Η ταλαιπωρία ογκολογικών ασθενών στο ΠαΓΝΗ

Αγαπητό Cretalive, 

Θα ήθελα να περιγράψω μια κατάσταση που βιώνω τους τελευταίους μήνες ως ογκολογικός ασθενής που κάνω θεραπείες στο ΠΑΓΝΗ. 
Σε γενικές γραμμές, τόσο η εμπειρία η δική μου, όσο και των υπολοίπων ασθενών (απ’ όσο μπορώ να αντιλαμβάνομαι και να γνωρίζω) δεν είναι αρνητική. Ίσα ίσα οι γιατροί και οι νοσηλευτές προσπαθούν για το καλύτερο με τα μέσα που διαθέτουν. 

Το τελευταίο διάστημα ωστόσο και ειδικά τις δύο τελευταίες εβδομάδες, οι καθυστερήσεις είναι τραγικές. Για όσους δεν γνωρίζουν, είναι αναγκαίο για εμάς να περάσουμε από μια διαδικασία εξετάσεων σε κάθε θεραπεία και να μας τοποθετηθεί ειδικός καθετήρας σε πορτ που «φοράμε» για να μπορέσουμε στη συνέχεια να ξεκινήσουμε. 

Ειδικά σήμερα, αυτή η διαδικασία έχει υπερβεί τις τρεις ώρες, διότι όπως ενημερωθήκαμε, υπάρχει μία και μόνη νοσηλεύτρια γι’ αυτή τη διαδικασία, με τις υπόλοιπες να βρίσκονται σε άδεια. Παρ’ όλα αυτά, η κυρία είναι ευγενέστατη και μας ζητά, λίγες στιγμές «ανάσας» που το καταλαβαίνουμε ότι χρειάζεται. 
Όμως από την άλλη, κι εμείς βρισκόμαστε μεταξύ αβεβαιότητας, αγωνίας και φόβου. Κι όπως αντιλαμβανόμαστε τις αντικειμενικές δυσκολίες του προσωπικού, θα θέλαμε κάποιος να αντιληφθεί και τις δικές μας καθημερινές δυσκολίες. 

Πρέπει κάποιος να καταλάβει ότι ορισμένοι από εμάς μπορούμε και στέκουμε στα πόδια μας. Για άλλους, ακόμα και η αναμονή είναι βασανιστήριο και για κάποιους αυτή η θεραπεία μπορεί να είναι η τελευταία τους. 
Δεν είναι κρίμα να έχουμε τέτοια μεταχείριση; Δεν μπορούμε να έχουμε δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, ούτε και σε αυτές τις αντικειμενικά άβολες στιγμές;