Έκρηξη στην Πλάκα: Το αέριο μπορεί να «ταξίδεψε» πριν από την έκρηξη – Οι θαμμένες σωληνώσεις

Πού άρχισε πραγματικά η διαρροή που οδήγησε στην πολύνεκρη έκρηξη της Πλάκας; Το ερώτημα αποκτά πλέον ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς οι έρευνες δεν περιορίζονται στο διαμέρισμα του δεύτερου ορόφου όπου εκτιμάται ότι σημειώθηκε η έκρηξη, αλλά επεκτείνονται σε ολόκληρη τη διαδρομή του φυσικού αερίου, από το δίκτυο του δρόμου έως το εσωτερικό του κτηρίου.

Οι σωληνώσεις που δεν είναι ορατές εξωτερικά, η πιθανότητα τμήματός τους να βρίσκεται θαμμένο, η κατάσταση της εγκατάστασης και οι έλεγχοι που είχαν πραγματοποιηθεί μπαίνουν στο μικροσκόπιο, ενώ οι ειδικοί επισημαίνουν ότι άλλο είναι το σημείο στο οποίο συσσωρεύτηκε και ανεφλέγη το αέριο και άλλο μπορεί να είναι το σημείο από το οποίο άρχισε η διαρροή.

Την ίδια ώρα, νέα στοιχεία από την εικόνα του κατεστραμμένου κτηρίου οδηγούν σε επανεξέταση και της αρχικής εκτίμησης για τη στατική κατασκευή του.

Άλλο το σημείο της έκρηξης, άλλο ενδεχομένως της διαρροής

Ο δικαστικός πραγματογνώμονας μηχανικός Χρύσανθος Νικολάκος, μιλώντας στο ΕΡΤnews, εκτιμά ότι το πιθανότερο σενάριο παραμένει η έκρηξη να σημειώθηκε στον δεύτερο όροφο.

Ξεκαθαρίζει, ωστόσο, ότι αυτό δεν αποδεικνύει πως εκεί βρισκόταν και η αρχική πηγή της διαρροής.

Το αέριο θα μπορούσε, σύμφωνα με τον ίδιο, να έχει διαφύγει από διαφορετικό σημείο του κτηρίου – ακόμη και από το ισόγειο – και στη συνέχεια να έχει μετακινηθεί και συσσωρευτεί στον χώρο όπου τελικά δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για την έκρηξη.

Πρόκειται για μία κρίσιμη διάκριση για την έρευνα, καθώς η ανεύρεση του σημείου ανάφλεξης από μόνη της δεν αρκεί για να εξηγήσει ολόκληρη την αλυσίδα της τραγωδίας.

Το μυστήριο με τις σωληνώσεις που δεν φαίνονται

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η όδευση της εγκατάστασης φυσικού αερίου. Ο πραγματογνώμονας παρατηρεί ότι στην εξωτερική εικόνα του κτηρίου δεν διακρίνονται οι σωληνώσεις, όπως συμβαίνει σε πολλές εγκαταστάσεις φυσικού αερίου.

Η εικόνα αυτή δημιουργεί το ενδεχόμενο τουλάχιστον μέρος της οριζόντιας σωλήνωσης να είναι θαμμένο. Και αυτό είναι ένα στοιχείο που, κατά τον ίδιο, πρέπει να διερευνηθεί διεξοδικά.

Οι θαμμένες σωληνώσεις απαιτούν συγκεκριμένα μέτρα προστασίας τόσο απέναντι στη διάβρωση όσο και στις μηχανικές καταπονήσεις, ενώ κρίσιμη είναι και η δυνατότητα ελέγχου τους ώστε να εντοπίζεται ενδεχόμενη διαρροή.

Ο ίδιος αποφεύγει οποιοδήποτε συμπέρασμα για τη συγκεκριμένη εγκατάσταση.

«Δεν το ξέρω, θα το βρει η έρευνα», τονίζει, επισημαίνοντας όμως ότι, βάσει της εμπειρίας του, το ζήτημα αξίζει να εξεταστεί περαιτέρω.

Από τον δρόμο έως τον δεύτερο όροφο

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η έρευνα της Πυροσβεστικής. Ο πρόεδρος της Ένωσης Αξιωματικών Πυροσβεστικού Σώματος, Κώστας Τσίγκας, ανέφερε στο ΕΡΤnews ότι εξετάζεται η διαδρομή του φυσικού αερίου από το δίκτυο που περνά από τον δρόμο έως τις σωληνώσεις που καταλήγουν στον δεύτερο όροφο.

Οι Αρχές συλλέγουν στοιχεία προκειμένου να διαπιστωθεί εάν η εγκατάσταση είχε κατασκευαστεί σωστά, εάν υπήρχαν τα προβλεπόμενα συστήματα ελέγχου και ανίχνευσης διαρροής και εάν είχαν τηρηθεί όλα όσα απαιτεί το νομοθετικό πλαίσιο.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η εσωτερική εγκατάσταση διέθετε πιστοποιητικό στεγανότητας από τον Φεβρουάριο του 2026, μόλις επτά μήνες πριν από την έκρηξη.

Έτσι, ένα από τα κρίσιμα ερωτήματα είναι πλέον τι ακριβώς πιστοποιήθηκε τότε, ποια τμήματα της εγκατάστασης ελέγχθηκαν και εάν μεσολάβησε έκτοτε κάποια αστοχία ή βλάβη.

Οι έλεγχοι που προβλέπονται

Ο Κώστας Τσίγκας σημείωσε ότι για τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου υπάρχει συγκεκριμένο κανονιστικό και νομοθετικό πλαίσιο.

Όπως ανέφερε, ο ιδιοκτήτης οφείλει κάθε χρόνο να ελέγχει μέσω πιστοποιημένου εγκαταστάτη τις συσκευές, ενώ ανά τετραετία προβλέπεται έλεγχος για πιθανή διαρροή.

Το εάν και πότε είχαν πραγματοποιηθεί όλοι οι απαιτούμενοι έλεγχοι στη συγκεκριμένη εγκατάσταση είναι επομένως ένα ακόμη κομμάτι του παζλ που καλούνται να συμπληρώσουν οι Αρχές.

Τα υποστυλώματα αλλάζουν την πρώτη εικόνα

Νέα δεδομένα προκύπτουν και για την ίδια την κατασκευή του κτηρίου. Ο Χρύσανθος Νικολάκος είχε αρχικά εκτιμήσει, από τις πρώτες εικόνες μετά την καταστροφή, ότι επρόκειτο για κτήριο με φέρουσα τοιχοποιία και πλάκες από μπετόν.

Μετά την απομάκρυνση των ερειπίων, όμως, έγιναν ορατά και υποστυλώματα, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αναθεωρήσει την αρχική εκτίμησή του και να θεωρεί πλέον ότι το κτήριο ήταν πιθανότατα πιο στιβαρό από όσο φαινόταν τις πρώτες ώρες.

Στα γειτονικά κτήρια διακρίνονται επίσης, κατά τον πραγματογνώμονα, πρόσθετα υποστυλώματα που παραπέμπουν σε ενισχύσεις οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν.

Η εικόνα αυτή πρέπει πλέον να συνεκτιμηθεί με την τεράστια ισχύ της έκρηξης και τον τρόπο με τον οποίο μεταφέρθηκε το ωστικό κύμα.

Υδρορροές μέσα στους τοίχους και κοινή μεσοτοιχία

Στο μικροσκόπιο μπαίνουν ακόμη και στοιχεία που εκ πρώτης όψεως μοιάζουν δευτερεύοντα.

Ο πραγματογνώμονας επισημαίνει ότι στην όψη δεν διακρίνονται ούτε εμφανείς υδρορροές, γεγονός που δημιουργεί την πιθανότητα και αυτές να βρίσκονται ενσωματωμένες στην κατασκευή.

Η ύπαρξη διαφορετικών σωληνώσεων μέσα σε τοίχους ή στην όψη μπορεί να αποκτήσει σημασία στην προσπάθεια χαρτογράφησης του κτηρίου και της ακριβούς διαδρομής κάθε δικτύου.

Προς διερεύνηση τίθεται και το εάν το κατεστραμμένο κτήριο και το διπλανό μοιράζονταν κοινή μεσοτοιχία και, εφόσον αυτό επιβεβαιωθεί, σε ποια κατάσταση βρισκόταν η κατασκευή.