Η Κρήτη θέλει κι άλλους Μπούσηδες!

Μπορεί τα φώτα της δημοσιότητας, μετά τη μεγάλη ευρωπαϊκή βραδιά του ΟΦΗ, να στρέφονται – και όχι άδικα – στον αρχιτέκτονα της ομάδας, Χρήστο Κόντη, αλλά και στους ποδοσφαιριστές του, ωστόσο, ένα μεγάλο κομμάτι αυτής της επιτυχίας έχει την υπογραφή ενός ανθρώπου: του Μιχάλη Μπούση.

Και στον άνθρωπο που διαμόρφωσε αυτή τη νέα πραγματικότητα που ζει σήμερα ο ΟΦΗ, οφείλουν όλοι ένα γενναίο «ευχαριστώ» και πολλά «μπράβο».

Ο Μιχάλης Μπούσης ήρθε πριν από οκτώ χρόνια από το… πουθενά για τα δεδομένα της Κρήτης. 

Δεν ήταν Κρητικός, δεν είχε δεσμούς καταγωγής με το νησί και, πριν αποφασίσει να ασχοληθεί με τον ΟΦΗ, ουσιαστικά δεν είχε σχέση με την ομάδα. Κι όμως, αποφάσισε να επενδύσει σε αυτήν και να δοκιμαστεί σε ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον, γεμάτο καχυποψία, αμφισβήτηση και γκρίνια.

Πέρασε πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Χλευάστηκε, κατηγορήθηκε, αμφισβητήθηκε. Άκουσε πολλά από τον κόσμο, απογοητεύτηκε κι ο ίδιος, ενώ υπήρξαν στιγμές που έκανε δεύτερες σκέψεις ακόμη και για την παραμονή του στον ΟΦΗ.

Παρέμεινε όμως εκεί.

Έδειξε μια απίστευτη «Κρητική ψυχή», παρά το γεγονός ότι Κρητικός δεν είναι. Πάλεψε με θεούς και δαίμονες, πολλές φορές σχεδόν μόνος του, έκανε λάθη, τα πλήρωσε, άλλαξε πράγματα και συνέχισε να επενδύει. Και σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, βλέπει το αρχικό του όραμα για τον ΟΦΗ να παίρνει σάρκα και οστά.

Μια ομάδα με οργάνωση, ελληνικό στοιχείο, επένδυση στις ακαδημίες, ανθρώπους με ξεκάθαρους ρόλους και, κυρίως, προοπτική.

Γι’ αυτό και η περίπτωση Μπούση ξεπερνά πλέον τα στενά ποδοσφαιρικά όρια του ΟΦΗ. Αποτελεί ένα παράδειγμα του είδους των επενδυτών που έχει ανάγκη η Κρήτη.

Ανθρώπων που δεν έρχονται απλώς για να βάλουν χρήματα και να περιμένουν ένα γρήγορο κέρδος. Που επενδύουν στους ανθρώπους του τόπου, στις δυνατότητές τους και στις ιδέες τους. Που βάζουν το χέρι βαθιά στην τσέπη, αλλά διαθέτουν, παράλληλα, την υπομονή να περιμένουν μέχρι να έρθουν τα αποτελέσματα.

Τέτοιους «Μπούσηδες» χρειάζεται κι άλλους η Κρήτη. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά παντού.