Ήτανε λέει κουμπάρα του Ανδρουλάκη… διαπομπεύστε την!

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘70 ένα βιβλίο που είχε εκδοθεί στη Γερμανία έκανε πάταγο και στην Ελλάδα: "Η χαμένη τιμή της Καταρίνας Μπλουμ", του νομπελίστα συγγραφέα, Χάινριχ Μπελ. Με φόντο εκείνη την ταραγμένη δεκαετία, που είχε αναπτυχθεί ένα κλίμα τρομολαγνείας κατά της Φράξιας του Κόκκινου Στρατού, μιας ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης που είχε εμφανιστεί στη Δυτική Γερμανία, είχε θεριέψει ο κίτρινος τύπος της εποχής, που σαν αβγό του φιδιού έκανε τα πρώτα του βήματα, στο κυνήγι των «κακών δράκων» φτάνοντας σε μια σύγχρονη μορφή φασισμού. 

Κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος ήταν η Καταρίνα Μπλουμ, μια νεαρή γυναίκα που στην Κολωνία του 1974, μια τυχαία γνωριμία με έναν καταζητούμενο από την αστυνομία, της καταστρέφει τη ζωή. Λίγες ώρες μετά τη συνάντηση αυτή, μπαίνουν στο σπίτι της αστυνομικοί μαζί με γραφιάδες του σκανδαλοθηρικού τύπου και στη συνέχεια τη συλλαμβάνουν, την ανακρίνουν, τη φωτογραφίζουν - τη σέρνουν στη λάσπη. 

Καθώς η ιστορία της νεαρής γυναίκας ξετυλίγεται, η κοινωνική πραγματικότητα μπερδεύεται ως ένας λαβύρινθος ανάμεσα στην αλήθεια και την επινόηση. Δεν ξέρω πόσο επινοητικοί ήταν όσοι με αφορμή την υπόθεση με την «εγκληματική οργάνωση» του αρχισυνδικαλιστή από τις Αρχάνες, αποφάσισαν να ρίξουν στο λάκκο της διαπόμπευσης και του επικοινωνιακού λιντσαρίσματος, μια νέα γυναίκα, μια μαχόμενη δικηγόρο, μητέρα ενός μικρού παιδιού που το μόνο της «αδίκημα» ήταν πως βρέθηκε συνδικαιούχος στους λογαριασμούς του συζύγου της! Όπως συμβαίνει δηλαδή στην πλειονότητα των ελληνικών σπιτιών, σε ένα τυπικό ζευγάρι. 

Έφερε βέβαια κι ένα άλλο αδίκημα, πιο βαρύ, διαχρονικό και άυλο κάτι σαν αυτοάνοσο νόσημα. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήτανε εκείνος που αντάλλαξε τα στέφανα στο γάμο της με τον λογιστή- σύζυγο της, που η κίνηση των λογαριασμών του, ελέω της σχέσης του με τον αγροτοσυνδικαλιστή, τον έφερε στα χέρια των αρχών. 

«Οι κουμπάροι του Ανδρουλάκη» λοιπόν κάτι σαν το σατανικό δίδυμο που τα είχε εξυφάνει όλα, μπορεί να μην συμπεριλαμβάνεται ως κατηγορία στον εκσυγχρονισμένο Ποινικό Κώδικα Φλωρίδη, ωστόσο σ’ αυτήν την επικοινωνιακή κολυμβήθρα που στόχο έχει να σύρει σε λογικές συμψηφισμού το ΠΑΣΟΚ και τον πρόεδρο του, όχι μόνο επιτρέπονται αλλά και επιβάλλονται! 

Υπήρχε δηλαδή περίπτωση να γίνεται μια τέτοια διαπόμπευση κι ένας τέτοιος πρωτοφανής κοινωνικός διασυρμός για μια γυναίκα, που από μακριά έκανε μπαμ πως δεν έχει καμία σχέση, αν την είχε παντρέψει ο τριτοξάδελφος του πατέρα της; Θα γινόταν βορά των εφημερίδων, των ιστοσελίδων και των τηλεοράσεων, η φωτό που συνόδευε το γάμο της με… μάρτυρα τον Ανδρουλάκη, αν ήταν αλλοιώς τα πράγματα; 

Ποιος άραγε σκέφτεται αυτό το μικρό παιδί που έμεινε πίσω μέχρι να επιστρέψει στην αγκαλιά της μητέρας του βλέποντας την να είναι μια περίπου κακούργα; Και τώρα που ούτε εγγύηση δεν κλήθηκε να πληρώσει για να αφεθεί ελεύθερη, ποιος πληρώνει τα σπασμένα αυτού του ιδιότυπου βιασμού ; Κι αν η ίδια κινηθεί δικαστικά ποιος θα της δώσει άδικο, όταν δεν τηρήθηκαν καν τα στοιχειώδη που αναφέρονται στο τεκμήριο αθωότητας; 

Δυστυχώς, κάθε μέρα όλος ο Τύπος( κι όλοι μας, ας μην βγάζουμε την ουρά μας απέξω από αυτό τον κατήφορο χωρίς σταματημό του τύπου ) τα πράγματα πάνε όλο και πιο χαμηλά, κάνοντας κι αυτή την έρμη Καταρίνα Μπλουμ την εμβληματική πρωταγωνίστρια του κατηγορώ κατά του κίτρινου τύπου στη μεταπολεμική δυτική Γερμανία να ωχριά μπροστά σε αυτά που συμβαίνουν και γίνονται στον τόπο μας, όλα στο βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας!