Ένα ποίημα για την γυναίκα

Ένα ποίημα για την ημέρα της γυναίκας από την εκπαιδευτικό Μαίρη Θεοδοσίου :

Γυναίκα εσύ, ποιος άραγε μπορεί να σ’ ονομάσει;

Ποιος το φως της ψυχής σου αγγίζει πέρα απ’ τον ήλιο;

Βήματα βαριά, χωρίς όνομα, κρυμμένα πίσω απ’ το μελάνι.

Φωτιά να καις, φωτιά να ζεσταίνεις.

Δάκρυα τετρακόσια Ελλάδα τη γη σου ποτίζουν.

Στων βουνών τις ράχες ίχνη πατάς.

Πουλί είσαι και πέταξες,

σε δάσος όμορφο, σε δάσος σκοτεινό.

Γυναίκα εσύ, παιδί στο σταυρό θρηνείς.

Φωνή σε γκρεμό, φως στο σκοτάδι.