"Στο ίδιο έργο θεατές": Μεγάλες ελλείψεις στο Γυμνάσιο-Λύκειο Σφακίων

Αγαπητό Cretalive,

Άλλη μια σχολική χρονιά ξεκίνησε, η καθιερωμένη τελετή του αγιασμού πραγματοποιήθηκε, όμως για την κοινωνία των Σφακίων το σκηνικό παραμένει δραματικά ίδιο: Γονείς, μαθητές και οι ελάχιστοι εκπαιδευτικοί που βρέθηκαν στο σχολείο βιώνουν ξανά την ίδια υποβάθμιση, όντας για πολλοστή φορά θεατές στο ίδιο ακριβώς έργο: αυτό της πλήρους εγκατάλειψης των σχολείων της επαρχίας.

Η εικόνα του φετινού αγιασμού στο Γυμνάσιο-Λύκειο Χώρας Σφακίων «Γεώργιος Ξενουδάκης» αποτυπώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το μέγεθος του προβλήματος. Οι εκπαιδευτικοί που παρέστησαν για να αναλάβουν το βάρος της διδασκαλίας δεκάδων παιδιών μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού.

Συγκεκριμένα, στο Γυμνάσιο η χρονιά ξεκινά με μόλις μία φιλόλογο, η οποία εκτελεί και χρέη διευθύντριας, μία φιλόλογο παράλληλης στήριξης, έναν μαθηματικό παράλληλης στήριξης, έναν καθηγητή πληροφορικής (που καλείται να καλύψει τόσο το Γυμνάσιο όσο και το Λύκειο) και μία γυμνάστρια.

Η κατάσταση στο Λύκειο δεν είναι καλύτερη, καθώς το κουδούνι χτύπησε με την παρουσία ενός μαθηματικού, δύο φιλολόγων, ενός βιολόγου και μιας γυμνάστριας σε θέση διευθύντριας.

Με αυτά τα ελάχιστα άτομα καλείται να βγει ένα πλήρες εβδομαδιαίο πρόγραμμα μαθημάτων για δύο βαθμίδες, την ώρα που βασικές ειδικότητες και μαθήματα κατεύθυνσης παραμένουν στον «αέρα». 

Η επίσημη απάντηση; Να γίνει υπομονή μέχρι τη Β' φάση προσλήψεων των αναπληρωτών, η οποία αναμένεται προς τα τέλη Σεπτεμβρίου. Πρόκειται για το απόλυτο εμπαιγμό. Όλοι γνωρίζουμε καλά ότι ούτε τότε πρόκειται να καλυφθούν όλα τα κενά, καθώς η ιστορία έχει δείξει ότι οι ακριτικές περιοχές μένουν πάντα στα «ψίχουλα» των προσλήψεων.

Με αυτή την ανάλγητη τακτική, τα παιδιά μας μπαίνουν σε έναν εφιαλτικό, φαύλο κύκλο. Τα εκπαιδευτικά κενά συσσωρεύονται από την πρώτη μέρα και δεν αναπληρώνονται ποτέ. Πώς θα ανταγωνιστούν αυτά τα παιδιά τους συμμαθητές τους στα μεγάλα αστικά κέντρα; Πώς θα προετοιμαστούν για τις Πανελλαδικές εξετάσεις, όταν στερούνται βασικές ειδικότητες για μήνες;

Το ζήτημα έχει πάψει προ πολλού να είναι στενά εκπαιδευτικό, είναι βαθύτατα κοινωνικό και βιοποριστικό. Έχουμε οδηγηθεί σε απόγνωση, βλέποντας το κράτος να μας αντιμετωπίζει ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Το ερώτημα του κάθε γονιού είναι πλέον υπαρξιακό: «Τι θα κάνουμε; Να αφήσουμε τα σπίτια μας;»

Όταν η Πολιτεία αδυνατεί να προσφέρει τα αυτονόητα στα παιδιά μας, ουσιαστικά μας εξαναγκάζει σε έναν έμμεσο ξεριζωμό. Η ανοχή της τοπικής κοινωνίας εξαντλήθηκε. Απαιτούμε την άμεση και πλήρη στελέχωση του σχολείου μας. Το δικαίωμα στη μόρφωση δεν είναι γεωγραφικό προνόμιο, είναι συνταγματική υποχρέωση.

Τα παιδιά των Σφακίων δεν είναι μαθητές δεύτερης κατηγορίας και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να παίζει με το μέλλον τους!

Σ.Π.