Νέες αιχμές Μουτσάτσου κατά Καρυστιανού

Νέες αιχμές κατά της Μαρίας Καρυστιανού αφήνει η Κατερίνα Μουτσάτσου, λίγες ημέρες μετά την αποχώρησή της από την Ελπίδα για τη Δημοκρατία, επαναφέροντας στο προσκήνιο την εσωκομματική κρίση που δοκιμάζει το κόμμα. Με εκτενή ανάρτησή της, απαντά σε δημόσιες αναφορές για όσους αποχώρησαν, υποστηρίζοντας ότι επιχειρείται να υποβαθμιστεί η συνεισφορά τους και να παρουσιαστεί η εργασία τους «σαν να μην υπήρξε ποτέ».

Η Κατερίνα Μουτσάτσου στρέφεται εμμέσως αλλά σαφώς προς τη Μαρία Καρυστιανού και την ηγεσία της Ελπίδας για τη Δημοκρατία, απορρίπτοντας αιχμές σύμφωνα με τις οποίες όσοι εγκατέλειψαν το κόμμα ενδιαφέρονταν για «θεσούλες» ή προσωπική προβολή. «Θεωρώ άδικο να υποβαθμίζεται σήμερα δημόσια η συνεισφορά ανθρώπων επειδή επέλεξαν να αποχωρήσουν ή να παρουσιάζεται η παρουσία τους και η εργασία τους σαν να μην υπήρξαν ποτέ», αναφέρει χαρακτηριστικά.

«Οφείλω να αποκαταστήσω τα πραγματικά δεδομένα»

Η πρώην συνεργάτιδα του κόμματος εξηγεί ότι αρχικά δεν είχε πρόθεση να δημοσιοποιήσει ζητήματα σχετικά με την εσωτερική λειτουργία των ομάδων εργασίας και ειδικότερα του Τομέα Πολιτισμού. Οπως αναφέρει, όμως, η διαρροή εσωτερικού μηνύματος που είχε στείλει κατά την αποχώρησή της, σε συνδυασμό με όσα ακολούθησαν δημοσίως, την οδήγησαν στην απόφαση να τοποθετηθεί.

«Διατυπώθηκαν, και συνεχίζονται να διατυπώνονται δημόσια, αναφορές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η συμμετοχή μου στον πολιτικό φορέα περιορίστηκε απλώς σε μια “παρουσίαση του κινήματος” την 21η Μαΐου 2026 στη Θεσσαλονίκη, ή ότι “όσοι αποχώρησαν τα έκαναν όλα για θεσούλες”, προσωπική προβολή, ή “δεν έκαναν τίποτε”», σημειώνει.

«Θεωρώ ότι οφείλω, με σεβασμό προς όλους, να αποκαταστήσω τα πραγματικά δεδομένα», προσθέτει.

Ελπίδα για τη Δημοκρατία: Οι δύο προγραμματικές προτάσεις

Η Κατερίνα Μουτσάτσου αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της συμμετοχής της στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η οποία διήρκεσε περισσότερο από δύο μήνες, εργάστηκε πάνω σε δύο ολοκληρωμένες προγραμματικές προτάσεις.

Η πρώτη αφορούσε τον Πολιτισμό και την Πολιτιστική Κληρονομιά και περιλάμβανε, όπως εξηγεί, θέσεις για την προστασία μνημείων και αρχαιολογικών χώρων, τον δημόσιο χαρακτήρα της πολιτιστικής κληρονομιάς, τον ρόλο της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και του ΟΔΑΠ, καθώς και τη διαχείριση και ανάδειξη της πολιτιστικής περιουσίας.

Η δεύτερη αφορούσε τον ελληνικό κινηματογράφο και την οπτικοακουστική πολιτική, με προτάσεις για τη χρηματοδότηση της ελληνικής παραγωγής, τη λειτουργία ενός «Νέου ΕΚΚΟΜΕΔ», τα κίνητρα παραγωγής, τις διεθνείς συμπαραγωγές και τη διανομή.

«Δεν επρόκειτο για κάποιες γενικές σκέψεις ή για υλικό μιας παρουσίασης. Ηταν αποτέλεσμα πολλών ωρών έρευνας, μελέτης, επεξεργασίας στοιχείων, επαφών, συναντήσεων και συγγραφής συγκεκριμένων πολιτικών προτάσεων», τονίζει.

Στο σημείο αυτό αφήνει ακόμη μία αιχμή για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος, σημειώνοντας ότι ήδη από τις 20 Ιουνίου είχε αρχίσει να καταθέτει προτάσεις στην επίσημη πλατφόρμα του Τομέα Πολιτισμού. «Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος αυτών δεν έτυχε της προσοχής κανενός “στελέχους-στρατιώτη” της “Ελπίδας”», αναφέρει.

Μια οφειλόμενη ενημέρωση για τη συμμετοχή μου στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», και κυρίως για τη δουλειά μου στον Τομέα Πολιτισμού.

Δεν είχα πρόθεση να δημοσιοποιήσω ζητήματα που αφορούσαν την εσωτερική λειτουργία των «ομάδων εργασίας» της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία», και… pic.twitter.com/4I1lKhhlmh

— Katerina Moutsatsos (@katmouts) August 14, 2026