωνία για το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα που θα παρουσιαστεί απόψε στην πλατεία του Θησείου. Αγωνία πως θα λέγεται, καμία προσδοκία ποιοι θα το αποτελούν, αφού έχουν σχεδόν προεξοφληθεί όλοι κι όλα στρέφονται και κινούνται γύρω από το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού, όλοι οι άλλοι είναι χάντρες από το κομπολόι του.

Ποιο ακριβώς όμως θα είναι το πολιτικό του αφήγημα δεν είναι ξεκάθαρο και βέβαια αρκετή κουβέντα, ως μη όφειλε, έχει ξεκινήσει για τα χρώματα που θα περιλαμβάνονται στο λογότυπο του ανώνυμου για την ώρα νέου κόμματος.

Α, και λόγω της ποδοσφαιρικής και εν γένει αθλητικής επικαιρότητας μια παραπομπή στα χρώματα της Μπαρτσελόνα την κάνει, διότι το νέο κόμμα είναι καταδικασμένο ντε και καλά να πρωταγωνιστήσει! Από πού ακριβώς προκύπτει αυτό δεν μπορεί να το κατανοήσει κάποιος, ωστόσο Τσίπρας είναι αυτός μπορεί να λέει ότι θέλει κι όπως τα θέλει, αρκεί όπως είπε και ο παλιός του συνεργάτης Ευκλείδης Τσακαλώτος να τον πετύχεις στη μέρα που σε βολεύει, ώστε να ακούσεις από τα χείλη του εκείνο που θα σε ευχαριστεί περισσότερο.

Πάντως επειδή κι εμείς κάτι σκαμπάζουμε από μπάλα, ποδοσφαιρικούς συνειρμούς και χρωματικά σύμβολα, η αλήθεια είναι πως ο παραλληλισμός με τη μπλαβοκόκκινη μπάλα που κρατούσε ο Τσίπρας θέλοντας να μας παραπέμψει στην πρωταθλήτρια Ισπανίας την Μπαρτσελόνα, περισσότερο μας θύμισε το Νέο Πανιώνιο παρά τη θρυλική μπλαουγκράνα. Και ξέρετε γιατί ; Μα επειδή τα χρώματα μπλε και κόκκινο θυμίζουν (και) την ιστορική ομάδα της Νέας Σμύρνης αλλά έχει κι άλλα που θυμίζουν τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελληνική Αριστερά. Καταρχήν Νέα Σμύρνη και ανανεωτική Αριστερά πήγαιναν για χρόνια χέρι χέρι καθώς στο συγκεκριμένο προάστιο της Αθήνας πάντα έπαιζε μπάλα η Αριστερά.

«Αν είσαι νέος, όμορφος κι ωραίος, θα είσαι Πανιώνιος και ΕΚΟΝ Ρήγας Φερραίος!» έλεγε το σύνθημα της εποχής μας κι όχι άδικα! Επίσης είχε ο Πανιώνιος, πριν χρεοκοπήσει, ένα βαρύ όνομα, καλιώρα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ που κάποιοι αποφάσισαν να μετατρέψουν σε τοξικό λόγω χρεών, θέλοντας να απαλλαγεί από τα βαρίδια. Όπως ακριβώς κάνει και ο πρώην πρωθυπουργός με το πρώην κόμμα του. Το αφήνει στα αζήτητα, του φορτώνει όλες τις παθογένειες του χώρου και προσπαθεί με το περίφημο rebranding να εξαϋλώσει το παλιό τοξικό κόμμα. Όπως ο νέος Πανιώνιος προσπάθησε να επανακάμψει στα μεγάλα σαλόνια του ποδοσφαίρου, χωρίς πάντως να το επιτύχει, χρησιμοποιώντας νέους ταλαντούχους ποδοσφαιριστές με χαμηλό budget έτσι και ο Τσίπρας αφήνει στον εξώστη τα βαριά ονόματα και στηρίζεται σε νέους παίκτες. Άλλο όνομα μα στην ουσία η ίδια ψυχή και η ίδια καρδιά. Τώρα αν θα έχει την επιτυχία του Νέου Πανιωνίου, που παλεύει χρόνια για να ξανά ανεβεί στη μεγάλη κατηγορία, θα σας γελάσω.

Πάντως η απορία μου παραμένει: αν έκανε αγρανάπαυση από την πολιτική τρία χρόνια, για να κάνει έναν κύκλο γύρω από τον εαυτό του, διαλύοντας το ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξει την Πυξίδα, ή την Μπαρτσελόνα Ελλάδας μόνο και μόνο για να κόψει τον Πολάκη, τον Παππά και τη Δούρου, θα μπορούσαν να είχαν γίνει πιο απλά τα πράγματα, ζητώντας από τους προαναφερόμενους να αποχωρήσουν. Δεν θα χύνονταν τόσα δάκρυα και δεν θα ακολουθούσαν τόσες ιλαροτραγικές καταστάσεις με αλλαγές προέδρων , συνέδρια -παρωδία σε μπουζουξίδικα και μια εμφυλιοπολεμική κατάσταση για έναν χώρο που τίμησαν ως ηγέτες πολύ πιο σπουδαίοι και κυρίως πιο συγκροτημένοι πολιτικοί!

ΥΓ! Κι επειδή πιάσαμε τα χρώματα και τα κόμματα εκτός από Πανιώνιο εδώ στο Ηράκλειο έχουμε και την Μινωική, την "Μπάρτσα" του Ηρακλείου , της ιστορικής προσφυγοσυνοικίας της Φορτέτσας με μπορντό και μπλε στη φανέλα, που μας υπενθυμίζει περίτρανα πως τα ρούχα και κυρίως τα χρώματα δεν κάνουν τον παπά!