Γιώργος Μαζωνάκης: "Γεια σου πατριώτη. Ήντα 'χεις να φάμε;"

Τρελαινόταν για τα χωριά της Σητείας ο Γιώργος Μαζωνάκης. Έπαιρνε την παρέα του και γυρνούσαν σε διάφορα καφενεδάκια της περιοχής. Να καθίσουν κάτω από τα δένδρα, να φάνε το βρισκούμενο, να πιούνε μία ρακή ή τοπικό κρασί, αθόρυβα και διακριτικά. Ο Γιάννης Γιαλέσακης διατηρούσε επί χρόνια καφενείο στην κεντρική πλατεία των Μέσα Μουλιανών, στην Σητεία. Ο Γιώργος είχε καθίσει αρκετές φορές με την παρέα του στα τραπεζάκια κάτω από τον πλάτανο. Πριν, πήγαινε για χρόνια στην αγαπημένη του ταβέρνα στο Κεφαλοβρύσι, στην Αργυρώ, το φαί της οποίας θεωρούσε συγκλονιστικό. 

Στον δικό του καφενέ, όπως περιγράφει, ο Μαζωνάκης πάντα θα παράγγελνε μυζηθρόπιτες νεράτες, ενώ είχε αδυναμία στην ομελέτα με τα σπαράγγια. "Ήταν πολύ απλός άνθρωπος. Ψυχούλα. Ευγενικός, ήσυχος. Έμπαινε στο μαγαζί και πάντα χαιρετούσε: "Γεια σου πατριώτη, Γεια σου πατρίδα. Ήντα 'χεις να φάμε;". Λάτρευε την Κρήτη και την κρητική διάλεκτο. Του άρεσαν επίσης ο κόκορας με τις χυλοπίτες αλλά και η σουπιά με τα τσιγαρολάχανα... Ωραίος άνθρωπος. Και πάντα γενναιόδωρος στο φιλοδώρημα του στις κοπέλες που σέρβιραν. Δεν ήθελε, όμως, φωτογραφίες και δημοσιότητα. Ποτέ δεν το έπαιξε φίρμα. Ήθελε να ζει αυθεντικά και αθόρυβα. Να απολαύσει τις στιγμές... Είμαστε όλοι στεναχωρημένοι γιατί ήταν καλό παιδί και έφυγε άδικα".