Ποιος διεστραμμένος… νους στραπατσάρισε τον ΟΦΗ στο ξεκούδουνο;

Δεν το χωράει ο νους. Ούτε ο δικός μας ούτε, πολύ περισσότερο, των φίλων του ΟΦΗ. Αυτό που συνέβη μέσα στο τελευταίο 24ωρο κατάφερε να ταρακουνήσει ολόκληρο το οικοδόμημα της ομάδας, στην πιο κρίσιμη στιγμή της τελευταίας οκταετίας.

Μιλάμε για τον ΟΦΗ που πριν από λίγους μήνες κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, φτάνοντας στην κορυφαία στιγμή της εποχής του Μιχάλη Μπούση. Για την ίδια ομάδα που κατέκτησε το Σούπερ Καπ και μας έκανε περήφανους με τις δύο ευρωπαϊκές νίκες απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας.

Κι όμως, λίγες ώρες πριν κλείσει η ευρωπαϊκή λίστα, ο ΟΦΗ κατάφερε να τσαλακώσει μόνος του την εικόνα που με τόσο κόπο είχε δημιουργήσει. Να διχάσει, να προβληματίσει και κυρίως να εξοργίσει ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου του.

Και εδώ αρχίζουν τα ερωτήματα.

Ποιος σκέφτηκε ότι ήταν σωστό, σε αυτή ακριβώς τη χρονική στιγμή, να ανοίξει θέμα παραχώρησης στον Ολυμπιακό δύο από τα πολυτιμότερα περιουσιακά στοιχεία της ομάδας; Του καλύτερου ξένου ποδοσφαιριστή της και ενός από τα μεγαλύτερα ελληνικά ταλέντα που διαθέτει;

Αν ο Ολυμπιακός είχε πραγματικά ανάγκη αυτούς τους ποδοσφαιριστές, γιατί τελικά δεν τους πήρε από τώρα ; Αν αυτό δεν ήταν μια επίδειξη δύναμης του Ολυμπιακού απέναντι στον ΟΦΗ, τι ακριβώς ήταν, αφού τελικά χωρίς να τους χρειαζόταν άμεσα ουσιαστικά τους απαίτησε και τους απέκτησε ;

Αν ο ΟΦΗ είχε ανάγκη να τους πουλήσει, γιατί τελικά δεν τους παραχώρησε άμεσα;

Και αν υπήρχε εξαρχής συγκεκριμένο σχέδιο για την αντικατάστασή τους, πώς φτάσαμε στο σημείο η υπόθεση του Νους να κάνει αναστροφή την τελευταία στιγμή, όταν φάνηκε ότι η περίπτωση του Λάμπρου δεν μπορούσε να προχωρήσει εγκαίρως με τον κίνδυνο η ομάδα να φανεί και δαρμένη και απογυμνωμένη ;

Αυτή είναι ίσως και η ουσία ολόκληρης της ιστορίας. Δεν είναι μόνο ότι δύο σημαντικοί ποδοσφαιριστές βρέθηκαν μέσα σε λίγες ώρες με το ένα πόδι εκτός ΟΦΗ και στη συνέχεια επέστρεψαν, ουσιαστικά πια περιουσιακά στοιχεία μιας άλλης ομάδας.  Είναι ότι όλα αυτά συνέβησαν λίγες ώρες πριν από την κατάθεση μιας ευρωπαϊκής λίστας, με την ομάδα να έχει μπροστά της μια ιστορική ευρωπαϊκή πρόκληση.

Και η ζημιά δεν είναι μόνο επικοινωνιακή.

Η ομάδα βγήκε από αυτή την ιστορία αγωνιστικά τσαλακωμένη, δημιουργήθηκε ζήτημα στη διαχείριση του ρόστερ από τον Χρήστο Κόντη και, κυρίως, άνοιξε ξανά ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στον ΟΦΗ και τον κόσμο του, την ώρα που αυτή η σχέση είχε χρειαστεί τεράστια προσπάθεια για να ξαναχτιστεί.

Υπάρχει όμως και ένα ακόμη ερώτημα, που πλέον δεν μπορεί να αποφεύγεται.

Ποια ακριβώς είναι η σχέση του ΟΦΗ με τον Ολυμπιακό;

Όταν στον ΟΦΗ θα αγωνίζονται  τρεις δανεικοί ποδοσφαιριστές από τον Ολυμπιακό και ταυτόχρονα, την τελευταία ημέρα πριν από την ευρωπαϊκή λίστα, ανοίγει συζήτηση για τη μετακίνηση δύο εκ των σημαντικότερων παικτών του προς τον Πειραιά, είναι απολύτως λογικό να δημιουργούνται ερωτήματα.

Και αυτά τα ερωτήματα χρειάζονται απαντήσεις.

Γιατί το μεγαλύτερο πρόβλημα της χθεσινής ημέρας δεν είναι τελικά ποιος πήγε και ποιος επέστρεψε. Είναι ότι μέσα σε λίγες ώρες κλονίστηκε κάτι που ο ΟΦΗ έχτιζε επί μήνες: εμπιστοσύνη.

Εμπιστοσύνη στο αγωνιστικό σχέδιο. Εμπιστοσύνη στις αποφάσεις. Ζήτημα ακόμα και με τον προπονητή. Εμπιστοσύνη στη διοίκηση. Και πάνω απ’ όλα, εμπιστοσύνη ανάμεσα στην ομάδα και τον κόσμο της.

Και αυτή είναι πολύ δυσκολότερο να αποκτηθεί ξανά από έναν καλό ποδοσφαιριστή.

Λέει η παροιμία πως «της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά».

Μόνο που για τον ΟΦΗ η σημερινή μέρα δεν είναι για γέλια. Γιατί είναι μια μέρα μετά από ένα μεγάλο σεισμό που ταρακούνησε την ομάδα, χωρίς να πειστεί πραγματικά γιατί ακριβώς συνέβη. Είχε ανάγκη χρημάτων ο ΟΦΗ ;  γιατί δεν προκύπτει! Είχε ανάγκη ο Ολυμπιακός τον Νους και τον Αποστολάκη; Γιατί ούτε αυτό προκύπτει. Έπρεπε να « πνιγούμε» σε ένα ρακοπότηρο; Γιατί αυτό συνέβη. 
Αυτό που θέλει ο κόσμος είναι καθαρές εξηγήσεις για να μην γυρίσουμε σε εποχές που πιστεύαμε πως είχαμε θάψει οριστικά πίσω!