Μεταναστευτικό: Η Κρήτη δεν μπορεί να "πνίξει" την ιστορία της - Τελεία και παύλα

Μεταναστευτική διαχείριση από άφιξη σε άφιξη, ρητορική μίσους, πολιτική εκμετάλλευση του φόβου, Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο και η Κρήτη στο επίκεντρο... Και ας αφήσουμε τους προγόνους μας γιατί με όσα ακούγονται, θα τρίζουν τα κόκαλα τους..

Η μεταναστευτική πίεση στην Κρήτη κλιμακώνεται. Μαζί με τις μεταναστευτικές ροές, όμως, κλιμακώνεται και η κοινωνική ένταση. Από την εύλογη ανησυχία για την ασφάλεια και τις αντοχές του τόπου, έχουμε περάσει πλέον στη ρητοτική του μίσους κατά των μεταναστών αλλά και όσων διαφωνούν με το "πνίξτε τους". Ακόμα και εκείνοι που υπηρεσιακά (λιμενικοί) είναι ταγμένοι να σώζουν ζωές, βρίσκονται στο στόχαστρο ύβρεων και χυδαίων προσωπικών επιθέσεων.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι στη διαμόρφωση αυτού του κλίματος συμμετέχουν και πρόσωπα με δημόσιο λόγο. Αντί να συμβάλλουν στην ψύχραιμη αποτίμηση μιας δύσκολης κατάστασης, επιλέγουν σε ορισμένες περιπτώσεις να επενδύσουν στην ένταση. Μετριοπαθείς φωνές σιωπούν, φοβούμενες την στοχοποίηση. Και στον δημόσιο διάλογο, κυρίως μέσω των social media, κυριαρχεί το πνευματικό χτικιό.

Μακάρι να ήταν τα πράγματα διαφορετικά... Αλλά δεν είναι. Και μέσα σε όλο αυτό το χάος, την πίεση, την ανησυχία, το ανάθεμα και τους αφορισμούς, ένα πράγμα είναι αδιαπραγμάτευτο: η ανθρώπινη ζωή. Τελεία και παύλα. Δεν τίθεται καν δίλημμα για το αν θα τους βγάλουμε στη στεριά ή αν θα τους αφήσουμε να πνιγούν. Η διάσωση ανθρώπινων ζωών δεν είναι πολιτική επιλογή, ούτε μπορεί να εξαρτάται από τις διαθέσεις της κοινής γνώμης και ενίοτε του όχλου ή από τα ψηφαλάκια. Είναι υποχρέωση και πράξη ανθρωπιάς.

Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι όσο πλησιάζουν οι εκλογές, ο ψηφοθηρικός πειρασμός γίνεται ολοένα μεγαλύτερος. Ο φόβος της εκλογικής φθοράς και η ανησυχία για διαρροές ψηφοφόρων προς πολιτικές δυνάμεις που επενδύουν στη σκληρή αντι-μεταναστευτική ρητορική ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και κόμματα με μέχρι σήμερα πιο μετριοπαθή στάση σε αναπροσαρμογή της ρητορικής τους.

Κάποιοι, δυστυχώς, καθυστέρησαν πολύ να αντιληφθούν τις διαστάσεις του προβλήματος, υποτιμώντας όσους προειδοποιούσαν εγκαίρως, με πρώτους-πρώτους τους ίδιους τους λιμενικούς. Και η πίεση, πλέον, διαχέεται.

Το Λιμενικό δοκιμάζεται από τις συνεχείς επιχειρήσεις διάσωσης και τις διαδικασίες που ακολουθούν. Ανακριτικά γραφεία επιβαρύνονται με διαδοχικές υποθέσεις διακίνησης μεταναστών, τα δικαστήρια γεμίζουν και οι φυλακές ασφυκτιούν.

Βεβαίως, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το "σφυροκόπημα" της Κρήτης με τις μεταναστευτικές ροές, δεν μπορεί να θεωρείται ασύνδετο με όσα συμβαίνουν στη Λιβύη, το Τουρκο-Λιβυκό μνημόνιο και τις εξελίξεις στη θαλάσσια περιοχή νοτίως του νησιού. Και η Κρήτη μας βρίσκεται στο επίκεντρο τόσο της μεταναστευτικής πίεσης που διογκώνεται στις νότιες ακτές της όσο και της ευρύτερης γεωπολιτικής αναμέτρησης που εκτυλίσσεται στα νερά της Ανατολικής Μεσογείου

Και επειδή πολλοί κρατούν τα λάβαρα της επανάστασης στο όνομα των ηρώων προγόνων μας, πιστεύω ότι οι πρόγονοί μας δεν έγιναν ήρωες για να τους επικαλούμαστε στις διαδηλώσεις. Η ιστορία τους δεν είναι άλλοθι για τη σκληρότητα. Εκτός κι αν έχυσαν το αίμα τους για μια Κρήτη φοβική, κλειστή και εχθρική απέναντι στον ανθρώπινο πόνο


 

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

Στείλε την είδηση