ΚΡΗΤΗ
«Me νου και φαντασία»: Η ιστορία της Λάουρας που έγινε βιβλίο μαγειρικής και μήνυμα συμπερίληψης
Πώς ένα πρόγραμμα ένταξης σε ξενοδοχείο, η εμπειρία ενός παιδιού με σύνδρομο Down και η επιμονή ενός εκπαιδευτικού οδήγησαν στη δημιουργία ενός βιβλίου που αναδεικνύει τις δυνατότητες των παιδιών με αναπηρία
Μερικές φορές μια μικρή πρωτοβουλία μπορεί να ανοίξει έναν μεγάλο δρόμο. Η ιστορία της Λάουρας δεν ξεκίνησε ως ένα μεγάλο σχέδιο, αλλά ως μια απλή προσπάθεια να δοθεί σε ένα παιδί η ευκαιρία να δοκιμάσει τις δυνατότητες του. Μέσα από αυτή τη διαδρομή γεννήθηκε τελικά κάτι πολύ μεγαλύτερο: ένα βιβλίο, μια εμπειρία και ένα μήνυμα ότι η συμπερίληψη δεν είναι θεωρία, αλλά πράξη.
Ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε ως «στοίχημα»
Η ιδέα για το πρωτότυπο βιβλίο «Me νου και φαντασία» γεννήθηκε από την προσωπική εμπειρία και την αγωνία ενός εκπαιδευτικού Ειδικής Αγωγής, του Γιώργου Μαυροειδή, για το μέλλον των παιδιών με αναπηρία. Όπως εξηγεί, πριν από περίπου πέντε χρόνια αποφάσισε, μαζί με την κοινωνική λειτουργό του σχολείου, Ζήνα Δεμέτζου, να εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα με τίτλο «Μπορώ κι εγώ».
Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος επέλεξαν τη Λάουρα, ένα παιδί με σύνδρομο Down που δεν έχει λόγο και στο σχολικό περιβάλλον δεν έδειχνε ότι μπορούσε να συμμετέχει σε πολλές δραστηριότητες ή να αναπτύξει εύκολα νέες δεξιότητες, όπως εξήγησε στο Cretalive ο καθηγητής κ. Μαυροειδής. Η προσπάθεια ξεκίνησε ως ένα προσωπικό «στοίχημα»: να δοθεί στη Λάουρα η ευκαιρία να δοκιμάσει τις δυνατότητές της σε έναν πραγματικό εργασιακό χώρο.
Για τον λόγο αυτό απευθύνθηκαν σε ξενοδοχείο, ζητώντας να δεχθεί τη Λάουρα ώστε να εκπαιδευτεί και να μάθει να στέκεται επαγγελματικά. Πριν ξεκινήσει το εγχείρημα χρειάστηκε να εξασφαλιστούν βασικές προϋποθέσεις, όπως άδεια από την Επιθεώρηση Εργασίας, συναίνεση των γονέων της για τη συνοδεία της στον χώρο εργασίας και έγκριση από τη διοίκηση του ξενοδοχείου. Όλες αυτές οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2021 και ήδη από τις πρώτες ημέρες φάνηκαν σημαντικά αποτελέσματα. Το πρώτο και βασικότερο ήταν η μεγάλη αποδοχή που έδειξε το προσωπικό του ξενοδοχείου. Παρότι πολλοί εργαζόμενοι έρχονταν για πρώτη φορά σε επαφή με ένα παιδί με αναπηρία και αρχικά υπήρχε κάποια αμηχανία, πολύ γρήγορα εξοικειώθηκαν με την παρουσία της Λάουρας και άρχισαν να συνεργάζονται μαζί της. Η υποστήριξη αυτή ήταν τόσο ουσιαστική ώστε ο ρόλος του εκπαιδευτικού περιορίστηκε σταδιακά σε έναν πιο εποπτικό χαρακτήρα.
Οι ικανότητες που αποκαλύφθηκαν στον χώρο εργασίας
Κατά τη διάρκεια των δύο μηνών που εργάστηκε στο ξενοδοχείο, αναδείχθηκαν εντυπωσιακές ικανότητες της Λάουρας. Οι υπεύθυνοι των τμημάτων της εμπιστεύτηκαν διάφορα πόστα, ενώ ιδιαίτερα σημαντική ήταν η εμπειρία της στην κουζίνα, όπου συνεργάστηκε με γνωστούς σεφ που πέρασαν από το ξενοδοχείο, όπως ο Γιάννης Μπαξεβάνης, ο Μανώλης Παπουτσάκης, η Μυρσίνη Λαμπράκη, ο Ηλίας Μαμαλάκης, ο Μιχάλης Χάσικος, ο Μιχάλης Μάρθας, καθώς και με τον γνωστό πατέρα Επιφάνιο Μυλοποταμινό, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του.
Δίπλα τους συμμετείχε ακόμη και σε μεγάλα γαστρονομικά events, βοηθώντας στην προετοιμασία πιάτων, στη διακόσμηση ή σε μικρές αλλά ουσιαστικές εργασίες.
Η εμπειρία συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Τη δεύτερη χρονιά η παρουσία της Λάουρας στο ξενοδοχείο έγινε σχεδόν καθημερινή, ενώ αργότερα η απασχόληση έφτασε ακόμη και τις τέσσερις ώρες ημερησίως. Στο διάστημα αυτό πέρασε από πολλά διαφορετικά πόστα.
Ξεκίνησε από το pool bar, βοηθώντας στην προετοιμασία των τραπεζιών της πισίνας, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε και στο κεντρικό bar, συμμετέχοντας σε απλές διαδικασίες οργάνωσης και εξυπηρέτησης. Με τον καιρό της ανατέθηκαν ακόμη περισσότερες αρμοδιότητες, όπως η προετοιμασία απλών σαλατών ή η παρασκευή χυμών για τους πελάτες.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασαν και οι αντιδράσεις των πελατών. Περίπου το 90% ήταν ξένοι επισκέπτες, οι οποίοι αντιμετώπισαν την παρουσία της Λάουρας ως κάτι απολύτως φυσιολογικό, όπως θα αντιμετώπιζαν οποιονδήποτε εργαζόμενο στον χώρο. Αντίθετα, αρκετοί Έλληνες πελάτες έδειχναν έντονη περιέργεια, παρατηρώντας την με έκπληξη και βλέμμα εξεταστικό. Υπήρχαν βέβαια και περιπτώσεις επισκεπτών -τόσο ξένων όσο και Ελλήνων- που την πλησίαζαν με ιδιαίτερη ζεστασιά και φωτογραφίζονταν μαζί της.
Από την εμπειρία στο βιβλίο
Από τις πρώτες κιόλας στιγμές αυτής της εμπειρίας γεννήθηκε η ιδέα να καταγράφονται φωτογραφικά οι στιγμές της Λάουρας στον χώρο εργασίας και να δημοσιεύονται στα κοινωνικά δίκτυα, ώστε να γίνει γνωστό ότι τα παιδιά με αναπηρία μπορούν να εργαστούν και να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνική και επαγγελματική ζωή.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία προέκυψε και η ιδέα για τη δημιουργία ενός βιβλίου. Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που είχε συγκεντρωθεί αποτέλεσε τη βάση για το εγχείρημα, στο οποίο προστέθηκε και η παιδαγωγική διάσταση με τη συμβολή της Συμβούλου Ειδικής Αγωγής Μαρίας Γιγουρτάκη.
Στο βιβλίο συγκεντρώθηκαν φωτογραφίες, συνταγές και στιγμές από την εμπειρία της Λάουρας στο ξενοδοχείο. Για την έκδοσή του αναζητήθηκε χρηματοδότηση και τελικά η πρόταση έγινε δεκτή από την Περιφέρεια Κρήτης.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε και εξαντλήθηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ στη συνέχεια αποφασίστηκε από τον Περιφερειάρχη Κρήτης, Σταύρο Αρναουτάκη, να προχωρήσει και σε δεύτερη έκδοση. Η νέα έκδοση προορίζεται να προσφέρεται ως δώρο σε επισκέπτες της Κρήτης, ιδιαίτερα σε μια χρονιά κατά την οποία το νησί έχει αναδειχθεί γαστρονομικός προορισμός της Ευρώπης.
Με ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό προσέγγισε την Λάουρα η αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού, Γωγώ Μηλάκη, η οποία δήλωσε στο Cretalive: "Η Λάουρα Λανς δεν είναι απλώς ένα κορίτσι με σύνδρομο Down που εργάστηκε σε ένα ξενοδοχείο. Είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του τι σημαίνει πραγματική συμπερίληψη, αξιοπρέπεια και ισότιμη συμμετοχή στην κοινωνία και στην εργασία.
Η καθημερινή της διαδρομή στον χώρο της φιλοξενίας ανέτρεψε στερεότυπα και άνοιξε δρόμους. Έγινε κομμάτι μιας ομάδας, ισότιμο μέλος ενός εργασιακού περιβάλλοντος που την αγκάλιασε.
Το βιβλίο «Me Νου και Φαντασία», που γεννήθηκε από αυτές τις στιγμές, καταγράφει τη δύναμη της αποδοχής και την αξία της συμπερίληψης στην πράξη.
Μέσα από τις σελίδες του, η ιστορία της Λάουρας γίνεται έμπνευση για την εκπαίδευση, για τον κόσμο της εργασίας και για κάθε κοινωνία που θέλει να λέγεται πραγματικά δίκαιη.
Η Λάουρα μάς θυμίζει ότι η ουσιαστική ένταξη ξεκινά όταν βλέπουμε πρώτα τον άνθρωπο και όχι την αναπηρία. Όταν δίνουμε χώρο στις δυνατότητες αντί να στεκόμαστε στους περιορισμούς.
Η ιστορία ανθρώπων όπως η Λάουρα, αποδεικνύει ότι όταν οι θεσμοί ανοίγουν δρόμους, η κοινωνία ακολουθεί.
Στόχος μας είναι μια Κρήτη όπου κανείς δεν αισθάνεται αόρατος και κανείς δεν μένει πίσω. Μια κοινωνία που δεν φοβάται τη διαφορετικότητα, αλλά τη θεωρεί δύναμή της!".
«Δεν θα έπρεπε να είναι είδηση»
Ωστόσο, πίσω από αυτή την ιστορία υπάρχει και μια πικρία. Όπως τονίζει ο κ. Μαυροειδής, «ντρέπομαι ως εκπαιδευτικός αλλά και ως άνθρωπος που το 2026 συζητάμε ακόμη για τη συμπερίληψη».
«Ντρέπομαι που παρουσιάζουμε ως κάτι αξιοσημείωτο το ότι ένα άτομο με αναπηρία βρήκε δουλειά. Πού να το πούμε αυτό και ποιος θα μας πιστέψει;» αναρωτιέται, σημειώνοντας ότι σε άλλες χώρες τέτοια ζητήματα έχουν λυθεί εδώ και δεκαετίες.
Στην Ελλάδα, όπως υπογραμμίζει, η ένταξη ενός παιδιού με αναπηρία σε έναν χώρο εργασίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως είδηση. «Σε μια χώρα που θέλει να θεωρείται κράτος δικαίου, είναι παράδοξο να παρουσιάζεται ως κάτι ξεχωριστό το γεγονός ότι ένα παιδί με αναπηρία απασχολείται σε μια επιχείρηση», σημειώνει.
Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι τα λόγια του δεν αποτελούν μόνο μια διαπίστωση, αλλά και μια ανάγκη: να ανοίξει πιο ουσιαστικά η συζήτηση για την πραγματική ένταξη των ανθρώπων με αναπηρία στην κοινωνία και στην εργασία. Όπως λέει, αυτές οι φωνές πρέπει επιτέλους να φτάσουν εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
