Τυμπάκι: Η ιστορία της Κατοχής και η «Επιχείρηση Κιμάς» στο επίκεντρο εκδήλωσης

Τις άγνωστες πτυχές της ιστορίας του Τυμπακίου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τη γεωπολιτική σημασία της περιοχής και τη σύνδεσή της με τη βρετανική «Επιχείρηση Κιμάς» του 1943 θα αναδείξει εκδήλωση ιστορικής μνήμης την Κυριακή 25 Οκτωβρίου. 

Στο επίκεντρο θα βρεθούν τα γερμανικά οχυρωματικά έργα, η καταναγκαστική εργασία αιχμαλώτων πολέμου και κατοίκων της περιοχής, καθώς και ιστορικά τεκμήρια που φωτίζουν τις συνθήκες της Κατοχής και τη θυσία του τοπικού πληθυσμού. Παράλληλα, θα παρουσιαστούν παραδείγματα ανάδειξης οχυρωματικών έργων στη Σαρδηνία και τη Νορμανδία, ενώ θα ακολουθήσει ομιλία με θέμα «Το Τυμπάκι στην Κατοχή».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 19:00, στην αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Νηπιαγωγείου Τυμπακίου, δίπλα στο 3ο Δημοτικό Σχολείο.

Όπως ανακοινώθηκε σχετικά:

"Η «Επιχείρηση Κιμάς» (Operation Mincemeat) ήταν μια απόλυτα επιτυχημένη βρετανική επιχείρηση παραπλάνησης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1943). Κύριος στόχος της ήταν να πείσει τη γερμανική διοίκηση ότι οι Σύμμαχοι θα εισέβαλαν στην Ελλάδα και τη Σαρδηνία, αντί για τη Σικελία, η οποία ήταν ο πραγματικός τους στόχος. Η παραπλάνηση πέτυχε απόλυτα, οι Γερμανοίμετέφεραν δυνάμεις στην Κρήτη και στη υπόλοιπη  Ελλάδα και η συμμαχική απόβαση στη Σικελία έγινε με ελάχιστες απώλειες.
Οι Γερμανοί ξεκίνησαν να κατασκευάζουν τα οχυρωματικά έργα στην Κρήτη αμέσως μετά την κατάληψη του νησιού, δηλαδή από το καλοκαίρι του 1941, και οι εργασίες συνεχίστηκαν εντατικά καθ' όλη τη διάρκεια της Κατοχής (1941–1945). 
Μόλις ολοκληρώθηκε η Μάχη της Κρήτης (20 Μαΐου – 1 Ιουνίου 1941) τον Ιούνιο του 1941, το νησί ανακηρύχθηκε επίσημα από τη Βέρμαχτ ως «Οχυρό Κρήτη». Συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι το 1943 βρίσκονταν στην Κρήτη περίπου 70.000 έως 75.000 άνδρες των δυνάμεων του Άξονα. Ο τεράστιος αυτός αριθμός στρατιωτών κρίθηκε απαραίτητος από το γερμανικό επιτελείο για δύο λόγους: Για την προστασία από πιθανή συμμαχική απόβαση στη Μεσόγειο, και για την αντιμετώπιση της σθεναρής Κρητικής Αντίστασης, η οποία προξενούσε συνεχώς φθορές στα στρατεύματα κατοχής. 
Τα οχυρωματικά έργα, στη περιοχή Τυμπακίου, τα ισχυρότερα αμυντικά έργα που σχεδιάστηκαν σε όλη τη Μεσόγειο,  περιμένοντας την απόβαση  από Αφρική και Συρία των Συμμάχων τα  Γερμανικά κατοχικά στρατεύματα. Κτίστηκαν  μέσα από την εξαναγκαστική εργασία αιχμαλώτων πολέμου της Μάχης της Κρήτης και χιλιάδων ντόπιων, από την κεντρική Κρήτη οι οποίοι υποχρεώθηκαν με τη βία να εργαστούν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες με αίμα και ιδρώτα κάτω από το μαστίγιο των Ναζί.
Θα γίνει και ιδιαίτερη αναφορά για ένα ιστορικό εύρημα για το «Σορτς του Τυμπακίου» Η ιστορία αυτή ήρθε ξανά στο φως με εντυπωσιακό τρόπο πρόσφατα, από τον Νεοζηλανδός ερευνητής Dr. Andrew Holyoake που ανακάλυψε ένα ιστορικό κειμήλιο: ένα πάνινο σορτς εργασίας από το στρατόπεδο αιχμαλώτων του Τυμπακίου το 1941, πάνω στο οποίο είχαν υπογράψει 127 Νεοζηλανδοί, Αυστραλοί και Βρετανοί αιχμάλωτοι.

Η περιοχή της Λεκάνης Τυμπακίου είναι η μόνη περιοχή  της Κρήτης που μπορεί να δεκτεί μεγάλη αποβατική δύναμη. Διαθέτει μεγάλη επίπεδη έκταση και άμεση πρόσβαση, από το Πόρο της Φαιστού,  στην πεδιάδα της Μεσσαράς και στη κεντρική Κρήτη.
Τα οχυρωματικά έργα δεν αποτελούν απλώς ένα στρατιωτικό κατάλοιπο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι ένα ζωντανό μνημείο της βίας του κατακτητή και, ταυτόχρονα, του βίαιου μόχθου των ανθρώπων που εξαναγκάστηκαν να το χτίσουν. Κάθε τετραγωνικό μέτρο  του αεροδρομίου Τυμπακίου και των γύρω οχυρωματικών έργων κρύβει τον εξαναγκασμό χιλιάδων ανθρώπων. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, η άρνηση συμμετοχής στις ναζιστικές αγγαρείες σήμαινε φυλάκιση, αντίποινα για την οικογένεια του εργάτη ή ακόμα και εκτέλεση.
Οι άνθρωποι που δούλεψαν εδώ στερήθηκαν την ελευθερία τους για να χτίσουν τις οχυρώσεις των ίδιων των κατακτητών τους.
Η ανάδειξη των οχυρωματικών έργων τεκμηριώνουν τα στρατιωτικά αίτια καταστροφής του Τυμπακίου και των γύρω χωρίων στην κατοχή. Η αγγαρεία , από τους Ναζί, δεν ήταν απλώς ένας φόρος, αλλά μέρος ενός συστηματικού μηχανισμού τρομοκρατίας και εξόντωσης του τοπικού πληθυσμού.
Η ανάδειξη αυτών των οχυρωματικών έργων αποτελεί τον ελάχιστο φόρο τιμής στην ανώνυμη θυσία τους. Στρέφουμε τη σκέψη μας και υποκλινόμαστε σε εκείνους που η ιστορία συχνά προσπερνά, μετατρέποντας τα έργα της δικής τους δοκιμασίας σε αιώνια σύμβολα μνήμης, διδαχής και ειρήνης για τις επόμενες γενιές.
Το να γνωρίζουμε ποιοι ήταν και τι έκαναν οι πρόγονοί μας είναι το πρώτο βήμα για να τους τιμήσουμε μελετώντας την ιστορία των και να διαφυλάξομε την κληρονομία με υπεύθυνη στάση ζωής. Το να ζούμε με αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και αρετή, αποδεικνύοντας ότι είμαστε άξιοι συνεχιστές της πορείας τους.

Στο τέλος, της παρουσίασης,  θα παρουσιαστούν πρακτικές ανάδειξης οχυρωματικών έργων του ΒΠΠ στη Σαρδηνία και στη Νορμανδία.

Η Σαρδηνία είναι περίπου τρεις φορές μεγαλύτερη και έχει σχεδόν τριπλάσιο πληθυσμό από την Κρήτη. Οι γερμανικές οχυρώσεις στη Σαρδηνία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο συνδέονται με μια σύντομη αλλά στρατηγική περίοδο, καθώς το νησί αποτελούσε κομβικό σημείο για τον έλεγχο της Μεσογείου. Η Γερμανική παρουσία το 1943  ήταν περίπου 20.000 έως 25.000 Γερμανοί στρατιώτες στάθμευαν στο νησί, περιμένοντας την απόβαση από τους συμμάχους.

Και θα ακολουθήσει ομιλία «Το Τυμπάκι στη Κατοχή» από την καθηγήτρια κ Μαράκη Ειρήνη.

Οργάνωση
Ο Σύλλογος ο «Μύθος της Ευρώπης».
και συν διοργάνωση 
2.To Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Περιφερειακών, Αναπτυξιακών και Κοινωνικών Πολιτικώv.
3. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Πνεύματος «το Μετόχι».
4. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος  Τυμπακίου.
5. Η Χορωδία Τυμπακίου «ΜΑΕΣΤΡΟΣ».
6. Το ΤΟΕΒ Τυμπακίου."

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο