Γιώργος Σταυρακάκης: Τελευταίο αντίο στον σύνδεσμο μιας ολόκληρης γενιάς του Μεγάλου Κάστρου
Βαθιά θλίψη για την απώλεια μιας πολυσχιδούς καλλιτεχνικής προσωπικότητας του Ηρακλείου
Το φευγιό του Γιώργου Σταυρακάκη αποτελεί πλήγμα για την πολιτιστική/καλλιτεχνική ταυτότητα του Ηρακλείου. Η πολιτική κηδεία του γίνεται σήμερα Πέμπτη, στις 10:30 στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο ποιητής, τραγουδοποιός και τραγουδιστής συνέδεσε το όνομα του με μια ακμάζουσα πολιτιστικά εποχή του Μεγάλου Κάστρου, τη δεκαετία του ’90, η οποία σήμερα ατενίζεται νοσταλγικά, κυρίως από όλους όσοι τη βίωσαν. Εν ολίγοις, η απώλεια του Γιώργου Σταυρακάκη σηματοδοτεί τη θραύση της αλυσίδας που συνέδεε μια ολόκληρη γενιά.
Το ποιητικό του έργο αναπτύχθηκε σχεδόν παράλληλα με το μουσικό, και μολονότι τα τελευταία 25 χρόνια είχε επιλέξει την Αθήνα ως μόνιμο τόπο διαμονής, το στίγμα του έμεινε στον Χάνδακα ενώνοντας ανθρώπους που ανδρώθηκαν με την κουλτούρα της μπουάτ και των μουσικών σκηνών. Άλλωστε, το διάστημα της απουσίας του οι σχέσεις του με τους Ηρακλειώτες φίλους του δεν διερράγησαν ποτέ, καθώς η επαφή ήταν συχνή.
“Έφυγε” από τη ζωή σε ηλικία 67 χρόνων, αφήνοντας παρακαταθήκη το ποιητικό/μουσικό του έργο και ολοζώντανο στη μνήμη των θαμώνων του το εμβληματικό “Τρομπόνι” του, τη μουσική σκηνή που άφησε τη σφραγίδα της στα πολιτιστικά πράγματα του Ηρακλείου.
Θλίψη στην Κρήτη: "Έφυγε" από τη ζωή ο τραγουδιστής και ποιητής Γιώργος Σταυρακάκης
Οι νύχτες στο “Τρομπόνι”
Το “ΚΑΦΕΘΕΑΤΡΟ” του Γιώργου Αντωνάκη και το “Τρομπόνι” του Γιώργου Σταυρακάκη υπήρξαν πολυχώροι πολιτισμού που άλλαξαν τα δεδομένα της ψυχαγωγίας στην πόλη του Ηρακλείου. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η λειτουργία τους έχει καταγραφεί ως φαινόμενο με προδιαγραφές που δεν έμοιαζαν (και δεν ήταν) επαρχιακού τύπου.
Το “Τρομπόνι” ήταν μια μουσική σκηνή, πρωτοποριακή για την εποχή της και ποιοτική. Ήταν ο “ναός” του έντεχνου, του παραδοσιακού έντεχνου, της ελληνικής ροκ, της μπαλάντας, της ποιοτικής ελληνικής μουσικής στα 90’s. Οι θαμώνες απολάμβαναν το μουσικό σχήμα του ίδιου του Γιώργου Σταυρακάκη, εξαίρετες καλοδουλεμένες φωνές και φυσικά συναυλίες και εμφανίσεις δημιουργών της κεντρικής σκηνής όπως π.χ. το δίδυμο Τσακνής - Μαχαιρίτσας, ή τα Υπόγεια Ρεύματα, σε live τριών και τεσσάρων ημερών!
Όσοι έζησαν αξέχαστες νύχτες στο “Τρομπόνι”, το οποίο μεταξύ άλλων είχε υπάρξει και δημοσιογραφικό στέκι της εποχής, μιλούν για έναν καλαίσθητο χώρο, όπου μπορούσες ακόμη και να χορέψεις, και φυσικά να απολαύσεις εκτός από μουσικά event, δρώμενα, θεματικές βραδιές, παρουσιάσεις δίσκων και ποιητικών συλλογών, μονόπρακτα και παραστάσεις μίμησης. Όλα αυτά σε μια ατμόσφαιρα που παρέπεμπε στην κουλτούρα και το DNA της μπουάτ. Με το βαθύ καλλιτεχνικό του αισθητήριο ο Γιώργος Σταυρακάκης πρόσφερε βήμα και χώρο σε φτασμένους αλλά και ανερχόμενους καλλιτέχνες, με γνώμονα πάντα την ποιότητα, δημιουργώντας έναν πρωτοποριακό πολυχώρο που μπορούσε να συγκριθεί μόνο με αντίστοιχες κοιτίδες σύγχρονου πολιτισμού στην Αθήνα και το εξωτερικό.
Ποιος ήταν ο Γιώργος Σταυρακάκης
Γεννημένος στην Ιεράπετρα το 1959, μεγάλωσε και ανδρώθηκε στο Ηράκλειο. Ο πατέρας του Σταύρος Σταυρακάκης υπήρξε αρχισυντάκτης της εφημερίδας “Πατρίς”. O Γιώργος Σταυρακάκης από πολύ νωρίς έδειξε την καλλιτεχνική του κλίση, αναπτύσσοντας τα εκφραστικά του μέσα στη μουσική, το τραγούδι και φυσικά την ποίηση.
Αφετηρία για την ενασχόληση του με το τραγούδι, σύμφωνα με το πλούσιο βιογραφικό του που έχει αναρτηθεί στην προσωπική του ιστοσελίδα gstavrakakis.gr, υπήρξε το πρώτο βραβείο στο Παγκρήτιο Φωνητικό Φεστιβάλ που απέσπασε σε πολύ νεαρή ηλικία. Ακολουθούν οι πρώτες του εμφανίσεις ως ερμηνευτής και κιθαρίστας σε μπουάτ της εποχής, οπότε και ταυτίζει την ερμηνευτική του δεινότητα με το είδος της ελληνικής μπαλάντας, το οποίο και υπηρέτησε έκτοτε με αξιώσεις.
Στο ξεκίνημα του, συνεργάστηκε με τον Μάνο Λοΐζο και τον Μανώλη Ρασούλη και παράλληλα εξέδωσε το “Δωμάτιο”, την πρώτη του ποιητική συλλογή.
Η καλλιτεχνική του πορεία συνεχίζεται στο εξωτερικό με εμφανίσεις σε Γερμανία, Ελβετία και Ολλανδία αλλά και τη δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο “Συνάλλαγμα τέλος”. Το 1987 επιστρέφει στο Ηράκλειο με μια πλούσια καλλιτεχνική διαδρομή που περιλαμβάνει εμφανίσεις στο πρωτοποριακό “ΚΑΦΕΘΕΑΤΡΟ”, τακτική αρθρογραφία στον τοπικό Τύπο, μουσικές εκπομπές ως ραδιοφωνικός παραγωγός στην ΕΡΑ Ηρακλείου και ουσιαστικές παρεμβάσεις στα πολιτιστικά δρώμενα του Μεγάλου Κάστρου.
Το 1988 έρχεται η τρίτη ποιητική συλλογή “Ένα παλιό καλοκαίρι” και τον επόμενο χρόνο γεννιέται το φαινόμενο “Τρομπόνι”. Το 1995 ο δρόμος του θα συναντηθεί γόνιμα στο Ηράκλειο με τον Μάνο Ξυδούς. Από τη συνεργασία θα προκύψει το 1997 το “Ρεσάλτο” (ΜΙΝΟS ΕΜΙ) η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Γιώργου Σταυρακάκη σε παραγωγή Μ. Ξυδούς.
Το 2002 έρχεται ο δεύτερος δίσκος “Γυάλινα Φτερά” (WAVE MUSIC) και το 2003 ξεκινά η πολύχρονη όπως εξελίχθηκε, συνεργασία με τον Ελβετό συνθέτη και τραγουδοποιό Marco Zappa. Οι δύο δημιουργοί συνεργάζονται σε δισκογραφία, κοινές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις με τραγούδια στα ιταλικά και τα ελληνικά, την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Τα επόμενα χρόνια η δισκογραφική και ποιητική παρουσία του Γιώργου Σταυρακάκη είναι συνεπής και διαρκής. Τον περασμένο μόλις Φεβρουάριο είχε κυκλοφορήσει το «Εύθραυστον» από τις εκδόσεις «Μετρονόμος», το τελευταίο του ποίημα.
Τα τελευταία χρόνια η ανήσυχη καλλιτεχνική του έκφραση είχε διοχετευτεί και στην εικαστική δημιουργία, καθώς έφτιαχνε χειροποίητα καράβια, τα BOATS by Giorgos Stavrakakis, από ανακυκλώσιμο υλικό με βάση το ξύλο και το μέταλλο.
Ο Γιώργος Σταυρακάκης αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα του στα πολιτιστικά πράγματα του Ηρακλείου, εκφράζοντας με την καλλιτεχνική του δημιουργία μια ολόκληρη γενιά.
Πηγές:
Προσωπική ιστοσελίδα δημιουργού gstavrakakis.gr
Δημόσια Ομάδα Facebook: ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ''ΤΡΟΜΠΟΝΙ'' 1989-1997
Facebook/ Boats by Giorgos Stavrakakis
- Βενετία 2026: Χρυσός Λέοντας στην Έλεν Μπέρστιν
- Από τον Άγιο Νικόλαο στο Ρέθυμνο για το Φεστιβάλ Φιλαρμονικών, Χορωδιακών και Μουσικών Συνόλων
- Μάρω Κοντού: «Είμαι περαστική, ένας κόκκος της άμμου μέσα σ’ αυτό το σύμπαν»
