ΟΦΗ: Μία φτηνή ήττα κι ένα σκορ που δημιουργεί λανθασμένες εντυπώσεις

Μία φράση είπε ο Χρήστος Κόντης μετά την ΑΕΚ και αυτή περικλείει όλη την εικόνα του αγώνα στη Νέα Φιλαδέλφεια. «Είναι φτηνό να χάνεις έτσι». Για τους ιστορικούς του μέλλοντος, ο ΟΦΗ έχασε με το βαρύ 3-0, αλλά η πραγματικότητα δείχνει τελείως διαφορετικά πράγματα.

Στο μεγαλύτερο μέρος του δευτέρου ημιχρόνου ο ΟΦΗ είχε υψηλότερη κατοχή της μπάλας από την ΑΕΚ, πράγμα σπάνιο για παιχνίδι στην έδρα των «κιτρινόμαυρων». Στο πρώτο μέρος που συνέβη το εντελώς αντίθετο και οι γηπεδούχοι είχαν την κατοχή, ο Ομιλος δεν αισθάνθηκε ότι βρέθηκε στα σχοινιά, ούτε υπέφερε. Λίγες οι φάσεις της ΑΕΚ κι ένα γκολ φτηνό, από κόρνερ.

Στο δεύτερο μέρος δε που ο ΟΦΗ μπήκε για να παίξει μπάλα και να δημιουργήσει, μέχρι να έρθει η αποβολή και το 2-0 (copy paste με το 1-0), η ομάδα του Κόντη δεν είχε δεχθεί φάση. Στο 2-0 η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Με παίκτη λιγότερο, με τον χρόνο να έχει τελειώσει και τη ψυχολογία στα τάρταρα, το ματς δεν είχε μέλλον. Το 3-0 ήρθε απλά να γράψει την ιστορία του αγώνα και να πονέσει ακόμα περισσότερο ειδικά όταν ακούς από τον Χρήστο Κόντη, στις πρώτες του δηλώσεις μετά, ότι όλη την εβδομάδα είχαν δουλέψει στα στημένα γνωρίζοντας ότι εκεί η ΑΕΚ έχει πλεονέκτημα.

Το 3-0 πονάει για την έκταση του σκορ, ο τρόπος που ήρθαν τα γκολ ακόμα περισσότερο. Το αποτέλεσμα σίγουρα προκάλεσε πικρία, ήταν πολλές οι προσδοκίες ειδικά όταν το διπλό στο Καραϊσκάκη είναι ακόμα νωπό, αλλά η καταστροφή δεν ήρθε. Ήταν ένα κακό βράδυ, αλλά σημασία έχει να μη σταθεί κάποιος στο αποτέλεσμα. Ο ΟΦΗ δεν άξιζε να χάσει με αυτό το σκορ γιατί απλούστατα η ΑΕΚ δεν έκανε κάτι τόσο τρομερό για να φτάσει σε αυτή την ευρεία νίκη.

Είπαμε, φτηνή ήττα και φτηνός ο τρόπος που δέχεσαι τρία γκολ. Πολλοί και οι αστερίσκοι αναφορικά με την αντίδραση που θα έπρεπε να είχε ο ΟΦΗ στο δεύτερο μέρος, ειδικά όταν είχε την μπάλα στα πόδια. Καλή η κατοχή, αλλά φάσεις δεν είδαμε. Όπως είχε πει κάποτε και ο μέγας Αναστόπουλος «κατοχή είχαμε και το '40».

Δεν υπάρχουν πολλά να αναλυθούν από αυτό το παιχνίδι και καλό θα ήταν να μη σταθούμε τόσο όχι λόγω των όσων έχει πετύχει μέχρι τώρα ο ΟΦΗ -θα ήταν κόντρα στη νοοτροπία που χτίζει ο Κόντης- αλλά γιατί μπροστά ακολουθεί η Ευρώπη και το παιχνίδι στη Ρεν. Πάνε οι εποχές που μεσολαβούσε μία εβδομάδα μεμψιμοιρίας και γκρίνιας, μέχρι να έρθει το επόμενο ματς. Τώρα ο ΟΦΗ έχει back to back υποχρεώσεις, έχει μεγαλώσει και οφείλει να σταματήσει να κλαίει πάνω από το χυμένο γάλα.