Κι ο κλήρος στο μεταναστευτικό πέφτει στον….
Δεν ξέρω ποιος θα φαγωθεί, σε ποιον θα κάτσει ο κλήρος και ποιος εν τέλει θα σηκώσει το σταυρό του μεταναστευτικού, αλλά η διαχείριση Πλεύρη στην υπόθεση του Ηρακλείου θυμίζει τον καπετάνιο του μικρού καραβιού που σαν το τσόφλι είναι αταξίδευτο!
Του Δημήτρη Καρυωτάκη
Το θυμάστε το αγαπημένο τραγουδάκι στο δημοτικό που το τραγουδούσαμε στις εκδρομές και τις παρέες μας, ε; Το «ήτανε ένα μικρό καράβι, που ήταν αταξίδευτο»; Ε, αυτό δυστυχώς θυμίζει η τραγική διαχείριση του ζητήματος της δημιουργίας δομής μεταναστών στο Ηράκλειο, όπου στο τέλος αφού σωθήκανε όλες οι τροφές «και τότε ρίξανε τον κλήρο να δούμε ποιος θα φαγωθεί!».
Δεν ξέρω ποιος θα φαγωθεί, σε ποιον θα κάτσει ο κλήρος και ποιος εν τέλει θα σηκώσει το σταυρό του μεταναστευτικού, αλλά η διαχείριση Πλεύρη στην υπόθεση του Ηρακλείου θυμίζει τον καπετάνιο του μικρού καραβιού που σαν το τσόφλι είναι αταξίδευτο!
Στην αρχή ακούστηκε το Σκαλάνι, αλλά «κάηκε» χωρίς να ανάψει καν ο φούρνος της διαβούλευσης. Στη συνέχεια χωρίς να πάρουμε ούτε αστικό λεωφορείο, ξετσουμίσαμε στις Μαλάδες αφού προηγούμενα ακυρώσαμε και τη λύση των αποθηκών της ΚΣΟΣ. Με την ίδια αριστοτεχνική μαεστρία διαχείρισης όλων αυτών των παρατρεχάμενων του υπουργείου, βγήκαμε προς το ΒΟΑΚ και στην πιο πολυσύχναστη παραλία στα βόρεια του Ηρακλείου θέλοντας να κάνουμε εκεί τη δομή, στο πρώην ΚΤΕΟ, επειδή ένας βουλευτής το σκέφτηκε, το ξεφούρνισε αλλά πριν το αφήσει καν στο τραπέζι της συζήτησης, το πήρε πίσω. Από σοβαρότητα μηδέν!
Κι αφού άστραψαν και βρόντηξαν από συνταξιούχοι μέχρι και μεγαλοξενοδόχοι της περιοχής (τέτοια ταξική διαστρωμάτωση σε κινητοποίηση τη ζηλεύεις ), χωρίς να καταλάβουμε πως, παρκάραμε στις παλιές αποθήκες της Ένωσης Πεζών. Ποιο ιδιοφυές μυαλό κάνει τέτοια σούφερα, πόσα ακριβώς πληρώνονται οι σφουγγοκωλάριοι του επιτελικού κράτους για να κατεβάζουν αμάσητα τις όποιες ιδέες τους ψιθυρίζουν στα αυτιά όσοι έχουν πρόσβαση στο γραφείο του Πλεύρη, κανείς δεν ξέρει.
Και τώρα που ξοδεύτηκαν οι λύσεις, που το δικαστήριο στην αυριανή συνεδρίαση του θα συζητήσει την αίτηση απομάκρυνσης των μεταναστών από το ψυγείο του λιμανιού και που αναζητείται πια έστω ένα παπούτσι για να χωρέσουν και τα δύο ποδάρια της όποιας λύσης, τα βλέμματα δείχνουν προς τους Αθανάτους και τις αποθήκες Σκουλούδη. Όχι γιατί εκεί είναι καλύτερα από αλλού, αλλά γιατί τα περιθώρια εξαντλήθηκαν και οι αντιδράσεις θα’ ναι περιορισμένες. Μπορεί στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη που αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα η όποια δομή να δημιουργείται ακριβώς εκεί που «σκάνε» οι καραβιές, πλησίον των αφίξεων δηλαδή αλλά εδώ θέλουμε να πρωτοτυπήσουμε: να τους κάνουμε ένα tour στα αξιοθέατα του νομού κι αφού τους βολτάρουμε γύρω γύρω από τα βόρεια προάστια να τους εναποθέτουμε σε μια στοιχειώδη παλιά αποθήκη, εντελώς ασύμβατη με το γειτονικό περιβάλλον.
Και βέβαια οι τοπικές κοινωνίες που είδαν πως η κάθε περιοχή ξεσηκώνεται πετώντας το μπαλάκι στην επόμενη, λογικό είναι να βάζουν το ερώτημα «γιατί σε μας και δεν πάει αλλού;». Μ’ αυτά και μ’ αυτά δεν χάνεται μόνο ο χρόνος αλλά και η αξιοπιστία ενός κράτους που πορεύεται σαν το ακυβέρνητο καραβάκι των παιδικών μας χρόνων!
Διαβάστε περισσότερες ειδήσεις από την Κρήτη και το Ηράκλειο
- Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν θα αντικαταστήσει τον λογιστή - Θα αντικαταστήσει όσους λογιστές δεν τη χρησιμοποιούν
- Η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης
- Νίκος Αντωνακάκης: Αλλού το όνειρο και αλλού το θαύμα για τη δομή μεταναστών στο Ηράκλειο




