Νότιο Ρέθυμνο: Ο Παράδεισος απ’ την Κόλαση απέχει ελάχιστα… δευτερόλεπτα!

Μόλις πριν δύο εβδομάδες κάτοικοι των Μελάμπων έλαβαν τα τελευταία χρήματα των αποζημιώσεων για τις καταστροφές που υπέστησαν στην πύρινη “καταιγίδα” του 2022. Λίγα 24ωρα αργότερα, ό,τι είχαν ανοικοδομήσει μέχρι πρότινος έγινε ξανά στάχτη: ελαιώνες κι άλλες καλλιέργειες αποτεφρώθηκαν, τουριστικές κατοικίες υπέστησαν σοβαρότατες ζημιές, ποιμνιοστάσια και ζωικό κεφάλαιο παραδόθηκαν στις φλόγες.

Τότε ο όλεθρος ήταν υλικός και φυσικός – τώρα πέρασε, δυστυχώς, και σε ανθρώπινο επίπεδο με την απώλεια δύο πυροσβεστών που “έπεσαν” στη μάχη.

Ως πότε θα επιλέγουμε – αδρανώντας- να “παίζουμε” (όσο αδόκιμο κι αν είναι το ρήμα) με τη φωτιά, όταν διαρκώς καιγόμαστε;

Η οικονομία της ευρύτερης περιοχής, στα πολύπαθα χωριά του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στηρίζεται στην πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό – μα και στη σύζευξή τους.

Η ευλογία του ρεθεμνιώτικου νότου, η ασύγκριτη και απαράμιλλη ομορφιά του, μετατρέπεται σε κλάσματα δευτερολέπτου στην απόλυτη κατάρα του. Ένα ανοιγόκλειμα των ματιών απέχει ο Παράδεισος από την Κόλαση. Η παραμικρή σπίθα μπορεί να εξελιχθεί σε πύρινη λαίλαπα απ’ τα μελτέμια που λυσσομανούν τους θερινούς μήνες.

Ό,τι χτίζεται, γκρεμίζεται. Οικογένειες – όχι μόνο αποκλειστικά ενασχολούμενοι με τη γεωργία-, στην προηγούμενη μεγάλη πυρκαγιά, προ τετραετίας, δεν είχαν λάδι να βάλουν στο τραπέζι τους. Παρ’ όλα αυτά, βρήκαν το κουράγιο να φροντίσουν από μηδενική βάση τις περιουσίες τους, ώσπου τις είδαν να γίνονται και πάλι έρμαιο του μικροκλίματος και των δυσμενών (καιρικών) συνθηκών που διαμορφώνονται.

Φταίει ο “στρατηγός άνεμος” που κάποτε (το 2007, στην τραγωδία της Πελοποννήσου) είχε επικαλεστεί ο Βύρων Πολύδωρας, Υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή; Ευθύνεται η αβελτηρία και η απρονοησία των αρμοδίων αρχών και φορέων, κι ιδιαίτερα οι διαχρονικές ολιγωρίες και παθογένειες του κεντρικού κράτους;

Το σίγουρο είναι ότι βιώνουμε την Ημέρα ή την (καλοκαιρινή) εποχή της… Μαρμότας: ανακύκλωση προβλημάτων! Βλέπουμε το δέντρο (που καίγεται) και χάνουμε (στην κυριολεξία) το… δάσος που απανθρακώνεται, ως φυσικός οργανισμός: που έχει και δίνει απλόχερα ζωή.

Ο Δήμος Αγίου Βασιλείου βρίσκεται μονίμως σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Για ακόμη μία φορά είδε να λαβώνονται βασικές υποδομές του: η αγροτική οδοποιία και τα δίκτυα ύδρευσης και άρδευσης. Χρήζει στήριξης και μέριμνας από την Πολιτεία.

Παρά τις πολλές απανωτές συμφορές τους, κάτοικοι, επιχειρηματίες και επαγγελματίες, όλοι όσοι επενδύουν το μεροκάματό τους και τα εισοδήματά τους στον τόπο τους, επιλέγοντας να τον στηρίξουν και να μείνουν σε αυτόν, καταφέρνουν κάθε φορά να αναγεννηθούν απ’ τις στάχτες τους. Αυτό θα γίνει και τώρα.

Το μαύρο ας αποτελέσει παρελθόν και το φαιό της ανοικοδόμησης να είναι μία ανάμνηση, διδακτική, για να μην χάσουμε όποια φαιά ουσία διατηρούμε. Μια ασφαλής πορεία προς το μέλλον, χωρίς πισωγυρίσματα και ξύσιμο πληγών, προϋποθέτει σεβασμό στο περιβάλλον, στο συνάνθρωπο και πρωτίστως στον εαυτό μας.

Ίσως έτσι σταματήσουμε να πετάμε πόρους και συναισθήματα σε μία σκοτεινή τρύπα που οδηγεί στην άβυσσο...

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ρέθυμνο