Πάρκο Γεωργιάδη – Ένας σκοτεινός «πνεύμονας» με ωράριο... τραπέζης

​Αγαπητό Cretalive
​Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να εκφράσω την έντονη απογοήτευση τη δική μου, αλλά και πολλών συμπολιτών μου, για την κατάσταση που επικρατεί στο Πάρκο Γεωργιάδη, έναν από τους ελάχιστους χώρους αναψυχής που μας έχουν απομείνει στον αστικό ιστό του Ηρακλείου.
​Είναι πραγματικά αδιανόητο, σε μια πόλη με το κλίμα της δικής μας, η παιδική χαρά και ο χώρος με τα τραπέζια στο πάρκο να βυθίζονται στο απόλυτο σκοτάδι μόλις δύσει ο ήλιος. Δεν υπάρχει ούτε μία λάμπα φωτισμού σε λειτουργία στα συγκεκριμένα σημεία, καθιστώντας τον χώρο όχι μόνο αφιλόξενο, αλλά και επικίνδυνο.

 Η έλλειψη αυτή πλήττει άμεσα την προσβασιμότητα και τη χρήση του πάρκου, καθώς τα τραπέζια που θα έπρεπε να αποτελούν σημείο συνάντησης και κοινωνικοποίησης για νέους, ηλικιωμένους και οικογένειες, παραμένουν ανενεργά και προσπελάσιμα μόνο υπό το φως της ημέρας.
​Την ίδια στιγμή, ερχόμαστε αντιμέτωποι με το «παράδοξο» των δημοτικών αναψυκτηρίων. Το αναψυκτήριο στο Πάρκο Γεωργιάδη κατεβάζει ρολά στις 6 το απόγευμα, την ώρα ακριβώς που ο εργαζόμενος πολίτης αναζητά μια ανάσα δροσιάς. Παράλληλα, η «Όαση» παραμένει ερμητικά κλειστή, στερώντας μας μια ζωτική διέξοδο χαλάρωσης που η πόλη, λόγω κλίματος και δίψας για ανοιχτούς χώρους, θα έπρεπε να είναι διαθέσιμη όλο τον χρόνο.
​Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο οι υποδομές, αλλά και η στελέχωσή τους. 

Είναι φανερό ότι για να λειτουργήσουν αυτοί οι χώροι σωστά, με διευρυμένο ωράριο, ασφάλεια και καθημερινή φροντίδα, απαιτείται μόνιμο προσωπικό. Οι προσωρινές λύσεις δεν αρκούν. Χρειαζόμαστε μόνιμους υπαλλήλους στη φύλαξη, στη συντήρηση και στη λειτουργία των αναψυκτηρίων, ώστε το πάρκο να παραμένει ένας ζωντανός, φωτεινός και προσβάσιμος χώρος για όλους.
​Η πόλη μας διψά για χώρους συνάντησης. Είναι λυπηρό να έχουμε τέτοια «διαμάντια» και να τα αφήνουμε στο σκοτάδι και κλειδωμένα, επειδή αδυνατούμε να οργανώσουμε τα αυτονόητα.

​Με εκτίμηση,
​Ένας ενεργός δημότης Ηρακλείου

Image