Άγνωστες πολυπλοκότητες στη διαχείριση των παράνομων μεταναστών

Του Γιάννη Ζωράκη 

Τη στιγμή που όλη η Κρήτη συζητά το ενδεχόμενο για τη δημιουργία κλειστών δομών κράτησης, τα ερωτήματα και οι πραγματικές δυσκολίες που εγείρονται πίσω από αυτό τον σχεδιασμό, στην πραγματικότητα δεν έχουν απασχολήσει κανέναν. 

Κι αυτό διότι, πίσω από το μεγαλόπνοο σχέδιο της κυβέρνησης, που στόχο έχει να λειτουργήσει αποτρεπτικά απέναντι στις ιδιαίτερα αυξημένες ροές μεταναστών από τη βόρεια Αφρική, προκύπτουν πολύ περισσότερα κα μεγαλύτερα αγκάθια, από την ενδεχόμενη προφανώς λύση της διπλωματίας και της επίτευξης διακρατικών συμφωνιών, που θα έδινε περισσότερο ισχυρές απαντήσεις. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή κι ας εξειδικεύσουμε άγνωστες πτυχές του τεράστιου προβλήματος παράνομης μετανάστευσης στην Κρήτη. Έστω ότι 170 παράνομοι μετανάστες φθάνουν στα νότια παράλια του νησιού. Σε πρώτη φάση, αναλαμβάνει όπως είναι αναμενόμενο, το Λιμενικό Σώμα. Ενδεχομένως παρέχεται υποστήριξη και από τους Δήμους, χωρίς ασφαλώς το συγκεκριμένο αντικείμενο να εμπίπτει στις αρμοδιότητες τους. 

Έφθασαν λοιπόν οι Μετανάστες στη στεριά. Κάποιοι εξ’ αυτών είναι διακινητές. Οπότε όλοι χρειάζονται φύλαξη και φρούρηση. Πώς θα μεταφερθούν σε μία δομή; Χρειάζονται τέσσερα λεωφορεία, συντονισμός, συνοδεία Αστυνομίας, προσωπικό. Τα οποία είναι γνωστό πως με την ένδεια που υπάρχει στα Σώματα Ασφαλείας, ειδικά τη δεδομένη στιγμή, πρακτικά δεν υπάρχουν. Αλλά έστω ότι το προσωπικό υπερβαίνει εαυτόν. Και φθάνουν στη δομή κράτησης μίας ημέρας. 

Μετά αρχίζει το πιο δύσκολο κομμάτι: Αποτυπώματα, καταγραφή, πιθανή ταυτοποίηση, οργάνωση αναζήτηση διακινητών, δικογραφία. Για 170! Κάθε φορά. Στη συνέχεια θα πρέπει να μεταφερθούν σε δομές στην Αθήνα. Με πλοίο. Αναζήτηση λοιπόν 170 θέσεων, έστω και καταστρώματος σε πλοία της γραμμής, τα οποία συνήθως είναι γεμάτα. Οργάνωση συνοδείας, κανόνες ασφάλειας και όλα τα συμπαρομαρτούντα.  Μπορεί να περάσουν και τρεις ή και περισσότερες ημέρες πολλές φορές για να γίνει σωστά η διαχείριση. 

Για όλο αυτό το σύνθετο πρόβλημα ωστόσο, για όλη αυτή τη δέσμευση προσωπικού και πόρων, για όλες τις απαιτούμενες εργατοώρες και για όλη την πολυπλοκότητα των διαδικασιών, κανένα Υπουργείο και κανένας βουλευτές δεν έχουν αναφερθεί, ενώ στην όλη εξίσωση αποτελούν ένα τεράστιο ζήτημα, το οποίο εξακολουθεί να περνά στα … ψιλά.