Εμείς Ευρώπη κι αυτοί στο Νευροκόπι!
Τελικά πόνεσε πολλούς αυτό που πέτυχε ο ΟΦΗ. Χάλασε τη δουλειά. Τα κουμάντα.
Ήταν ένα παλιό σύνθημα που έρχεται από τη δεκαετία του ‘ 80, τότε που όταν ήθελες να πικάρεις την αποτυχία του αντιπάλου σου , ενώ εσύ γευόσουν την ευρωπαϊκή πορεία σου, βροντοφώναζες στους αντίπαλους φιλάθλους που βρίσκονταν απέναντι από σένα στο γήπεδο πως… άστο αγόρι μου, δεν είμαστε ίδιοι!
Αυτό λοιπόν το δεν είμαστε ίδιοι παρακολουθήσαμε απόψε στη Λειβαδιά. Απέναντι σε μια ομάδα που για 45’ έπαιζε… ξεμέθυστη, επιστρέφοντας στις εργοστασιακές ρυθμίσεις του Κόντη, έδειξε γιατί ήταν καλύτερη ομάδα από τον αντίπαλο της, γιατί τον απέκλεισε στο κύπελλο, γιατί πήρε αυτή το τρόπαιο και το ευρωπαϊκό εισιτήριο κι ο Κομποτιακός έμεινε με τον άσο στο χέρι, κάποιοι ήθελαν να κάνουν το άσπρο μαύρο ή μάλλον πράσινο.
Λεβαδειακός-ΟΦΗ 3-2: Ήττα με ανατροπή στις καθυστερήσεις και οργή για τη διαιτησία
Κι ύστερα από το μαγικό πρώτο σαρανταπεντάλεπτο ήλθε ο Κουκούλας στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου, ένα απίστευτο διαιτητικό φρούτο να καθορίσει πως έπρεπε να πάει το ματς, ποιος να μείνει με περισσότερους παίκτες στο γήπεδο, ποιος να πάρει πέναλτυ, ποιος εν τέλει να κερδίσει!
Σκεφτείτε μόνο πως δεν διακυβευόταν τίποτα στο συγκεκριμένο παιχνίδι για να δείτε πόσο λίγος ήταν ο διαιτητής, αναλογιστείτε τι κομάντο παίζουν φέτος από το θίασο του Λανουά. Ακόμα βάλτε με το μυαλό σας τι τελικά πέτυχε φέτος ο ΟΦΗ, κόντρα σε όλους αυτούς κι εκείνος με το σταυρό στο χέρι να φτάσει στον τελικό και να κατακτήσει το κύπελλο!
Ξέσπασε ο Κόντης: «Ο,τι και να γινόταν θα χάναμε, δεν είμαι χθεσινός στο ποδόσφαιρο»
Τελικά πόνεσε πολλούς αυτό που πέτυχε ο ΟΦΗ. Χάλασε τη δουλειά. Τα κουμάντα. Την ισορροπία μικρών και μεγάλων, η νίκη - τίτλος ήταν εκτός προγράμματος και δεν μπορεί το βαθύ σύστημα να τη διαχειριστεί.
Ευτυχώς δηλαδή που ο ΟΦΗ φώναξε πριν τον τελικό και θέλοντας και μη δεν μπορούσαν να μην παίξουν όπως έπαιξαν, αλλά για πολλοστή φορά το σύστημα της ελληνικής διαιτησίας εκτέθηκε στη Λειβαδιά με τα όσα απίστευτα είδαν τα μάτια μας, δείγμα πως δεν μπορούν να επιστρέψουν στην κανονικότητα.
Χρήστος Κόντης: «Επρεπε να κερδίσει ο Λεβαδειακός για κάποιον λόγο»
Δεν πειράζει, πήραν μια νίκη γοήτρου οι κομπότηδες με το έτσι θέλω, αλλά ας θυμούνται τούτο: ο ΟΦΗ σε λίγους μήνες θα παίξει σερί καπάκι τον τέταρτο τελικό μέσα σε 1,5 χρόνο (κύπελλο- σούπερ καπ) κι αυτοί στην καλύτερη χρονιά της ιστορίας τους βρέθηκαν στην 5-6 θέση κι ως τα ημιτελικά του κυπέλλου.
Εμείς θα θυμόμαστε πάντα με νοσταλγία την επική πρόκριση, τις αλητείες Κομπότη με τα εισιτήρια, το γκολ του Λαμπρόπουλου και το πανηγύρι των φιλάθλων - εξόριστων στο λόφο έξω από το γήπεδο!
Ας αρκεστούν στο ψυχρό και χειμωνιάτικο Νευροκόπι κι ας καθίσουν στις πολυθρόνες τους, απολαμβάνοντας τον ΟΦΗ στη φθινοπωρινή ευρωπαϊκή του πορεία στους ομίλους.
Φανταστείτε μόνο να κρινόταν ένα ευρωπαϊκό εισιτήριο στο 5-8 τι άλλα μαγικά θα βλέπαμε από τον μπάρμπα Γιάννη Κομπότη και τα φιλαράκια του. Για τον ΟΦΗ τίποτε δεν αλλάζει, μόνο να οπλιστεί με πείσμα αλλά και να ενισχυθεί τόσο ώστε να νικά όχι μόνο τον αντίπαλο αλλά και τα κοράκια με τα μαύρα του χρόνου!
- Δεν ήτανε γι’ αυτήν...
- Ο Τσίπρας ο πραγματικός, κι εκείνος του rebranding!
- «Ο πατριωτισμός ως λαϊκιστική ρητορική: η περίπτωση του Αντώνη Σαμαρά»
