Τρύγος... χωρίς ελπίδα: «Μας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή»

Αγαπητό Cretalive, 

Το φετινό παράδοξο του τρύγου έχει ξεπεράσει κάθε όριο λογικής και μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Βρισκόμαστε σε πλήρες αδιέξοδο, χωρίς κανέναν ορίζοντα, εκτεθειμένοι από παντού. Φτάσαμε στο σημείο να προσπαθούμε με κάθε μέσο, σχεδόν να παρακαλάμε, για να δεχτούν τα οινοποιεία να πάρουν την παραγωγή μας, και μάλιστα σε εξευτελιστικές τιμές, πολύ κάτω από το κόστος παραγωγής.

Η πραγματικότητα στα χωράφια είναι τραγική:

•    Το κόστος για τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα έχει εκτοξευθεί στα ύψη.
•    Το κόστος για τη συγκομιδή της παραγωγής είναι δυσβάσταχτο, με τα ημερομίσθια των εργατών να έχουν φτάσει πλέον στα 70 ευρώ.

•    Την ίδια ώρα, τα οινοποιεία ανοίγουν με τιμές-κοροϊδία (0,35€ - 0,75€ το κιλό).

•     Γραφειοκρατία & Νόμοι: Μας αναγκάζουν να καλλιεργούμε αυστηρά βάσει της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, τη στιγμή που μας φορτώνουν με ηλεκτρονικά τιμολόγια (myDATA) και συνεχόμενα έξοδα σε λογιστές.

•    Αθέμιτος Ανταγωνισμός: Ενώ εμείς ματώνουμε οικονομικά για να είμαστε νόμιμοι, καλούμαστε να ανταγωνιστούμε στην αγορά προϊόντα που έρχονται ανεξέλεγκτα από τρίτες χώρες με μηδενικό κόστος.

Όταν το κόστος καλλιέργειας και μαζέματος ξεπερνά κατά πολύ την τιμή πώλησης, δεν μιλάμε απλώς για μια κακή χρονιά μιλάμε για εσκεμμένη απαξίωση των προϊόντων του πρωτογενή τομέα και για καθολική αδιαφορία της πολιτείας για τη συγκομιδή και τον μόχθο μας.

Και το μεγάλο ερώτημα είναι: Πού είναι οι τοπικοί άρχοντες;
Πού είναι οι βουλευτές, οι δήμαρχοι και οι περιφερειακοί σύμβουλοι του τόπου μας να βγουν μπροστά, να μιλήσουν και να καταγγείλουν αυτή την κατάντια και τον ξεπεσμό του παραγωγού; Γιατί σιωπούν μπροστά στον αφανισμό της αμπελουργίας;

Πώς, λοιπόν, θέλουν να μείνουν οι νέοι άνθρωποι στον τόπο τους; Πώς περιμένουν να ζήσουν εδώ, να δημιουργήσουν οικογένεια και να συνεχίσουν την παράδοση της γης μας, όταν η ίδια η πολιτεία τους διώχνει και τους πνίγει στα χρέη;

Την ίδια ώρα που ο ντόπιος παραγωγός εγκαταλείπεται στη μοίρα του, η κρατική μέριμνα φαίνεται να εξαντλείται στη διαχείριση των συνεχιζόμενων μεταναστευτικών ροών γύρω από την Κρήτη. 
Φυσικά και δεν φταίνε οι άνθρωποι που προσπαθούν να βρουν λύση στο βιοποριστικό τους πρόβλημα. 
Το εξοργιστικό είναι ότι το μόνο που φαίνεται να ενδιαφέρει τους υπεύθυνους είναι το σε ποια δομή θα τους στοιβάξουν —είτε στην αποθήκη Σκουλούδη είτε οπουδήποτε αλλού την ώρα που για την επιβίωση των δικών μας οικογενειών και των χωριών μας δεν υπάρχει καμία πρόνοια.

Κι ενώ εμείς ρημάζουμε, ο Πρωθυπουργός θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ, έτοιμος να καυχηθεί από το βήμα για τα υποτιθέμενα «έργα» και τα «επιτεύγματά» του στον πρωτογενή τομέα.

Μια εικονική πραγματικότητα στα χαρτιά, την ίδια στιγμή που στα αμπέλια μας βιώνουμε την απόλυτη καταστροφή.

Ζητάμε άμεσα μέτρα στήριξης και παρέμβαση εδώ και τώρα. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη, ζητάμε να μπορούμε να ζήσουμε από το προϊόν μας και να κρατήσουμε τα παιδιά μας στον τόπο τους.

Με εκτίμηση,
Α.Δ
Αμπελουργός, Παραγωγός
Ηράκλειο