Τραγωδία Γεροποτάμου: Ένοχοι και σε δεύτερο βαθμό πρώην δήμαρχος και αντιδήμαρχος

Ένοχοι και σε δεύτερο βαθμό κρίθηκαν από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αν. Κρήτης ο πρώην δήμαρχος Φαιστού και η τότε αρμόδια αντιδήμαρχος για την τραγωδία του Γεροπόταμου, με τους τέσσερις νεκρούς. Το δικαστήριο τους έκρινε ένοχους σύμφωνα με το κατηγορητήριο και με δεδομένο ότι τους αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό του πρότερου σύννομου βίου, στους δύο κατηγορούμενους επιβλήθηκε συνολική ποινή φυλάκισης 30 μηνών, κατά συγχώνευση.
Νωρίτερα ο εισαγγελέας έδρας είχε προτείνει την απαλλαγή των δύο κατηγορουμένων.

Τραγωδία Γεροπόταμου: Την απαλλαγή των κατηγορουμένων πρότεινε ο εισαγγελέας

ΚΡΗΤΗ 18:13

Τραγωδία Γεροπόταμου: Την απαλλαγή των κατηγορουμένων πρότεινε ο εισαγγελέας

Τέσσερις άνθρωποι, μέλη οικογένειας, επέστρεφαν από γάμο και επιχείρησαν, με την συνδρομή του GPS καθώς δεν ήξεραν την περιοχή, να διασχίσουν με το μικρό επιβατηγό όχημα στο οποίο επέβαιναν μία ιρλανδική διάβαση. Τα ορμητικά νερά του ποταμού παρέσυραν το αυτοκίνητο, καταδικάζοντας σε φρικτό θάνατο την 30χρονη Ροδούλα Τζαγκαράκη, τον 29χρονο σύζυγο της, Κώστα Γιαννακάκη, την 58χρονη μητέρα της, Μαρία και την 21χρονη αδερφή της, Μαριλένα.  

"Νιώθουμε δικαωμένοι... Πιστεύω και τα παιδιά μας"

Image

Ο Μανώλης Γιαννακάκης, πατέρας του Κώστα, μιλώντας στο Cretalive.gr, εξέφρασε την ικανοποίηση του για την απόφαση. "Είχαμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Δικαιοσύνη. Ποτέ δεν αμφιβάλαμε. Νιώθουμε δικαίωση, το ίδιο και τα παιδιά μας από 'κει που βρίσκονται...".

Στο δικαστήριο βρισκόταν πρώτη φορά μαζί τους και η μικρή Εμμανουέλα, το κοριτσάκι του Κωστή και της Ροδούλας, το οποίο ήταν μόλις 9 μηνών όταν χάθηκαν οι γονείς του. Σήμερα το εγγόνι τους, το οποίο μεγαλώνουν εκείνος και η σύζυγος του, Γαρεφαλιά, πηγαίνει τρίτη δημοτικού. Ξέρει τα πάντα για όσα συνέβησαν τη μοιραία νύχτα.

Ο Μανώλης Γιαννακάκης, πάντως, επιρρίπτει ευθύνες και σε άλλους. "Δεν φταίει μόνο ο δήμος. Τόσα χρόνια μετά, εκεί δεν έχει γίνει τίποτε... Τι περιμένουν; Να θρηνήσουμε και άλλους νεκρούς;".

Γιώργος Κοκοσάλης: "Ουδεμία στιγμή ανησυχήσαμε για το ορθό αποτέλεσμα…"

Image

Την ικανοποίησή του για την έκβαση της δικαστικής διαδικασίας εξέφρασε και ο συνήγορος υποστήριξης της κατηγορίας, εκπροσωπώντας τις οικογένειες των τεσσάρων θυμάτων της τραγωδίας, κ. Γιώργος Κοκοσάλης, ο οποίος παράλληλα άφησε σαφείς αιχμές για τη στάση προσώπων που κατέχουν θέσεις ευθύνης και εξουσίας.

"Παρά την αποδεικτικά παράταιρη και νομικά ανορθόδοξη πρόταση του εισαγγελέα, ουδεμία στιγμή ανησυχήσαμε ότι οι σοφοί εφέτες δεν θα κατέληγαν στο ορθό, δογματικά, αποτέλεσμα, καθώς αυτή είναι η ορθή νομική διάσταση του ζητήματος.

Υπενθυμίζω προς πάσα κατεύθυνση ότι η ανάληψη θέσεων εξουσίας δεν συνεπάγεται μόνο την επιβεβαίωση της κοινωνικής καταξίωσης και την απόκτηση δικαιωμάτων, αλλά συνοδεύεται και από υπέρμετρες υποχρεώσεις, οι οποίες, υπό προϋποθέσεις, μπορούν να οδηγήσουν σε δύσκολα μονοπάτια…".

Το χρονικό της τραγωδίας

Ήταν 17 Φεβρουαρίου 2029. Επέστρεφαν από γάμο στην περιοχή του Πετροκεφαλίου, μία νύχτα με καταρρακτώδη βροχή. Στο αυτοκίνητο μαζί με το ζευγάρι επέβαιναν η μητέρα και η αδερφή της Ροδούλας. Το μωράκι, μόλις 9 μηνών τότε, ήταν στους παππούδες του, στους γονείς του Κωστή, και ήταν λίγο αδιάθετο. Είπαν να φύγουν νωρίτερα. Εξάλλου είχαν  δρόμο να κάνουν και δεν ήξεραν την περιοχή. Η μητέρα και η αδερφή της Ροδούλας έμεναν Ηράκλειο, το ζευγάρι όμως είχε μπροστά του περισσότερα χιλιόμετρα αφού θα πήγαινε στον Κρούστα Λασιθίου. Αμφιταλαντεύονταν για το γάμο λόγω μωρού, καιρού, απόστασης… Ήταν στο ναι και στο όχι. Της μοίρας τα γραμμένα, τα λάθη και οι παραλείψεις των ανθρώπων.

Στο δρόμο της επιστροφής, όχι μακριά  από το κέντρο του γάμου, επιχείρησαν να διασχίσουν μια Ιρλανδική διάβαση. Δεν υπήρχε κάποια προειδοποιητική σήμανση, ήταν δρόμος, όπως έδειχνε και GPS. Το «φουσκωμένο» ποτάμι  παρέσυρε και «κατάπιε» το αυτοκίνητο.

Μάταια το ζευγάρι ζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια με δύο κλήσεις που έγιναν στο «100». Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα. "Πνιγόμαστε" φώναζαν και έπειτα σιγή. Νεκρική. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις ατελείωτα βασανιστικές ώρες που ομάδες της 3ης ΕΜΑΚ Κρήτης, με την συνδρομή δεκάδων εθελοντών, έψαχναν στα θολά νερά του ποταμού, υπό αντίξοες συνθήκες, για να βρουν τους τέσσερις αγνοούμενους. Ποιος μπορεί να διαγράψει από τη μνήμη του την συγκλονιστική φιγούρα του Μανόλη Γιαννακάκη, του πατέρα του Κωστή. Ένα το είχε. Μοναχοπαίδι. Τριγύριζε στις όχθες του ποταμού σαν αγρίμι λαβωμένο. Μέσα σε μία νύχτα έχασε τα όνειρα του, τη δύναμη του, την πνοή του, το γιο του, τη νύφη του και δύο ακόμα ανθρώπους οικείους και αγαπημένους. Και στο σπίτι η γυναίκα του, χαροκαμένη μάνα, με ένα μωρό στην αγκαλιά, να περιμένει, η δύσμοιρη, τα μαντάτα.

Τη νύχτα πριν τους βρουν επέστρεψε στον Κρούστα. Το ζήτησε η γυναίκα του που δεν ήταν καλά. Σηκώθηκε χαράματα. Το ένιωθε όμως ότι όλα είχαν τελειώσει και δεν υπήρχε ελπίδα. «Το πρωί που σηκώθηκα είπα της γυναίκας μου κάνε τον σταυρό σου, στην Παναγία τη Φανερωμένη, που είναι απέναντι ,  να βρω τα παιδιά, να τα φέρω, να πάμε να τα θάψουμε, να ξέρουμε που είναι…» είχε εξομολογηθεί στο Cretalive.

O  Κωστής ήταν λυτός μέσα στο αυτοκίνητο. Δεν ήθελε τη ζώνη ασφαλείας. Ήταν και ο μόνος που το σώμα του ήταν γεμάτο μώλωπες από το στροβίλισμα του αυτοκινήτου. Είχε βγάλει τα προσκέφαλα των καθισμάτων. Έχουν μία μεταλλική μύτη. Προσπάθησε να σπάσει το τζάμι… Εκεί μέσα επικρατούσε πανικός. Φωνές, ουρλιαχτά. Όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα.