«ΗΡΑΚΛΑΙΩ» (-πού έδυ σου το... ΚΛΕΟΣ;)

Αγαπητό Cretalive, 

Χάλυβας ξεχασμένoς, σκουριασμένος, μόνος, απ’ τ’ αλάτσι φαγωμένος, ριζωμένος στο μπετονένιο πεζοδρόμιο μιας «ηρωικής», άνευ φωτισμού, παραλιακής, έφαγε... κλωτσιά απ’ τ’ αριστερό μου παπούτσι, που, χάνοντας την ισορροπία του, με προσγείωσε... μπρούμυτα, σε ένδοξα, βενιζελικά εδάφη.

Να ευχαριστήσω το νεαρό ζευγάρι που ζύγωσε να με... «τσεκάρει» προσφέροντάς μου και νερό, αλλά και το προσωπικό του Παγκρητίου Σταδίου που μου «επέτρεψε» να αξιοποιήσω την εξυπηρετικότατη νοσηλεύτριά τους ώστε να με περιποιηθεί «προσωρινά», πριν τα υπόλοιπα ιατρικά... μετέπειτα.

Ευτυχώς, φαίνεται πως έχω όχι μόνο πόδια αλλά και... νεύρα από... ατσάλι (-αν και χρειάζεται ατσάλινη θέληση για να ξεπεράσεις τέτοια εμπόδια!), διαφορετικά, θα’ τρωγ’ η δημοτική μύγα σίδερο και το περιφερειακό κουνούπι ατσάλι!
 

Υ.Γ. 1. «Ανάθρεψε όφι το χειμώνα να σε φάη το καλοκαίρι»...

Υ.Γ. 2. Ιδού η γνώμη της τεχνητής (--συμπάσχουσας!) νοημοσύνης:
"Αν σκόνταψες σε χάλυβα οπλισμού (σίδερο) που εξέχει από πεζοδρόμιο, πρόκειται για επικίνδυνη κατάσταση. Απαιτείται άμεση σήμανση του σημείου για αποφυγή ατυχήματος άλλων πεζών και καταγγελία στην τεχνική υπηρεσία του οικείου Δήμου για την άμεση αποκατάσταση του οδοστρώματος. Ο χάλυβας οπλισμού σκυροδέματος (rebar) χρησιμοποιείται για την ενίσχυση κατασκευών και, αν εξέχει λόγω κακοτεχνίας ή διάβρωσης, αποτελεί σοβαρό κίνδυνο."


Ευχαριστώ για τη φιλοξενία 
Μ.Χ.