Εκπαιδευτές οδήγησης: Το όριο των 30 km/h στις πόλεις αποτελεί θεσμική νίκη για την οδική ασφάλεια

Ως μια σημαντική θεσμική κατάκτηση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας χαρακτηρίζει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Εκπαιδευτών Οδήγησης και Κυκλοφοριακής Αγωγής (Π.Σ.Ε.Ο.) τη θεσμοθέτηση του ορίου ταχύτητας των 30 km/h στις αστικές περιοχές.

Σε ανακοίνωσή του, ο Σύλλογος επισημαίνει ότι πρόκειται για μια εξέλιξη που αποτελούσε πάγιο αίτημα της επιστημονικής κοινότητας και των εκπαιδευτών οδήγησης για περισσότερο από δέκα χρόνια, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα δεν αφορά εντυπώσεις, αλλά βασίζεται σε επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα.

Σύμφωνα με τον Π.Σ.Ε.Ο., η κινητική ενέργεια ενός οχήματος αυξάνεται εκθετικά με την ταχύτητα, με αποτέλεσμα η μετάβαση από τα 30 km/h στα 50 km/h να συνεπάγεται σχεδόν τριπλασιασμό της ενέργειας πρόσκρουσης. Αυτό έχει δραματικές συνέπειες για την ανθρώπινη ζωή, καθώς η πιθανότητα επιβίωσης ενός πεζού σε σύγκρουση με όχημα που κινείται με 30 km/h φτάνει το 90%, ενώ στα 50 km/h μειώνεται περίπου στο 50% ή και λιγότερο, ιδιαίτερα για παιδιά και ηλικιωμένους.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι σε χαμηλότερες ταχύτητες οι οδηγοί έχουν σημαντικά μεγαλύτερο οπτικό πεδίο και καλύτερο έλεγχο του περιβάλλοντος, γεγονός που μειώνει τον κίνδυνο ατυχημάτων.

Ο Σύλλογος τονίζει επίσης ότι η μείωση της ταχύτητας συμβάλλει ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στις πόλεις, καθώς περιορίζει τον κυκλοφοριακό θόρυβο και συμβάλλει στην προστασία της δημόσιας υγείας, μειώνοντας το στρες και τα καρδιαγγειακά προβλήματα που συνδέονται με την ηχορύπανση.

Ο Π.Σ.Ε.Ο. υπογραμμίζει ότι το όριο των 30 km/h θα πρέπει να αποτελέσει τον βασικό κανόνα στον αστικό ιστό, με εξαιρέσεις μόνο όπου αυτό δικαιολογείται επιστημονικά, ενώ σημειώνει ότι στόχος του μέτρου δεν είναι η επιβολή προστίμων αλλά η μείωση των τροχαίων ατυχημάτων.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στον ρόλο της εκπαίδευσης, με τον Σύλλογο να αναφέρει ότι τα νέα δεδομένα έχουν ήδη ενσωματωθεί στην εκπαίδευση των νέων οδηγών και εκφράζει την προσδοκία ότι θα προσαρμοστεί και το εκπαιδευτικό πλαίσιο.

«Η πόλη είναι χώρος ζωής και όχι απλώς χώρος διέλευσης», τονίζεται χαρακτηριστικά, με τους εκπαιδευτές να επισημαίνουν ότι η μείωση της ταχύτητας αποτελεί επιλογή υπέρ της ανθρώπινης ζωής και της ασφάλειας όλων των χρηστών του δρόμου.