Η ιστορική νίκη του ΟΦΗ έχει αιτίες κι… εξηγήσεις!

Τι αλήθεια συμβαίνει με τον φετινό ΟΦΗ, που μας έχει κάνει όλους να παραμιλάμε και από χθες βράδυ έχει βάλει σε συζήτηση ολόκληρη τη φίλαθλη Ελλάδα;

Πώς μεταμορφώθηκε μια μικρομεσαία επαρχιακή ομάδα σε ένα κλαμπ που βάζει τα γυαλιά στους μεγάλους του ποδοσφαίρου της χώρας; Σε ομάδες πλούσιες, που μονοπωλούν τους τίτλους όλα αυτά τα χρόνια, αλλά στην Ευρώπη συχνά πηγαίνουν σκοντάφτοντας; Με πολυδάπανες μεταγραφές, απαξιώνοντας τον Έλληνα παίκτη και αγοράζοντας με το κιλό ό,τι κατέβει στην κούτρα του κάθε μανατζαραίου; 

Πώς το πρότζεκτ του Μιχάλη Μπούση, αφού πέρασε από χίλια κύματα, έφτασε να δημιουργεί ένα πρότυπο βασισμένο στο ελληνικό στοιχείο, στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες, τις μεταγραφές ουσίας και όχι εκατομμυρίων και, κυρίως, σε μια ομάδα που φέρει ξεκάθαρα τη σφραγίδα του προπονητή της;

Πάντα ο ΟΦΗ, όταν μεγαλουργούσε, αποτελούσε ομάδα του προπονητή του: από το μακαρίτη τον Ολλανδό, ως τον Αναστόπουλο και τον Κόντη. 

Είναι αλήθεια πως ένα όνειρο ζούμε εδώ και δέκα μέρες. Ή, για την ακρίβεια, από τον περασμένο Απρίλιο και την κατάκτηση του Κυπέλλου. Ένα όνειρο που ζει το Ηράκλειο, ζει ολόκληρη η ποδοσφαιρική Κρήτη και από το οποίο κανείς δεν θέλει να ξυπνήσει.

Μόνο που αυτό το όνειρο πλέον χτίζεται σε στέρεες βάσεις.

Η επένδυση σε έναν φιλόδοξο προπονητή, που έχει εμφυσήσει τη δική του ποδοσφαιρική φιλοσοφία σε μια σχεδόν αμιγώς ελληνική ποδοσφαιρική παρέα, αποδίδει. Και ο Μπούσης βλέπει πλέον αυτή την ομάδα να γράφει ιστορία και τον ΟΦΗ να εξελίσσεται σε πρότυπο κλαμπ για ολόκληρη την ελληνική περιφέρεια, αλλά να δημιουργεί φθόνο και στους μεγάλους όπως τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό που παίζοντας με πολύ πιο άσημες αντιπάλους χθες βράδυ, βρέθηκαν στο καναβάτσο.

Και όπως τον είδαμε χθες το βράδυ να «καταπίνει» τον «Ολυμπιακό της Βουλγαρίας», την ιστορική ΤΣΣΚΑ Σόφιας, είμαστε πλέον έτοιμοι όχι μόνο να τεντώσουμε το σεντόνι του Europa League, αλλά να αρχίσουμε να ονειρευόμαστε ακόμα κι εκείνο του Champions League.

Για να γίνουν όλα αυτά, βέβαια, χρειάζονται ακόμα μερικά πραγματάκια στο μεταγραφικό παζάρι. Τα ξέρει ο Μπούσης, τα έχει μεταφέρει ο Κόντης, τα χρειάζεται η ομάδα. Γιατί αυτό που χτίζεται αξίζει να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο.

Και εμείς συνεχίζουμε να βλέπουμε μπροστά μας έναν ΟΦΗ που αρχίζει να ξεπερνά ακόμα και εκείνη την περίφημη «ταξιαρχία» του Γκέραρντ, με την οποία μεγαλώσαμε και μάθαμε να ονειρευόμαστε. VAMOS OFI… VAMOS ΕΥΡΩΠΗ!