Προσαγωγές στο 8ο Λύκειο Ηρακλείου: Ήρωες ή θύματα κομματικής εκμετάλλευσης;

Αγαπητό Cretalive,

Στην υπόθεση της προσαγωγής των έξι ανηλίκων έξω από το 8ο ΓΕΛ Ηρακλείου, γίναμε μάρτυρες μιας απαράδεκτης προσπάθειας κομματικής εκμετάλλευσης. Ορισμένοι φορείς έσπευσαν να αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη, απευθυνόμενοι στους αγωνιούντες γονείς που βρέθηκαν τα μεσάνυχτα στο Αστυνομικό Μέγαρο για να παραλάβουν τα παιδιά τους.

Η Ένωση Συλλόγων Γονέων & Κηδεμόνων Ηρακλείου εξέπεμψε ένα εντελώς λανθασμένο μήνυμα στην κοινωνία: ότι είναι αποδεκτό ανήλικοι μαθητές να κυκλοφορούν στη μέση της νύχτας έχοντας στην κατοχή τους διαρρηκτικά εργαλεία και η Αστυνομία να μην παρεμβαίνει.

Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα. Πιστεύω ακράδαντα ότι η σημερινή κυβέρνηση έχει προκαλέσει σοβαρή ζημιά στη δημόσια παιδεία. Αυτό, όμως, δεν δίνει το δικαίωμα σε καμία παράταξη να ασκεί κεκαλυμμένη αντιπολίτευση, μέσω φορέων που ελέγχει. Αυτή η τακτική είναι επικίνδυνη, διότι καλλιεργεί μια στρεβλή νοοτροπία στη νέα γενιά.

Ως γονέας παιδιού που φοιτά στο 8ο Λύκειο —και επιλέγω να κρατήσω την ανωνυμία μου αποκλειστικά και μόνο για να προστατεύσω το παιδί μου από πιθανή στοχοποίηση - θα ήθελα πραγματικά να ρωτήσω όσους συνέταξαν την ανακοίνωση θυματοποίησης των ανηλίκων: Αν στη θέση αυτών των παιδιών που προσήχθησαν ήταν τα δικά τους παιδιά, θα τηρούσαν την ίδια στάση μέσα στο ίδιο τους το σπίτι; Θα τους έλεγαν ότι για όλα φταίει «το σύστημα» και η Αστυνομία, νομιμοποιώντας τη μεταμεσονύχτια κυκλοφορία με εργαλεία κοπής αλυσίδων χωρίς καμία απολύτως συνέπεια; Είναι αυτή υπεύθυνη στάση γονέων;

Όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη όλα αυτά τα χρόνια, οι καταλήψεις ως μορφή διαμαρτυρίας δεν αποδίδουν κανένα ουσιαστικό όφελος για το σχολείο. Συχνά επιβάλλονται από μια μικρή μειοψηφία, η οποία στοχοποιεί όσους μαθητές διαφωνούν, ενώ τα κίνητρα πίσω από αυτές είναι πολλές φορές αμφιλεγόμενα.

Τελικά, οι καταλήψεις ζημιώνουν αποκλειστικά τα ίδια τα παιδιά μας. Τους στερούν πολύτιμες διδακτικές ώρες που δεν αναπληρώνονται ποτέ μέσω Webex, εξαναγκάζοντας όσες οικογένειες έχουν τη δυνατότητα να προσφεύγουν στην παραπαιδεία για να καλύψουν τα μαθησιακά κενά.

Ας είμαστε ειλικρινείς: η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί σταθερά στην απαξίωση του δημόσιου σχολείου. Από την άλλη, όμως, είναι απαράδεκτη η προσπάθεια κομματικών παραγόντων να ασκούν μικροπολιτική στις πλάτες των παιδιών μας, εκπέμποντας επικίνδυνα και λανθασμένα μηνύματα στην κοινωνία.

Π.Λ.