Τα παλιά μαγαζιά είναι χάδια, ο καφενές του Καγιαμπή

Ο αρχισυντάκτης του περιοδικού γαστρονόμος, Άγγελος Ρέντουλας, στα αφιερώματα του για παλιά μαγαζιά, πάντα κλείνει το αφιέρωμα με τη φράση "τα παλιά μαγαζιά είναι χάδια". Ένα τέτοιο χάδι που χάνεται είναι και ο καφενές του Καγιαμπή, ένα χάδι που δεν θα μπορούμε πλέον να νιώσουμε. Το χάδι αυτού του μαγαζιού ήταν όταν πήγαινες για ένα γεύμα με παρέα και καθόσουν ώρες λες και σου έβαζαν κόλλα στη καρέκλα και δεν μπορούσες να ξεκολλήσεις να φύγεις. Ένα χάδι ήταν το φαγητό και η φιλοξενία αυτού του μαγαζιού. Ένα χάδι τρυφερό όταν μετά από μεγάλη οινοποσία, συζητήσεις, αναζητήσεις, έρωτες, ο Δημήτρης, έβραζε μακαρόνια για να φτιάξει το στομάχι μας να πάμε σπίτια μας. Ένα χάδι που χάνεται γιατί τα χάδια δεν αποφέρουν χρήματα στον κρατικό μποναμά. Τα χάδια δεν φορολογούνται. Τα χάδια δεν δίνουν όσο δίνουν οι τουρίστες που θα πάνε στο ξενοδοχείο από πάνω. Τα χάδια όμως μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε και ελπίδα.

Περνώντας χθες από τον δρόμο του Καγιαμπή, είδα τον γερανό παρκαρισμένο μπροστά έτοιμο να κατασπαράξει όλα τα χάδια αυτού του καφενέ. Τα χάδια του Καγιαμπή θα τα κρατάμε φυλαχτό μέσα μας και κανένας γερανός δεν θα μας τα πάρει.

Δημήτρη σε ευχαριστούμε για τα χάδια.

Με εκτίμηση,

Ζ. Κ.