Βρετανία: Η απίστευτη περιπέτεια γυναίκας που έκανε 11 χρόνια χημειοθεραπείες για καρκίνο που δεν είχε

Σοκ προκαλεί η απίστευτη ιστορία της Μπέκι Τζόουνς στη Βρετανία η οποία έκανε 11 χρόνια χημειοθεραπείες για έναν καρκίνο που – τελικά – δεν είχε ποτέ.

Στα 21 της η Μπέκι Τζόουνς έμαθε από τους γιατρούς ότι είχε θανατηφόρο όγκο στον εγκέφαλο και λίγους μήνες ζωής. Η διάγνωση, από έναν έμπειρο ογκολόγο, οδήγησε σε 11 χρόνια θεραπειών χημειοθεραπείας για τον καρκίνο που άλλαξαν ολοκληρωτικά τη ζωή της. «Μου έλεγαν ξανά και ξανά ότι χωρίς τη χημειοθεραπεία θα πέθαινα», δηλώνει η Μπέκι.

Είχε καθημερινές ναυτίες, δεν μπορούσε να πηγαίνει σε οικογενειακές εκδηλώσεις, η επαγγελματική της πορεία ανακόπηκε και ζούσε συνεχώς μέσα στον φόβο.

Σήμερα, η 33χρονη μιλάει στο BBC και λέει ότι έμαθε πρόσφατα ότι δεν είχε ποτέ καρκίνο, αλλά μια φλεγμονή στον εγκέφαλο που θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί με μια απλή αγωγή στεροειδών (κορτιζόνης).

Η μητέρα δύο παιδιών είναι μία από τους περισσότερους από 40 ασθενείς που κινούνται πλέον δικαστικά κατά του νοσοκομειακού οργανισμού University Hospitals Coventry and Warwickshire (UHCW) του ΕΣΥ της Βρετανίας (NHS), εξαιτίας παρατεταμένων ή παντελώς ανώφελων θεραπειών για τον καρκίνο.

«Μου κατέστρεψε τη ζωή»

Η Τζόουνς αναφέρει ότι ο θεράπων ιατρός, καθηγητής Ίαν Μπράουν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Κόβεντρι, της είπε πως θα έπρεπε να λαμβάνει το χημειοθεραπευτικό φάρμακο τεμοζολομίδη (TMZ) για το υπόλοιπο της ζωής της. Όταν μάλιστα η ίδια αμφισβήτησε τις πολλαπλές απεικονιστικές εξετάσεις που δεν έδειχναν ίχνος όγκου, ο γιατρός της απάντησε πως ο όγκος «δεν ήταν ορατός με γυμνό μάτι».

Έμαθε την αλήθεια το 2025, όταν ξεκίνησε η επανεξέταση των περιστατικών καρκίνου του νοσοκομείου που συνδέονταν με τον συγκεκριμένο γιατρό.

«Δεν είχα ποτέ όγκο στον εγκέφαλο. Πήρα λάθος διάγνωση και υπέστην όλη αυτή τη βασανιστική θεραπεία στο μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής μου, χωρίς κανέναν απολύτως λόγο», τονίζει. «Απλώς μου κατέστρεψε τη ζωή».

Πολλοί ακόμη ασθενείς του Μπράουν κατήγγειλαν στο BBC ότι λάμβαναν το συγκεκριμένο φάρμακο για χρόνια, αποκτώντας σοβαρά και μόνιμα προβλήματα υγείας.

Τα προκαταρκτικά ευρήματα έρευνας έδειξαν ότι στους ασθενείς του νοσοκομείου χορηγούνταν συστηματικά παρατεταμένες θεραπείες του φαρμάκου.

Το νοσοκομείο UHCW δήλωσε ότι δεν θα σχολιάσει μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά ανέφερε ότι έχουν ληφθεί μέτρα για «αυστηρότερο έλεγχο στη συνταγογράφηση και τη χρήση της τεμοζολομίδης».

Ο εφιάλτης που κράτησε 11 χρόνια

Το 2012, η ζωή μόλις ξεκινούσε για την Τζόουνς, που εργαζόταν στο σύστημα παρακολούθησης του σταδίου της Κόβεντρι. Εκεί γνώρισε τον σύντροφό της, Πιτ, αλλά σύντομα άρχισε να υποφέρει από έντονες ημικρανίες και αναζήτησε ιατρική βοήθεια.

Υποβλήθηκε σε βιοψία εγκεφάλου από ιδιώτη νευροχειρουργό. Ωστόσο, σύμφωνα με τη δικηγόρο της, ο καθηγητής Μπράουν της διέγνωσε γλοιοβλάστωμα βαθμού 4 -μια από τις πιο επιθετικές μορφές καρκίνου του εγκεφάλου- πριν καν βγουν τα αποτελέσματα της βιοψίας.

Η Τζόουνς περιέγραψε τα χρόνια της χημειοθεραπείας ως «κολασμένα». «Ήταν μια συνεχής ναυτία, πόνοι στο στομάχι, μια καθημερινή εξάντληση, ήταν φρικτό», ανέφερε.

Το φάρμακο επηρέασε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς της. Από τον φόβο των λοιμώξεων απέφευγε τις κοινωνικές εκδηλώσεις και τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, ενώ της αφαιρέθηκε αρχικά και η άδεια οδήγησης.

Το ζευγάρι είχε ενημερωθεί επίσης ότι η Μπέκι δεν θα μπορούσε να μείνει έγκυος.

«Αργότερα απέκτησα δύο παιδιά, τα οποία ο ίδιος ο γιατρός μου έλεγε ότι ήταν… θαύμα», σημειώνει.

Η «θεραπεία» συνεχίστηκε για πάνω από μία δεκαετία, μέχρι που ξαφνικά, το 2024, έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν γιατρό που της ανακοίνωσε ότι η χημειοθεραπεία σταματά. «Δεν μου έδωσε κανέναν λόγο. Απλώς μου είπε ότι ο Ίαν Μπράουν συνταξιοδοτήθηκε – ήταν η πρώτη φορά που το άκουγα», θυμάται.

Τον Μάιο του 2025, μετά από ανεξάρτητη εξέταση από νευροχειρουργούς και ακτινολόγους, της ανακοινώθηκε η σοκαριστική αλήθεια, ότι δεν είχε ποτέ καρκίνο στον εγκέφαλο.

Έπασχε από ογκόμορφη απομυελίνωση -μια φλεγμονή που αντιμετωπίζεται από νευρολόγους με τη χορήγηση ισχυρών κορτικοστεροειδών (κορτιζόνη).