Το ΛΙΓΟ και το ΠΟΛΥ βλάπτουν …
Μια ιστορία από τα παλιά - Όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου συνάντησε τον Μανώλη Βουτσαλά στην Ελούντα
Το καλοκαίρι είναι στις δόξες του! Αεροπλάνα και παπόρια πάνε κι έρχονται και φορτοξεφορτώνουν επισκέπτες στο νησί μας που διασκορπίζονται σε μαγευτικούς προορισμούς και αστεράτα καταλύματα! Αν και από παντού ακούγονται δικαιολογημένα παράπονα επαγγελματιών της εστίασης, φαίνεται πως η γενικότητα του κακού είναι μια, ας πούμε, παρηγοριά .
Ταυτόχρονα με το κυκλοφοριακό χάος στα αεροδρόμια, τα λιόκαφτα κορμιά να συνωστίζονται στις παραλίες, τα οργισμένα νιάτα να λικνίζονται ολονυχτίς στους ρυθμούς των «κλαπατσίμπανων» των clubs, τον Μολώχ της ασφάλτου να κραδαίνει το δρεπάνι του στο ΒΟΑΚ και όπου αλλού κυκλοφορούν οχήματα και να θερίζει ζωές, τότε ξεσπά και η ζήλια του Στρατηγού Άνεμου, όπως έλεγε και ο Βύρων Πολύδωρας και κάνει άνω κάτω το κόσμο… Διεκδικεί φουριόζικα τη μερίδα του λέοντος στις «καθιερωμένες» πλέον ετήσιες καταστροφές του τόπου μας, από την ασύγγνωστη αμέλεια και την εγκληματική φύση των εμπρηστών. Στο ίδιο παιγνίδι της καταστροφής φαίνεται να συμμετέχει και η ΔΕΔΔΗΕ με τα σπινθηροβόλα αιωρούμενα δίκτυα διανομής του ηλεκτρικού ρεύματος που εν τέλει τα κάνει όλα …μαύρα , ακόμη και ανθρώπινες ζωές που θυσιάζονται στο βωμό του καθήκοντος αντιπαλεύοντας τη λαίλαπα …
Ωστόσο και μέσα σε αυτό το δύσκολο και ασύμβατο περιβάλλον για ώριμα νιάτα (όπως η γενιά μου), η αναζήτηση διεξόδων είναι φυσική και επιβαλλόμενη αντίδραση. Πάνω σε αυτό το μεσημεριανό ντουχιούντισμα , κουδούνισε το τηλέφωνο !
Η γνώριμη φωνή του Μανώλη ΒΟΥΤΣΑΛΑ ( κατά κόσμον Μπλομπλού ), ακούστηκε χαλαρωτικό βάλσαμο της περίσκεψης που με βασάνιζε μεσημεριάτικα…
Που είσαι ρε «Κονσέρβα» και χάθηκες; ( κονσέρβα: γνωστό παρατσούκλι της παρέας των Καλύμνιων ψαράδων ).
Στριφογυρίζω αδερφέ σαν το νου μου! Τι κάνεις; ( ο διάλογος που ακολούθησε ήταν προσωπικός, αλλά η ουσία ήταν στο τέλος :
Πάρε Κονσέρβα το βραδάκι το ασκέρι σου κι ελάτε στο τάδε ουζερί της Αλικαρνασσού , να τα πούμε. Και πήγαμε …
«Σίτινη» η παρέα όπως συνήθως , ήπιαμε με τις πληθωρικές θαλασσινές λιχουδιές του Μπλομπλού τρεις ρακές έκαστος, αραιωμένες με παγωμένο νερό σε αναλογία 1:3. Και μπορεί να μην έφτιαξε το κέφι μας η λιγοστή αραιωμένη ρακή , αλλά οι αφηγήσεις του ακριβού φίλου, μας απογείωσαν …
Ο Μπλομπλός, εκτός από τα απίστευτα θαλασσινά και άλλα κατορθώματα του, που ίσως κάποτε βουληθεί να καταγράψουμε, είναι σε υπέρμετρο βαθμό οπαδός του Στέλιου Καζαντζίδη και του Ανδρέα Παπανδρέου. Είχε και με τους δύο στενή προσωπική σχέση και οι ιστορίες από τις συναναστροφές τους είναι ατέλειωτες.
Στη τρίτη και τελευταία νερωμένη ρακή του άρχισε :
- Θυμάσαι Κονσέρβα τέτοιες εποχές τις διακοπές του Παπανδρέου στην Ελούντα; Τότε που με το αστυνομικό σου ασκέρι τον πηγαινοέφαιρνες από το αεροδρόμιο; Εγώ τότε πήγαινα στην Ελούντα , ψάρευα και του έκανα κακαβιές με τίμια φωτιά (εννοεί με ξύλα) και αλάτι (εννοεί θαλασσινό που μάζευε από τα βράχια). Ήταν ενθουσιασμένος με τη μαγειρική μου και τις απλοϊκές ιστορίες που του έλεγα για τη θάλασσα. Ένα βράδυ με κάλεσε να πάω οικογενειακώς για να μου κάνει τραπέζι. Πήγαμε. Ήταν και η Δήμητρα εκεί. Κάποια στιγμή μου λέει: Φίλε Μανώλη , με τη συμπεριφορά σου και τις φιλοξενίες σου μας έχεις υποχρεώσει! Πες μου τι θέλεις να κάνω για σένα; Τίποτα απολύτως κύριε Πρόεδρε, (είναι γνωστή η σεμνότητα και το ήθος του Μπλομπλού.) Η τιμή που κάνεις σε μένα και την οικογένειά μου, να τρώμε στο ίδιο τραπέζι, και να συζητούμε είναι μεγάλη! Δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο. Ο Πρόεδρος επέμεινε στην πρόταση του, να μπω σε Ευρωπαϊκό πρόγραμμα για χρηματοδότηση των θαλάσσιων εργασιών που εκτελούσα, οπότε θυμήθηκα μια κουβέντα μου με τον αείμνηστο μεγάλο φίλο μου Στέλιο Καζαντζίδη που μου έλεγε: Μπλομπλέ το λίγο και το πολύ βλάπτουν, να είσαι ευχαριστημένος με αυτά που έχεις.
Έτσι απάντησα στην επιμονή του Προέδρου: - Κύριε Πρόεδρε, ο φίλος μου ο Στέλιος Καζαντζίδης, μου είπε κάποτε: - «Το λίγο και το πολύ βλάπτουν», δεν χρειάζομαι τίποτα περισσότερο από ό,τι έχω. Με κοίταξε κατάματα και μου απάντησε: - Πόσο χαίρομαι που σε γνώρισα Μπλομπλέ!
(Δεν γνωρίζω αν αυτή την κουβέντα είχε υπόψη του ο Μήτσος Σταυρακάκης όταν τραγουδούσε: « Το λίγο είναι αρκετό και το πολύ περίσσιο …»
Γιώργος Μηλιαράς
Αύγουστος 2026
- Πόθεν έσχες, κύριε Τσίπρα;
- Για τα αποκλώναρα της χούντας των Αθηνών και τους αμετανόητους της ΕΟΚΑ Β' που αποκαλούν τον Μακάριο «προδότη»!
- Μπροστά στη φωτιά έγιναν γίγαντες της ψυχής




