Αν δεν είσαι όμως χελιδόνι το φθινόπωρο οφείλεις να οργανωθείς

Μαρία Λιονάκη
Μαρία Λιονάκη
Αν δεν είσαι όμως χελιδόνι το φθινόπωρο οφείλεις να οργανωθείς

Γεφύρι είναι αυτή η εποχή. Που μας περνάει στο χειμώνα. Ενώ τα φώτα στο φωτιστικό του κόσμου χαμηλώνουν , σα σε απόβραδο, ο ρομαντισμός κι η ευαισθησία ανατέλλει.


της Μαρίας Λιονάκη

Το φθινόπωρο είναι μια εποχή ως γνωστόν μεταβατική. Με αυτή μεταβαίνουμε σε μια άλλη εποχή. Που καλλιά μας ήτανε να μη μεταβαίναμε. Είναι επίσης εποχή ενδιάμεση. Ούτε σερμπέτι ο καφές, μα ούτε και πικρός. Πάντως της παρηγοριάς. Κάνει ούτε κρύο, ούτε ζέστη. Αέρα, ίσως και σκόνη. Κουβερτάκι φλις θέλεις τα απόβραδα. Τα Σάββατο κι απόβραδο και τα άλλα. Δε θες πάπλωμα, απ’ αυτό που είναι μόνο για δυο άτομα και δεν παίρνει μπάλωμα. Μα ούτε και πικέ κουβέρτα. Απ’ αυτές που σου έδωσε η μαμά προίκα μια δωδεκάδα. Καλά πετσέτες να σου δώσει τόσες, σεντόνια επίσης. Ποτέ όμως δεν κατάλαβες τι τα ήθελες τόσα τραπεζομάντηλα, λευκά με δαντέλα. Που κιτρινίζουν στις ντουλάπες , τα βγάζεις, τα πλένεις, τα φυλάσσεις πάλι. Ούτε τι τις ήθελες τόσες πολλές πικέ κουβέρτες. Όλες με κλάρες μεγάλες, πολύχρωμες. Ο μπερντές του καραγκιόζη. Να σου πω τη μοίρα σου, να σου πω το ριζικό σου. Μεγάλη πόρτα θα διαβείς.

Το φθινόπωρο είναι η πόρτα που μας βάζει σε μια άλλη ζωή. Τακτοποιημένη, προγραμματισμένη. Χωρίς πολλές διακοπές. Όχι ρεύματος, από τις άλλες. Είναι η περίοδος όπου κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Που λέει κι ο σοφός λαός. Εκπαιδευτικοί και μαθητές έχουν επιστρέψει εδώ και καιρό στα θρανία. Άντε γιατί πολλά τους τα είχαμε μαζεμένα. Σύγκαιρα γονείς και μαθητές κατέστρωσαν επιτελικά σχέδια. Για να χωρέσουν όλα τα εξωσχολικά των παιδιών. Φροντιστήρια πάνω στα μαθήματα του σχολείου, ζωγραφική ή μουσική, ένα άθλημα, ίσως κολύμπι. Και δυο ξένες γλώσσες απαραίτητα. Για να τα προλάβει όλα αυτά ο μαθητής του βγαίνει η γλώσσα. Ήδη απ’ αυτή τη μεταβατική εποχή. Ενώ τα χελιδόνια ετοιμάζουν ταξίδι μοναχά για πάρτη τους, στα μεγάλα νησιά του μυαλού και του χάρτη τους. Πώς την έχουν γλιτώσει έτσι αυτά, ποτέ μου δεν κατάλαβα. Πολύ φιλελεύθερα είναι αυτά τα πουλιά. Έχουν κάνει εξήγηση, συμφωνία με τον Πανάγαθο. Εμείς θα έχουμε πάντα καλοκαίρι! Είναι τύχη μεγάλη τελικά να είσαι χελιδόνι.

Αν δεν είσαι όμως χελιδόνι το φθινόπωρο οφείλεις να οργανωθείς. Να φυλάξεις τα μαγιό και τα άλλα είδη θαλάσσης με πόνο ψυχής. Να βρεις, προμηθευτείς ομπρέλες, αδιάβροχα. Τα μακρυμάνικα, τα χειμερινά σιγά σιγά να βρεις. Όχι μόνο τα δικά σου, μα και του συζύγου, καθώς αυτός από μόνος του αποκλείεται να τα βρει. Να κάνεις επίσης κάποια μερεμέτια στο σπίτι σου, αν καταφέρεις τους μαστόρους να βρεις, να συνεννοηθείς. Τους σαράντα πέντε μαστόρους και τους εξήντα μαθητάδες. Που το απόβραδο λένε πως θα έρθουν, μα σαν ξημερώνει αλλάζουν γνώμη. Κι έτσι στοιχειώνει το θέμα της ανακαίνισης , στοιχειώνεις κι εσύ. Πάνω απ’ το τηλέφωνο. Το δε σπίτι, γεφύρι. Ενώ η επιπλέον ντουλάπα για τα ρούχα των παιδιών εκκρεμεί. Μεγάλωσαν τα πουλάκια μου, ψήλωσαν, ομόρφυναν, είναι και στην εφηβεία. Τι ηλικία κι αυτή… Πού θα χωρέσουν στην παλιά ντουλάπα τόσα σχισμένα τζιν; Κι ένα γραφείο βολικό θέλεις να φτιάξεις στον κάθε μαθητή. Καλό φωτισμό στο δωμάτιο και βιβλιοθήκη μεγάλη… Να χωράει πολλά βιβλία. Θα αρχίσει να διαβάζει τα μαθήματα του σχολείου με περισσότερο ζήλο, θα ξεκινήσει να διαβάζει διάφορα βιβλία, εξωσχολικά, λογοτεχνία, δεν μπορεί… Θα το αφήσει κάποια στιγμή το κινητό στην άκρη, θα το κλείσει το μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Είναι που είναι έτσι αυτή η εποχή. Όχι του φθινοπώρου, η άλλη. Η σύγχρονη εποχή. Που τα βιβλία έχουν αντικατασταθεί από τα κινητά κι οι πραγματικοί φίλοι από τους διαδικτυακούς. Όχι μόνο για τους μικρούς, μα και για τους μεγάλους. Εξάλλου το μάθημα ξεκινάει από εκεί.

Γεφύρι είναι αυτή η εποχή. Που μας περνάει στο χειμώνα. Ενώ τα φώτα στο φωτιστικό του κόσμου χαμηλώνουν , σα σε απόβραδο, ο ρομαντισμός κι η ευαισθησία ανατέλλει. Ενώ τα φύλλα πέφτουν από τα δέντρα, στρώνοντας στη γη χρυσοκίτρινο, πορτοκαλί, καφέ χαλί εμείς μετράμε φίλους, σχέσεις… Που μας βγαίνουν άλλοτε λίγοι, άλλοτε πολλοί… αυτή την εποχή που έχει ανάγκη να ντυθεί, όχι μόνο το σώμα, μα και η ψυχή!

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

ΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ