LIFESTYLE
Η Δέσποινα Μοιραράκη θυμάται τη σύλληψή της στο Ιράν, πριν 35 χρόνια
Αφορμή για τη σύλληψή της αποτέλεσε μια φωτογραφία της, όπου διακρινόταν τμήμα των μαλλιών της εκτός της μαντήλας
Την περιπέτεια που είχε ζήσει πριν από χρόνια στο Ιράν, όταν συνελήφθη επειδή φαίνονταν τα μαλλιά της από τη μαντήλα που φορούσε, περιέγραψε η Δέσποινα Μοιραράκη, εξηγώντας ότι πέρασε μερικές ώρες στο κελί και ότι, όπως είπε, αν δεν είχε την επαγγελματική της δραστηριότητα και τις ισχυρές συνεργασίες στην περιοχή, ενδεχομένως να είχε παραμείνει υπό κράτηση.
Η επιχειρηματίας και παρουσιάστρια μίλησε τη Δευτέρα 9 Μαρτίου στην εκπομπή «Live News» για τη σύλληψή της στο Ιράν εξαιτίας μιας φωτογραφίας, στην οποία φορούσε μαντήλα, αλλά ένα μικρό μέρος των μαλλιών της προεξείχε. Για τον λόγο αυτό οδηγήθηκε σε αστυνομικό τμήμα, ενώ αντιμετώπιζε ακόμη και το ενδεχόμενο ποινής φυλάκισης έως ενός έτους λόγω των ακάλυπτων μαλλιών της. Τελικά, ύστερα από παρεμβάσεις αφέθηκε ελεύθερη με αυστηρή επίπληξη. Η ίδια περιγράφοντας την εμπειρία της ανέφερε: «Κάθισα μέχρι το βράδυ στο κελί και αν δεν ήμουν η Μοιραράκη επιχειρηματίας που έκανα εισαγωγές με πολύ μεγάλο τζίρο από το Ιράν, εγώ θα είχα μείνει εκεί».
Στη συνέχεια, εξήγησε τι προβλέπει ο θρησκευτικός νόμος για την εμφάνιση των γυναικών στη χώρα, λέγοντας: «Ο θρησκευτικός νόμος, το Κοράνι, αναφέρει ότι δεν θα πρέπει να είναι σε κοινή θέα η σάρκα της γυναίκας. Γι’ αυτό φοράμε κάλτσες και γι’ αυτό φορούν και γάντια και βασικά το μόνο που επιτρέπεται είναι μόνο μέσα από τη μαντήλα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά».
Όπως σημείωσε η Δέσποινα Μοιραράκη, η εμπειρία εκείνης της ημέρας την έκανε να αντιληφθεί καλύτερα την κατάσταση που επικρατεί στο Ιράν σε ό,τι αφορά τη θέση των γυναικών, τονίζοντας: «Η θέση της γυναίκας δεν υπάρχει. Είναι αντικείμενο, είναι πράγμα».
Παράλληλα, περιέγραψε και τις αντιδράσεις που συναντούσε στις επαγγελματικές της επαφές στο Ιράν, όταν δραστηριοποιούνταν στον χώρο του εμπορίου χαλιών. Όπως είπε: «Μιλάμε για 35 χρόνια πριν. Ήμουνα μία νέα κοπέλα. Δεν μπορούσε να φανταστεί ο Πέρσης έμπορος ότι απέναντί του υπάρχει μία γυναίκα που είναι έμπορος χαλιών. Δεν μου έδιναν σημασία, με απαξίωσαν. Εγώ δεν υπήρχα, δεν ήμουνα ανθρώπινο ον».
