“Πώς έζησα την πυρκαγιά στο νότιο Ρέθυμνο” – Η εξομολόγηση ενός δασοκομάντο στο Cretalive

“Δεν μπορείς να προβλέψεις τη συμπεριφορά μιας πυρκαγιάς. Εκεί που ήμασταν, μέσα σε δευτερόλεπτα δημιουργούνταν νέες εστίες, σχεδόν δίπλα μας – στα 30 μέτρα. Ήταν μία πολύ επικίνδυνη κατάσταση, οι φλόγες θα μπορούσαν να μας έχουν περικυκλώσει”. Στο δρόμο της επιστροφής, εξουθενωμένος απ’ τη μάχη με τη φωτιά, ο δασοκομάντο Θανάσης Παναγούλης, ξαποσταίνοντας, μοιράζεται στο Cretalive.gr τις δύσκολες στιγμές που έζησαν οι πυροσβέστες στην πύρινη λαίλαπα στο νότιο Ρέθυμνο.

Όλα επισκιάστηκαν, προφανώς, από τον χαμό των δύο συναδέλφων τους, Μανώλη Στρατιδάκη και Παντελή Διαμαντάκη, που “έπεσαν” εν ώρα καθήκοντος.

Σε τέτοιες ιδιαίτερες γεωμορφολογικές συνθήκες, οι πύλες της κολάσεως παραμένουν διαρκώς ανοιχτές: στο ορμητικό πέρασμά της, η φωτιά καταπίνει εκτάσεις, καταστρέφει περιουσίες και δυστυχώς αφαιρεί ζωές. Υπενθυμίζει, με τον πλέον εμφατικό και τραγικό τρόπο, τον αδυσώπητο χαρακτήρα της: “Είναι ο μοναδικός πόλεμος εν μέσω ειρήνης, που βιώνει μία χώρα και ένας κρατικός μηχανισμός” είναι η πρώτη σκέψη που έρχεται στο μυαλό του κ. Παναγούλη, εξωτερικεύοντάς την.

Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Πυροσβεστικών Υπαλλήλων Περιφέρειας Κρήτης υπηρετεί 3η Ειδική Μονάδα Δασικών Επιχειρήσεων (ΕΜΟΔΕ) που εδρεύει στο Ηράκλειο.

Επιχειρούσε στο πεδίο ως τα ξημερώματα της Παρασκευής. Οι φλόγες έκαιγαν μέχρι τότε (σε) σπίτια. Όλεθρος! Τα πράγματα, με το πρώτο φως του ήλιου ήταν κάπως καλύτερα στον τομέα του. Στον ασύρματο, όμως, ηχούσαν διαρκώς φωνές απ’ τους δρώντες.

Το μέτωπο ήταν μεγάλο, δύσκολο και απρόβλεπτο.

“Ήταν από τις δυσκολότερες πυρκαγιές που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε. Οι συνθήκες δεν ήταν με το μέρος μας: οι ριπές του ανέμου ήταν ασταμάτητες και το ανάγλυφο πεδίο αφιλόξενο, με πολλές διακυμάνσεις στα επίπεδα του εδάφους, Ήταν μία φωτιά που έτρεξε πάρα πολύ γρήγορα. Η ένταση του αέρα και το ιδιαίτερο γεωμορφολογικό τοπίο δεν μας βοήθησαν στο να την περιορίσουμε άμεσα”.

“Η μπότα σβήνει… τη φωτιά”

Τα μελτέμια απέτρεψαν τη συνδρομή από αέρος. “Τη φωτιά δεν τη σβήνουν τα εναέρια · τη σβήνει η μπότα” υποστηρίζει ο κ. Παναγούλης, για να εξηγήσει αναλυτικότερα:

“Τα εναέρια θα ρίξουν το πυροθερμικό φορτίο, θα την περιορίσουν (τη φωτιά) για να “κάτσει” , κι εμείς θα επιχειρήσουμε χερσαία ώστε να την εξαλείψουμε, να τη μηδενίσουμε προκειμένου να μην υπάρχει ούτε καπνός. Πρέπει να πατήσει άνθρωπος πάνω στο βουνό προκειμένου να σβήσει.

Όταν δεν έχουμε εναέρια μέσα και δεν μπορούμε να περιορίσουμε το πυροθερμικό φορτίο, αλλά και να πλησιάσουμε σε δύσβατα σημεία, αυτό βοηθά στην επέκταση της πυρκαγιάς”.

Συγκλονισμένοι και φτωχότεροι

Το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Πυροσβεστικών Υπαλλήλων Περιφέρειας Κρήτης είναι συγκλονισμένος απ’ την απώλεια των δύο συναδέλφων του: “Είναι μία ανείπωτη τραγωδία για την οικογένεια του Πυροσβεστικού Σώματος. Η φετινή χρονιά μάς βρίσκει φτωχότερους. Δυστυχώς, δεν είναι οι μοναδικοί συνάδελφοι που χάνουμε στο πεδίο.

Στη Σητεία από την άλλη είχαμε τραυματίες (δύο εγκαυματίες κι ένας με σπασμένο πόδι), ενώ χάσαμε και δύο οχήματα”.

Ο αριθμός των δασοκομάντος δεν είναι αρκετός · αντιθέτως είναι δυσανάλογος προς τις διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις. Μια ματιά στα στατιστικά του Υπουργείου αρκεί για να το διαπιστώσει κανείς: οι φωτιές και οι επιχειρησιακές ανάγκες είναι όλο περισσότερες χρόνο με το χρόνο.Επομένως, η ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού κρίνεται απαραίτητη.

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ρέθυμνο