Ρόδος: Ο οδηγός του τροχαίου με θύματα μητέρα και κόρη, κατηγορείται ότι πήγε να εξαφανίσει τον "εγκέφαλο" του αυτοκινήτου

Την Παρασκευή (3/7), ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, αναμένεται να συζητηθεί μια πτυχή της υπόθεσης του θανατηφόρου τροχαίου που σημειώθηκε τον Μάιο στο νησί, με θύματα δύο γυναίκες, μητέρα και κόρη. Η συγκεκριμένη δίκη δεν αφορά το ίδιο το δυστύχημα, αλλά γεγονότα που φέρονται να ακολούθησαν, με επίκεντρο καταγγελλόμενες ενέργειες σχετικά με προσπάθεια αλλοίωσης ή εξαφάνισης κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων.

Στο εδώλιο δεν θα εξεταστεί η ευθύνη για το τροχαίο, αλλά δύο επιμέρους δικογραφίες που αφορούν απόπειρα αφαίρεσης και καταστροφής αποδεικτικού στοιχείου, κατ’ εξακολούθηση και μέσω έμμεσης αυτουργίας, καθώς και απόπειρα παραβίασης φύλαξης αρχής. Σύμφωνα με τη δικογραφία, οι πράξεις φέρονται να τελέστηκαν λίγες ώρες μετά την απολογία του 44χρονου κατηγορουμένου, ο οποίος είχε αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.

Κεντρικό στοιχείο της υπόθεσης αποτελεί ο ηλεκτρονικός καταγραφέας δεδομένων του αυτοκινήτου (event data recorder), ο οποίος περιέχει κρίσιμες πληροφορίες για την ταχύτητα και τη συμπεριφορά του οχήματος πριν και κατά τη σύγκρουση. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 44χρονος φέρεται να γνώριζε ότι το όχημα φυλασσόταν σε εταιρεία οδικής βοήθειας, κατόπιν εντολής της Τροχαίας, προκειμένου να εξεταστεί από πραγματογνώμονα. Εκεί, όπως αναφέρεται, επιχείρησε μέσω τηλεφωνικών κλήσεων και μηνυμάτων να καθοδηγήσει εργαζόμενο της εταιρείας ώστε να αφαιρεθεί και να παραδοθεί ο καταγραφέας.

Η δικογραφία αναφέρει ότι οι οδηγίες ήταν αναλυτικές και επαναλαμβανόμενες, με στόχο «την απομάκρυνση ή καταστροφή αποδεικτικού υλικού». Ο εργαζόμενος φέρεται να αρνήθηκε να συνεργαστεί, ενώ σε δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης άλλου υπαλλήλου, μέσω τρίτου προσώπου, η ενέργεια δεν ολοκληρώθηκε, καθώς ενημερώθηκαν η εταιρεία και οι αστυνομικές αρχές.

Από την πλευρά του, ο κατηγορούμενος αρνείται πλήρως τις κατηγορίες, δίνοντας διαφορετική ερμηνεία στις κινήσεις του. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε είχε πρόθεση καταστροφής ή απόκρυψης του καταγραφέα, αλλά ότι ενήργησε για τη διασφάλισή του, λόγω ειδοποιήσεων που –όπως ισχυρίζεται– έλαβε από εφαρμογή του οχήματος για πιθανές βλάβες και κίνδυνο ανάφλεξης.

Σύμφωνα με την υπεράσπιση, το αίτημα που διατυπώθηκε αφορούσε αποκλειστικά τη μετακίνηση του καταγραφέα εντός του χώρου φύλαξης, ώστε να προστατευτεί από ενδεχόμενη καταστροφή, και όχι την παράδοσή του στον ίδιο ή την αλλοίωσή του.

Επιπλέον, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι κατά τον χρόνο των γεγονότων δεν υπήρχε επίσημη έγγραφη απαγόρευση προσέγγισης του οχήματος, ενώ η κατάσχεση του υλικού, σύμφωνα με την υπεράσπιση, διατάχθηκε μεταγενέστερα.