Όνειρα, ελπίδες και κόποι μια ζωής χαμένοι στα χαλάσματα: Οι σεισμόπληκτοι του Αρκαλοχωρίου αποκτούν ξανά φωνή

Πώς ένα κτήριο μπορεί να γίνει ξανά σπιτικό. Τι σημαίνει για κάποιον να γκρεμίζονται οι τοίχοι, όπου είχε φωλιάσει αναμνήσεις και σχέδια για το μέλλον; 

Δύο μεγάλες καταστροφές που εκ πρώτης όψης μπορεί να μη μοιάζουν, στην ουσία ενώνουν την Κρήτη με τη Θεσσαλία. 

Το πρωί της Πέμπτης παρουσιάστηκε στην Περιφέρεια Κρήτης, σε εκδήλωση του Οργανισμού INZEB, μία έρευνα πεδίου που ανέδειξε τις ανάγκες, τις προκλήσεις και τις εμπειρίες των κατοίκων της Κρήτης μετά τον σεισμό του Αρκαλοχωρίου, αλλά και της Θεσσαλίας μετά την καταιγίδα Ντάνιελ. Η έρευνα υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του έργου «Βοηθώντας τα σπιτικά να γίνουν ανθεκτικά στην πληττόμενη από τα ακραία κλιματικά φαινόμενα Ελλάδα» (Helping Homes). 

Η εκδήλωση επικεντρώθηκε στη σχέση μεταξύ της αποκατάστασης μετά από μια φυσική καταστροφή και της ανάγκης για τη δημιουργία πιο ανθεκτικών κατοικιών και κοινοτήτων, ικανών να ανταποκριθούν στις αυξανόμενες προκλήσεις που δημιουργεί η κλιματική κρίση και η συχνότερη εμφάνιση ακραίων φαινομένων.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκαν τα δεδομένα που προέκυψαν από την έρευνα πεδίου που διεξήχθη στην Κρήτη και τη Θεσσαλία, αναδεικνύοντας τις μακροχρόνιες επιπτώσεις που έχουν οι φυσικές καταστροφές όχι μόνο στις κατοικίες, αλλά και στην καθημερινότητα, την ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή των τοπικών κοινωνιών.

Image

Ο Γιάννης Αναστασάκης, Πρεσβευτής του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Κλίμα, πρώην αντιπεριφερειάρχης Κλιματικής Αλλαγής και Βιώσιμης Κινητικότητας, στον χαιρετισμό του υπογράμμισε τη σημασία της ενίσχυσης της ανθεκτικότητας των κοινωνιών απέναντι στις νέες περιβαλλοντικές προκλήσεις: «Η ανθεκτικότητα δεν μετριέται μόνο σε κυβικά σκυροδέματος ή σε ενεργειακές κλάσεις. Μετριέται στην ικανότητα μιας κοινωνίας να προστατεύει τους ανθρώπους της πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κρίση. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα της εποχής μας», είπε. 

Image

Λεζάντα

Ο κ. Αναστασάκης

Για τον σεισμό στο Αρκαλοχώρι, ανέφερε ότι 5 χρόνια μετά, λιγότερο από το 15% των κτηρίων που υπέστησαν σοβαρές βλάβες έχει αποκατασταθεί. Αυτό σημαίνει πως χιλιάδες άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν χωρίς πραγματική λύση, σε ακατάλληλες κατοικίες ή σε μια παρατεταμένη κατάσταση ανασφάλειας, κάτι που ο ίδιος θεωρεί αδιανόητο.

Όπως είπε, έχει καταθέσει, μέσω του Κ. Μπακογιάννη, προέδρου της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών, την πρόταση να συνδεθεί η ενεργειακή αναβάθμιση των κτηρίων με την αντισεισμική τους θωράκιση. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Μηχανισμό Υποστήριξης για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή που ξεκίνησε από την Περιφέρεια Κρήτης. 

Σημείωσε πως αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση και η χρηματοδοτική προτεραιότητα. Τόνισε πως συχνά υπάρχει ενδιαφέρον για τις εντυπώσεις και όχι την ουσία και είπε χαρακτηριστικά πως "ούτε το Αρκαλοχώρι, ούτε η Αθήνα το 1999 μας ξύπνησαν".

Γκρεμισμένα όνειρα και ελπίδα καμία

Τα βασικά ευρήματα της έρευνας πεδίου ανέδειξαν κοινά μοτίβα στις κοινωνικές, ψυχολογικές και στεγαστικές επιπτώσεις των φυσικών καταστροφών, ανεξάρτητα από το αν αυτές προκαλούνται από σεισμό ή ακραία καιρικά φαινόμενα.
Η απώλεια ή η σοβαρή ζημιά της κατοικίας αναδεικνύεται ως ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες αποσταθεροποίησης της καθημερινότητας των πληγέντων, επηρεάζοντας το αίσθημα ασφάλειας, τη συνέχιση της ζωής τους και την ψυχολογική τους ισορροπία. Παράλληλα, η παρατεταμένη παραμονή σε προσωρινές συνθήκες διαβίωσης, όπως η φιλοξενία, οι προσωρινοί οικίσκοι ή οι μερικώς αποκατεστημένες κατοικίες, επιβαρύνει μακροπρόθεσμα την κοινωνική ανθεκτικότητα των κοινοτήτων.
Η έρευνα καταγράφει μια μετατόπιση στις αντιλήψεις των πολιτών σχετικά με την κατοικία: η ανάγκη για μεγαλύτερα σπίτια υποχωρεί απέναντι στην ανάγκη για ασφαλέστερες και πιο ανθεκτικές κατοικίες, ικανές να ανταποκριθούν στις νέες συνθήκες που διαμορφώνει η κλιματική κρίση. Παράλληλα, καταγράφεται η ανάγκη για διαρκή ψυχοκοινωνική υποστήριξη των πληγέντων, καθώς ο φόβος και η ανασφάλεια παραμένουν έντονα συναισθήματα ακόμη και χρόνια μετά την εκδήλωση μιας καταστροφής.

Η Αλίς Κοροβέση, Διευθύνουσα Σύμβουλος του INZEB, δήλωσε «Πίσω από κάθε εύρημα της έρευνας υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Στόχος μας δεν ήταν μόνο να καταγράψουμε τις επιπτώσεις των ακραίων φυσικών φαινομένων, αλλά να κατανοήσουμε πώς οι άνθρωποι βιώνουν την απώλεια, την ανασφάλεια και την προσπάθεια να ξαναχτίσουν την καθημερινότητά τους. Οι εμπειρίες τους αποτελούν πολύτιμη πηγή γνώσης για τον σχεδιασμό αποτελεσματικών δημόσιων πολιτικών. Ελπίζουμε ότι τα ευρήματα και οι προτάσεις της έρευνας θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ενίσχυση της πρόληψης, της άμεσης επέμβασης και της αποκατάστασης, με επίκεντρο πάντα τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών και την ανθεκτικότητα των τοπικών κοινωνιών.»

Image

Λεζάντα

Η κ. Κοροβέση

Στην εκδήλωση προβλήθηκε επίσης βίντεο με μαρτυρίες κατοίκων, ενώ ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση με πολίτες και εκπροσώπους της τοπικής κοινωνίας σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πληγείσες περιοχές και τις πολιτικές που απαιτούνται για την καλύτερη προετοιμασία απέναντι σε μελλοντικές κρίσεις.
Τα συμπεράσματα της έρευνας του INZEB αναδεικνύουν τη σημασία μιας ολιστικής προσέγγισης στην ανθεκτικότητα, όπου η τεχνική αποκατάσταση των κατοικιών συνδέεται με την κοινωνική προστασία, τη συμμετοχή των πολιτών και τον σχεδιασμό αποτελεσματικών πολιτικών για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.

“Helping Homes Become Resilient in Climate Affected Greece”

Το έργο υλοποιείται από το INZEB με τη στήριξη του European Climate Foundation και εξετάζει τις ανάγκες κατοίκων περιοχών που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, με στόχο τη διαμόρφωση προτάσεων για πιο ανθεκτικές κατοικίες και κοινότητες απέναντι στην κλιματική κρίση.