ΚΡΗΤΗ

Απαγωγή Μιχ. Λεμπιδάκη: η τελευταία νύχτα πριν τη μεγάλη επιστροφή

Ένα μυθιστορηματικό βιβλίο, με… κενές σελίδες, αλλά συναρπαστικό φινάλε

Απαγωγή Μιχάλη Λεμπιδάκη

Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Η 2α Οκτωβρίου είναι μία ημέρα ορόσημο για τον επιχειρηματία Μιχάλη Λεμπιδάκη, την οικογένεια του, τους στενούς φίλους και συνεργάτες αλλά και για την ομάδα των αστυνομικών που «σήκωσαν» επί έξι μήνες το βάρος της μεγαλύτερης σε διάρκεια απαγωγής στην Ευρώπη. Και ήταν ο στενός «πυρήνας» της ομάδας που το μαρτυρικό διάστημα της «εκκωφαντικής σιωπής» των απαγωγέων, εξακολουθούσε να πιστεύει κόντρα στην πλειοψηφία, ότι ο Μιχάλης Λεμπιδάκης βρισκόταν στη ζωή όταν όλοι οι άλλοι θεωρούσαν ότι είχε τελειώσει. Αμέτρητα ξενύχτια, χιλιάδες χιλιόμετρα, ατελείωτες ώρες παρακολουθήσεων, κρατούσαν και τις ανάσες τους, σκυμμένοι σε σκίνους, σκαρφαλωμένοι σε βράχους και δένδρα, υπό καταρρακτώδη βροχή και κρύο, με τις διόπτρες νυκτός να «καίνε» σαν φλόγες τα μάτια τους…

Στις 2 Οκτωβρίου του 2017 ξημέρωνε η 186η ημέρα ομηρείας του γνωστού επιχειρηματία, ο οποίος είχε απαχθεί μεσημέρι της 30ης Μαρτίου, καθ’ οδόν για την κατοικία του, στην περιοχή των Καλεσών, λίγο αφ’ ότου είχε επιστρέψει από επαγγελματικό ταξίδι στο εξωτερικό. Αστυνομικοί τον απελευθέρωσαν, σπάζοντας κυριολεκτικά τα δεσμά του δεδομένου ότι ήταν δεμένος με αλυσίδα στο πόδι σαν σκυλί. «Στην αρχή με είχαν δέσει με μία χοντρή αλυσίδα αγριόσκυλου, στην πορεία με έδεσαν με μία λεπτότερη αλυσίδα για κανίς» είχε πει στο δικαστήριο, με ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη.

«Όλον αυτόν το καιρό δεν είδα ούτε μία ημέρα το φως του ήλιου» (Μιχ. Λεμπιδάκης, 2 Οκτωβρίου 2017)

Πολλά, πάρα πολλά, έχουν δει το φως της δημοσιότητας για την απαγωγή Λεμπιδάκη και άλλα τόσα παραμένουν αθέατα στην κοινή γνώμη, όμως εκείνοι που έζησαν την υπόθεση στο πετσί τους, ξέρουν ακόμα και γι’ αυτούς που τους ευνόησε η τύχη και γλίτωσαν το εδώλιο. Τους διέκριναν  μέσα από διόπτρες νυκτός να συναντιούνται με κατηγορούμενους κρυφά και συνωμοτικά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, να αποχωρούν από τον τόπο συνάντησης ένας-ένας, με διαφορά 15-20 λεπτών, και να ανάβουν τα φώτα των οχημάτων τους αφού ήδη είχαν διανύσει μία απόσταση ασφαλείας.

Image
Μιχάλης Λεμπιδάκης

Είναι πολλά τα ερωτηματικά που δεν θα απαντηθούν ποτέ, τουλάχιστον επισήμως. Η απαγωγή Λεμπιδάκη είναι  σαν μυθιστορηματικό βιβλίο, με κενές όμως σελίδες σε κομβικά κεφάλαια.

Ποιο ήταν τελικά το «βαθύ λαρύγγι» αυτής της υπόθεσης που θα μείνει στα χρονικά;

-«Το πρόγραμμα σας από πού το έμαθαν;» είχε ρωτήσει τον Μιχάλη Λεμπιδάκη η πρόεδρος του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κ. Θεονύμφη Λυράκη.

Λεμπιδάκης: «Δεν μπορώ να το εικάσω. Ίσως το μάθουμε σε 20 χρόνια. Μπορεί να ήταν και τυχαίο».

Πρόεδρος: «Τυχαίο; Κάποιος που ήταν πολύ κοντά σας το έκανε».

Λεμπιδάκης: «Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω».

Πρόεδρος: «Κάποιος που ήταν κοντά σας, δεν αναφέρομαι στην οικογένειά σας».

Λεμπιδάκης: «Δεν μπορώ να υποθέσω τίποτα».

Την απόλυτη βεβαιότητα της ότι «οι απαγωγείς είχαν εσωτερική πληροφόρηση» είχε εκφράσει στην πρόταση της και  η εισαγγελέας έδρας κ. Γεωργία Δούρου, η οποία έκανε λόγο για ένα αριστοτεχνικό σχέδιο απαγωγής από άτομα με εμπειρία στις απαγωγές και σε άλλες παράνομες ενέργειες. Μάλιστα είχε εκφράσει την πεποίθηση ότι αρχηγός στην υπόθεση της απαγωγής του Μιχ. Λεμπιδάκη έχει …θητεύσει στον τομέα των απαγωγών.

«Μπάτσε του νοσηρού συστήματος στο είχα πει, το κρίμα στο λαιμό σου, παίξαμε και χάσαμε και οι δύο» (17 Μαίου 2017, sms απαγωγέων στην οικογένεια)

Το σχέδιο αρπαγής του Μιχάλη Λεμπιδάκη, ένα χιλιόμετρο πριν την κατοικία του, εκτελέστηκε με τόσο υποδειγματικό τρόπο που πράγματι  γεννά πλήθος ερωτηματικών. Η εκτέλεση του σχεδίου ήταν εντυπωσιακά αψεγάδιαστη δεδομένου ότι την 30ή Μαρτίου 2017  ο Μιχάλης Λεμπιδάκης δεν ακολούθησε το συνηθισμένο πρόγραμμά του. Είναι μία κρίσιμη πτυχή της υπόθεσης που δεν πέρασε  απαρατήρητη από κανέναν.

Image
Απαγωγή Μιχάλη Λεμπιδάκη

«Μέλη της εγκληματικής οργάνωσης αποδεδειγμένα είχαν πλήρη γνώση ως προς το ταξίδι που πραγματοποίησε ο Λεμπιδάκης στο εξωτερικό και το χρονικό διάστημα της παραμονής του, ως και τον ακριβή χρόνο επιστροφής του,  καθόσον εκτέλεσαν το σχέδιο τους αμέσως μετά την επιστροφή του στο Ηράκλειο της Κρήτης σε χρόνο 1,5 ώρας περίπου μετά την προσγείωση της πτήσης του στο αεροδρόμιο Ηρακλείου. Περαιτέρω διαπιστώθηκε ότι η κινητοποίηση της ομάδας εκτέλεσης της αρπαγής την 30η Μαρτίου 2017, πραγματοποιείται σε χρόνο πλησίον του χρόνου παραμονής του Λεμπιδάκη στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος» της Αθήνας και της επιβίβασης του στο αεροπλάνο με προορισμό το Ηράκλειο. Οι συγκεκριμένες διαπιστώσεις καταδεικνύουν ότι η εγκληματική οργάνωση είχε προβεί σε αυτοψία του χώρου και των σημείων αναμονής και δράσης, είχε εγκαταστήσει μέλη σε συγκεκριμένα σημεία τα οποία παρείχαν σημαντική πληροφόρηση στον επιχειρησιακό-εκτελεστικό πυρήνα, ενώ είχε υπολογίσει με απόλυτη ακρίβεια μέχρι και τους αναγκαίους χρόνους που απαιτούνταν για τη μετάβαση στο σημείο δράσης, για την ακινητοποίηση του παθόντα και τον εμπρησμό των οχημάτων (BMW και MAZDA) και τη διαφυγή (με το περίφημο τζιπ τσερόκι)» είναι οι διαπιστώσεις της ΕΛ.ΑΣ.

«Από τον Μιχάλη θα έχετε να θυμάστε σαν ενθύμιο τα τελευταία του γράμματα που σας στέλνουμε σήμερα και τα βίντεο για την τελευταία του όψη» (sms απαγωγέων, 8 Σεπτεμβρίου 2017)

Και εκεί ενδεχομένως βρίσκεται το «κλειδί» της όλης υπόθεσης, στην ημέρα της αρπαγής του επιχειρηματία.  Ο Μιχάλης Λεμπιδάκης φθάνει στο αεροδρόμιο της Αθήνας από το εξωτερικό στις 12.02 την 30η Μαρτίου. Η πτήση του για Ηράκλειο αναχωρεί στις 14.03 το μεσημέρι, δηλαδή με μόλις 3 λεπτά καθυστέρηση από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης.

Περίπου 15 λεπτά πριν την αναχώρηση της πτήσης για Ηράκλειο, εντοπίζεται η κίνηση του πρώτου εκ των επιχειρησιακών οχημάτων (BMW), στην Λ. Παπαναστασίου του Ηρακλείου. Με το έτερο εμπλεκόμενο όχημα, το MAZDA, εντοπίζονται για πρώτη φορά μαζί στον κόμβο Γιόφυρου οπότε και καταγράφονται να κινούνται σε διαδοχική σειρά, προερχόμενα από την εθνική οδό Ηρακλείου-Ρεθύμνου. Η οδική πορεία τους είναι η εξής: α) κόμβος Γιόφυρου, β) Μ. Παρλαμά, γ) Ε.Ο. Ηρακλείου-Μοιρών (Ι.Ν. Εσταυρωμένου), δ) Πανεπιστημίου, ε) Παπαναστασίου και στ) πύλη εισόδου Π.Α.Γ.Ν.Η.

Image
Απαγωγή Μιχάλη Λεμπιδάκη

Η κινητικότητα αυτή που ουσιαστικά αποτελεί την έναρξη εφαρμογής του σχεδίου διήρκησε μέχρι 13.58. Ο Μιχ. Λεμπιδάκης βρίσκεται μέσα στο αεροπλάνο που ετοιμάζεται να αναχωρήσει εντός πέντε λεπτών από Αθήνα.

Η κίνηση του τρίτου εμπλεκόμενου οχήματος, του jeep Cherokee, στο οποίο μετεπιβιβάστηκε ο Λεμπιδάκης μετά την αρπαγή του και το κάψιμο των δύο άλλων αυτοκινήτων, εντοπίζεται ώρα 13.55 να κινείται από την περιοχή της Αμμουδάρας και να καταλήγει στην πύλη εισόδου του ΠΑΓΝΗ στις 14.05. Την ώρα αυτή ο Μιχάλης Λεμπιδάκης ήταν ήδη στον «αέρα».

O επιχειρηματίας φθάνει στο Ηράκλειο στις 14.48 και αμέσως μεταβαίνει στην εταιρεία του όπου παραμένει έως και τις 15.11. Στο διάστημα αυτό τα τρία εμπλεκόμενα οχήματα παραμένουν σε κατάσταση αναμονής πέριξ του ΠΑΓΝΗ. 

Στις 15.11 ο Μιχάλης Λεμπιδάκης αναχωρεί από την εταιρεία του για τα Καλέσα όπου βρίσκεται η κατοικία του. Στις 15.20 οι απαγωγείς αναχωρούν από το ΠΑΓΝΗ καθώς ο Λεμπιδάκης κινείται ήδη επί του ΒΟΑΚ και στις 15.26 φθάνει στον κόμβο Γαζίου-Κρουσώνα. Στις 15.30 τα οχήματα έχουν πάρει ήδη αντίστροφη πορεία διαφυγής, με τον Λεμπιδάκη πλέον να βρίσκεται υπό ομηρεία. Οι Αρχές πιθανολογούν ότι οι απαγωγείς χρησιμοποιούσαν ασύρματα μέσα για τις επικοινωνίες τους.

«Την ζωή μας θα δίδαμε να τον παίρναμε πίσω και μια μέρα πιο νωρίς» (Μαν. Λεμπιδάκης, 7 Ιουλίου 2017)

Εξι μήνες ομηρείας, 5 κρησφύγετα, 32 επικοινωνίες διαπραγμάτευσης. Ήθελαν τα πάντα και στο τέλος έβαλαν και από την …τσέπη. Είναι πολύς καιρός που έχουν αποφυλακιστεί και οι τελευταίοι από τους καταδικασθέντες απαγωγείς. Για την ακρίβεια αποφυλακίστηκαν λίγους μήνες μετά την ετυμηγορία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, τον Δεκέμβριο του 2020.

Image
Απαγωγή Μιχάλη Λεμπιδάκη

Και κάπως έτσι η ζωή συνεχίζεται για όλους… Απλά κάποιοι δεν είναι δυνατόν να ξεχάσουν. Ίσως και να μην πρέπει τελικά. Βλέπετε, κάποιες φορές, στα ανείπωτα ή στα άγραφα είναι τα σπουδαία. Αν και, αναμφίβολα, το σπουδαιότερο όλων είναι η επιστροφή του Μιχ. Λεμπιδάκη στη ζωή.

«Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που πάντα υπάρχει, προσπαθούσα να το τοποθετήσω στο βάθος του υποσυνείδητου. Πίστευα ότι θα έφευγα» (13 Δεκεμβρίου 2018, Μιχ. Λεμπιδάκης)

Image
Μιχάλης Λεμπιδάκης

 

Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
 

 

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

Στείλε την είδηση