Η εστίαση δεν αντέχει άλλα ημίμετρα

Μπορεί οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού να είναι προς την σωστή κατεύθυνση όμως για την εστίαση αφήνουν για ακόμη μία φορά τον κλάδο με περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.

Για ακόμη μία φορά η εστίαση βλέπει εξαγγελίες και στο τέλος καλείται να συνεχίσει να λειτουργεί μέσα σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον, με υψηλό λειτουργικό κόστος, ακριβή ενέργεια, αυξημένες ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις και μια καθημερινότητα που απέχει πολύ από τις γενικόλογες περιγραφές περί «ανάπτυξης».

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν μπορεί να παρουσιάζονται ως μια σημαντική οικονομική παρέμβαση, όμως για τον άνθρωπο που κρατά σήμερα ανοιχτό ένα καφέ, ένα εστιατόριο, ένα μεζεδοπωλείο ή μια μικρή επιχείρηση εστίασης, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Η εστίαση δεν χρειάζεται άλλα ημίμετρα. Χρειάζεται ουσιαστικές λύσεις.

Ο κλάδος έχει επανειλημμένα ζητήσει συγκεκριμένες παρεμβάσεις, μεταξύ των οποίων ένα ξεκάθαρο και ενιαίο φορολογικό πλαίσιο. Η ΠΟΕΣΕ έχει θέσει ευθέως το ζήτημα του ενιαίου ΦΠΑ 13% στην εστίαση, με εξαίρεση τα αλκοολούχα ποτά.

Αυτό δεν είναι μια παράλογη απαίτηση. Είναι μια προσπάθεια να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να παραμείνουν βιώσιμες, να διατηρήσουν θέσεις εργασίας και να λειτουργούν νόμιμα χωρίς να βρίσκονται διαρκώς αντιμέτωπες με έναν κυκεώνα υποχρεώσεων.

Δεν γίνεται να πανηγυρίζουμε για ψίχουλα

Η μείωση της προκαταβολής φόρου μπορεί να αποτελεί μια ανάσα, όμως δεν αντιμετωπίζει το συνολικό πρόβλημα.

Ο επαγγελματίας της εστίασης δεν αντιμετωπίζει μόνο ένα φορολογικό ζήτημα. Αντιμετωπίζει το κόστος των πρώτων υλών, της ενέργειας, των ενοικίων, της μισθοδοσίας, των ασφαλιστικών εισφορών, των τραπεζικών προμηθειών, των ψηφιακών συστημάτων και μιας σειράς υποχρεώσεων που αυξάνονται συνεχώς.Και μέσα σε όλα αυτά, καλείται να προσφέρει καλύτερες υπηρεσίες, να κρατήσει προσωπικό και να παραμείνει ανταγωνιστικός.

Πόσο ακόμη μπορεί να απορροφά ο επαγγελματίας αυξήσεις χωρίς να καταρρεύσει;

Η εστίαση δεν είναι απλώς ένας αριθμός στα φορολογικά έσοδα

Υπάρχει μια βασική πραγματικότητα που δεν πρέπει να ξεχνά η Πολιτεία:

Η εστίαση αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της ελληνικής οικονομίας και του τουρισμού. Πίσω από κάθε εστιατόριο και κάθε καφέ υπάρχουν εργαζόμενοι, οικογένειες, προμηθευτές, παραγωγοί και ολόκληρες τοπικές οικονομίες.

Όταν μια επιχείρηση κλείνει, δεν χάνεται απλώς ένας φορολογούμενος.

Χάνονται θέσεις εργασίας.

Χάνεται εισόδημα.

Χάνεται ένας κρίκος της τοπικής οικονομίας.

 Και αυτό θα πρέπει να το καταλάβει επιτέλους η πολιτεία

Δεν ζητάμε προνόμια.

Ζητάμε να μπορούμε να δουλεύουμε.

Ο επαγγελματίας της εστίασης δεν ζητά να του χαρίσει κανείς χρήματα.

Ζητά ένα φορολογικό και ασφαλιστικό πλαίσιο που να μπορεί να υπηρετήσει.

Ζητά λιγότερη γραφειοκρατία.

Ζητά σταθερούς κανόνες.

Ζητά πραγματική αντιμετώπιση της ακρίβειας.

Ζητά μέτρα που θα αφήνουν στην επιχείρηση ένα λογικό περιθώριο για να επενδύσει, να προσλάβει, να αυξήσει μισθούς και τελικά να επιβιώσει.

Τα ημίμετρα μπορεί να είναι επικοινωνιακά εύκολα. Για την εστίαση, όμως, δεν είναι αρκετά.

Η κυβέρνηση πρέπει να ακούσει την αγορά πριν είναι αργά.

Γιατί η εστίαση δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες που θα παρουσιαστούν ως μεγάλες τομές.

Χρειάζεται ουσιαστική φορολογική ελάφρυνση, σταθερότητα, δικαιοσύνη και ένα σχέδιο που θα επιτρέψει στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις να συνεχίσουν να υπάρχουν.

Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται να σταματήσει η λογική του «κάτι θα δώσουμε και βλέπουμε».

Γιατί όταν μια επιχείρηση βρίσκεται ήδη στο όριο, τα ημίμετρα δεν τη σώζουν.

 Απλώς καθυστερούν το αναπόφευκτο.

Μαρία Αντωνακακη,

 Πρόεδρος Επισιτισμού κ διασκέδασης ΣΕΕΔΝΗ Ν.Ηρακλειου

Αντιπρόεδρος ΠΟΕΣΕ

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο