"Η χούντα του '73" και οι "χούντες" της σημερινής εποχής

Το μεγάλο, ιστορικό και διαχρονικό δίδαγμα που άφησε στο πέρασμα του χρόνου η εξέγερση του Πολυτεχνείου, ανέδειξε από το Ηράκλειο ο κ. Δημήτρης Παπαχρήστος, ο οποίος ήταν ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης: “Πολυτεχνείο, Μνήμη, Αντίσταση, Ουτοπία”, που πραγματοποιήθηκε στο (κατάμεστο) Πολύκεντρο Νεολαίας.

«Το Πολυτεχνείο είναι μία πραγματικότητα, μία άμεση δημοκρατία! Πήγαμε τη φωτιά του παντού! Ο κόσμος τότε θα κατέβαινε κάτω! Αν κατέβαινε στους δρόμους, δεν θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν τα τανκς!», υποστήριξε ο ίδιος, προσθέτοντας πως «όπως κατηγορούσαν κι εμάς, κατηγορούν και σήμερα το νέο κόσμο!».

Ανάμεικτα συναισθήματα

Ο ιστορικός εκφωνητής του Πολυτεχνείου δεν μπορούσε να κρύψει τα συναισθήματά του από εκείνη την μέρα: ««Είναι ανάμεικτα. Από τη μία χαρά και ικανοποίηση γιατί αυτό που κάναμε βρίσκει τη δικαίωσή του σε μεγάλο βαθμό στα νέα παιδιά για να συνεχίσουν από εκεί που εμείς δεν μπορέσαμε να φτάσουμε». 

Από την άλλη, ο ίδιος παρατήρησε ότι οι νέοι της εποχής μας είναι φορτωμένοι «με πολλά περισσότερα προβλήματα, τα οποία οδηγούν 400.000 νέους ανθρώπους να φεύγουν από την πατρίδα -αιμορραγία! Δημιουργείται ένα κλίμα ανησυχίας, «τι κάνουμε εμείς. Εσείς είχατε μία χούντα παλέψατε, εμείς πώς να παλέψουμε που είναι πολλές οι χούντες!».

"Μια χοντρή οικονομική χούντα"

Ορμώμενος από την τελευταία φράση ο κ. Παπαχρήστος στηλίτευσε την πολιτική που ακολουθείται, κάνοντας λόγο για μία  «μία χοντρή οικονομική χούντα από την Ενωμένη Ευρώπη της Γερμανίας, της λιτότητας! Μας κατηγορούν ότι εμείς τρώμε τα δικά τους λεφτά! Η Γερμανία μας χρωστάει 178 δισ. μόνο από το Κατοχικό Δάνειο, που το έχουν καταγράψει εκεί; Θα ξυπνήσει κανείς; Εδώ η Κρήτη έχει καεί! Έχει πολεμήσει τους Γερμανούς αλεξιπτωτιστές! Έχουν καεί χωριά! Δεν θα πάει τίποτα χαμένο, γιατί ήταν όλα αληθινά! Δεν ήταν τίποτα ψεύτικο!». 

Και αναρωτήθηκε: «Και ποια τέλος πάντων είναι αυτή η νέα Ευρώπη; Είναι αλληλέγγυα; Συμπαραστέκεται;»., χωρίς να κρύψει τον φόβο του ότι «οι πόλεμοι είναι παρακάτω!»!

"Το δίδαγμα του Πολυτεχνείου"

Σύμφωνα με τον κ. Παπαχρήστο εκείνο που χρειάζεται είναι ένας «αγώνας και ταξικός και πατριωτικός και απελευθερωτικός,διότι θα το καταλάβουμε ότι χωρίς αγώνα και θυσίες δεν γίνεται τίποτα! Αυτό είναι και το δίδαγμα του Πολυτεχνείου. Διότι το Πολυτεχνείο είναι ένα σύμβολο, που δείχνει το δρόμο για τη συνέχιση. Είναι και ιστορικό γεγονός, γιατί κάποιοι το αμφισβητούν -''σκοτώθηκε κανείς, δεν τραυματίστηκε κανείς'', ''δεν έγινε'', θα λένε σε λίγο- Αν δεν υπήρχε και η εικόνα του τανκ θα έπρεπε να αποδείξουμε εμείς ότι δεν είμαστε ελέφαντες!».

Σχολιάζοντας τη σημερινή εποχή, ο κ. Δημήτρης Παπαχρήστος επισήμανε ότι " είναι σε δύσκολη κατάσταση η χώρα μας! Θα πρέπει να δημιουργηθεί αυτό το μέτωπο που είπα. Και θα πρέπει να είναι κυρίως απελευθερωτικό, από τα νέα δεινά που μας έχουν φορτώσει! Και όχι για μία μέρα και δύο. Έχουν υπογράψει ως το 2056. Εγώ θα είμαι 106 ετών τότε! Αλλά τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου, και τα παιδιά αυτής της πατρίδας θα τα υποστούν! Και θα μας βρίζουν αν δεν υπάρξει κάποια συνέχεια!». 

Οι νέοι άνθρωποι, ο δρόμος που θα "ανοίξουν" και η "Πλωτή Πατρίδα"

Για τους νέους ανθρώπους, ο κ. Παπαχρήστος τόνισε ότι «τον δρόμο που θα ανοίξουν, θα τον βρουν μόνοι τους! Και να τον ήξερα, δεν θα τους τον έλεγα! Όταν κάποιος τρώει και ο άλλος κοιτάει, δεν ξέρουν ότι από εκεί θα ξεσπάσει το κακό; Τέτοιο στραγγάλισμα; Έρχονται πρόσφυγες και βγαίνει ξανά ο φασισμός, ο νεοναζισμός!». 

Μιλώντας τέλος για το νέο του βιβλίο, που παρουσιάστηκε στο τελευταίο κομμάτι της εκδήλωσης, ο ιστορικός εκφωνητής του Πολυτεχνείου αρκέστηκε να πει ότι «η «Πλωτή Πατρίδα», ταξιδεύει και δεν έχει όρια! Δεν έχει σύνορα! Η Ελλάδα βγαίνει μέσα από τη θάλασσα! Έχει για κατάρτι τον Παρθενώνα και την Ακρόπολη! Ένα καράβι είναι! Ούτε αυτοί που σκοτώθηκαν πεθαίνουν, όταν τους μνημονεύουμε έρχονται κι αυτοί δίπλα μας και συνεχίζουμε τον αγώνα!».