Τέμπη: «Έχασαν τα παιδιά τους, τώρα τους ζητούν και τον λόγο»

Τη δικαστική έρευνα που αφορά συγγενείς θυμάτων των Τεμπών και τους δικηγόρους τους σχολιάζει η Ομάδα Πολιτών Χανίων και το Κίνημα «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία». Σε ανακοίνωσή τους θέτουν ζητήματα ισονομίας και λογοδοσίας, ενώ επαναφέρουν το αίτημα για αλλαγή του άρθρου 86 του Συντάγματος και διαφορετικό πλαίσιο διερεύνησης πιθανών ποινικών ευθυνών υπουργών.

Όπως επισημαίνουν: Έχασαν τα παιδιά τους και τώρα τους ζητούν και το λόγο. Όταν εκείνοι που ζητούν την αλήθεια καταλήγουν να δίνουν εξηγήσεις, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Στα Τέμπη σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι. 57 ζωές χάθηκαν. 57 οικογένειες διαλύθηκαν. Και πίσω τους έμειναν άνθρωποι που, εδώ και τρία και πλέον χρόνια, ζητούν ένα πράγμα: Να μάθουν γιατί πέθαναν τα παιδιά τους.
Δε ζητούν εκδίκηση. Δε ζητούν προνόμια. Ζητούν αλήθεια. Ζητούν Δικαιοσύνη.
Κι όμως, σήμερα συγγενείς θυμάτων και δικηγόροι τους καλούνται να δώσουν εξηγήσεις στο πλαίσιο νέας δικαστικής έρευνας.
Την ίδια ημέρα, ο πρώην υφυπουργός Χρήστος Τριαντόπουλος παραπέμπεται στο Ειδικό Δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος σχετικά με τους χειρισμούς στον χώρο της τραγωδίας. 
Δεν προδικάζουμε καμία δικαστική απόφαση.
Αλλά υπάρχει ένα ερώτημα που δεν μπορεί να αποφευχθεί:
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ;
Αυτό είναι η αντιστροφή των ρόλων.
Ο άνθρωπος που ζητά απαντήσεις βρίσκεται να πρέπει να απαντήσει ο ίδιος.
Ο γονιός που πενθεί βρίσκεται να αμύνεται.
Και όταν μια τέτοια εικόνα δημιουργείται, η κοινωνία δικαιούται να αναρωτηθεί:
Προσπαθούν να τους φοβίσουν;Να τους κουράσουν;Να τους εξαντλήσουν;
Να τους κάνουν να σωπάσουν;Να τους δείξουν ποιος έχει τη δύναμη;
Το μήνυμα που μπορεί να εισπράξει η κοινωνία είναι αυτό: ότι εκείνος που επιμένει να ζητά απαντήσεις μπορεί τελικά να βρεθεί ο ίδιος στο στόχαστρο.
Και αυτό είναι βαθιά επικίνδυνο για τη Δημοκρατία.
Οι οικογένειες των θυμάτων έχουν ήδη χάσει το πολυτιμότερο πράγμα που είχαν.
Έχασαν τα παιδιά τους. Δεν είναι δυνατόν να πρέπει τώρα να αγωνιστούν και για το δικαίωμά τους να ζητούν να μάθουν την αλήθεια για το πώς τα έχασαν.
Κανείς δεν βρίσκεται πάνω από τον νόμο.
Αλλά τότε ο ίδιος κανόνας πρέπει να ισχύει και για την εξουσία.
Το άρθρο 86 του Συντάγματος προβλέπει ειδική διαδικασία για την ποινική ευθύνη υπουργών και υφυπουργών για πράξεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Το ζήτημα δεν είναι αν πρέπει να υπάρχει λογοδοσία. Το ζήτημα είναι αν η λογοδοσία πρέπει να ακολουθεί διαφορετικούς δρόμους ανάλογα με το αν απέναντί της βρίσκεται ένας απλός πολίτης ή ένας άνθρωπος που άσκησε κυβερνητική εξουσία.
Η απάντηση για εμάς είναι σαφής:
ΙΔΙΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.
Γι’ αυτό και απαιτείται ριζική αλλαγή του άρθρου 86, ώστε η διερεύνηση πιθανών ποινικών ευθυνών υπουργών να μην εξαρτάται από ένα ειδικό πολιτικό φίλτρο, αλλά να μπορεί να προχωρά με τους ίδιους κανόνες δικαστικής διερεύνησης που ισχύουν για κάθε πολίτη, με όλες τις αναγκαίες θεσμικές εγγυήσεις.
Η Δικαιοσύνη να ερευνήσει τους πάντες.
Και όπου αποδεικνύονται ευθύνες, να αποδοθούν.
Χωρίς αξιώματα. Χωρίς πολιτική ισχύ. Χωρίς διαφορετικό μέτρο.
Η ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία γεννήθηκε μέσα σε μια κοινωνική απαίτηση που βγήκε στους δρόμους και ζήτησε Δικαιοσύνη, αλήθεια και λογοδοσία για τα Τέμπη.
Γι’ αυτό σήμερα δεν μπορεί να σιωπά.
Γιατί οι οικογένειες των θυμάτων δεν πρέπει να αισθάνονται ότι η επιμονή τους για την αλήθεια μπορεί να γίνει βάρος που θα τους εξαντλήσει μέχρι να σωπάσουν.
Τα Τέμπη δεν είναι μια υπόθεση που πρέπει να κουραστεί η κοινωνία μέχρι να ξεχάσει.
Είναι 57 νεκροί άνθρωποι.
Και απέναντί τους η Πολιτεία έχει μία υποχρέωση:
Αλήθεια. Δικαιοσύνη. Λογοδοσία.
ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΛΛΟ «ΜΠΑΖΩΜΑ». ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΦΩΣ.
Γιατί σε μια Δημοκρατία δεν πρέπει να φοβάται εκείνος που ζητά την αλήθεια.
Και αν τελικά εκείνος που ζητά Δικαιοσύνη πρέπει να φοβάται ότι μπορεί να βρεθεί ο ίδιος να απολογείται, τότε το ερώτημα δεν αφορά μόνο τα Τέμπη.
ΑΝ ΧΑΘΕΙ Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΤΙ ΘΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ;