Μια χρυσή ευκαιρία για την πόλη

Κώστας Μπογδανίδης
Κώστας Μπογδανίδης
Μια χρυσή ευκαιρία για την πόλη

Τώρα πια δεν έχουν επιχειρήματα για να μην συμφωνήσουν στα βασικά για το Ηράκλειο

Του Κώστα Α.Μπογδανίδη

Τελικά δεν τους…χαλάει η ισοπαλία, φώναζε κάποτε ένας βετεράνος παράγων που έβλεπε τις αντίπαλες ομάδες να στήνουν ένα βολικό «Χ» . Εάν κρίνουμε από τη συμφωνία που επετεύχθη στον ΕΣΔΑΚ μεταξύ των «δύο αντιμαχόμενων μερών» και του …σπανού τα γένια γίνονται.

Μέχρι τώρα στο δήμο Ηρακλείου και την ΠΕΔ Κρήτης δεν είχαν αποδώσει καρπούς οι προσπάθειες να τα βρουν ο Λαμπρινός με τον Κουράκη. Αν και μετά τις εκλογές έδειχναν πιο καταλαγιασμένα τα πάθη, ουδόλως οι δύο ομονόησαν . Λίγο η μία πλευρά, λίγο η άλλη και πάντα οι εγωισμοί - λες και το «μαγαζί» είναι δικό τους- δεν άφηναν τις ομάδες και τους ομαδάρχες να δουν κατάματα την πραγματικότητα που διαμορφωνόταν εξαιτίας του εκλογικού νόμου . Νόμο που ο κομματικός ινστρούκτορας Σκουρλέτης εφαντάστηκε ως πολιορκητικό κριό της λαϊκιστικης Αριστεράς στην αυτοδιοίκηση. (Ναι, ο εστέτ Πάνος ακόμη κι ένα τερατούργημα το βλέπει ως…αισθητικό φαινόμενο κι αυτό είναι το δυστύχημα).

Παρά το γεγονός ότι οι δύο επικεφαλής με «δηλώσεις» ή διαρροές που έκαναν μετά τις συναντήσεις τους φαινόταν ότι είχαν…χημεία, έμοιαζε ότι μπορούσαν να συζητήσουν και να τα βρουν.

Όμως ακόμη και αν θέλει η νύφη και ο γαμπρός το πρόβλημα είναι ο…πεθερός ! Πολλώ δε μάλλον όταν υπάρχουν και θεσούλες να μοιραστούν, αμοιβές να δοθούν, το τοπικό κλέος του πρωτοσέλιδου να απολαύσουν.

Εάν σε όλα αυτά προσθέσετε και εξωθεσμικές παρεμβάσεις, αλλά και ανθρώπινες αδυναμίες θα αντιληφθείτε εύκολα γιατί 6 μήνες τώρα ζούμε το θέατρο του παραλόγου στην πόλη.

Να έχει δήμαρχο το Ηράκλειο ο οποίος ούτε την πλειοψηφία διαθέτει, ούτε τις συμμαχίες βρήκε για να εφαρμόσει το πρόγραμμα, που υποσχέθηκε!

Να έχει αντιπολίτευση το Σώμα, που στην ουσία κάνει ό,τι θέλει, μπορεί να επιβάλει την άποψή της, τη θέση της, αλλά με…απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες!

Τα ήξεραν όλα αυτά; Ασφαλώς και τα γνώριζαν και πριν τις εκλογές μάλιστα. Αλλά τι έκαναν αντί να βάλουν και οι δύο ομάδες νερό στο κρασί τους; Έπιαναν τη μύτη τους και μας απειλούσαν ότι…θα σκάσουν σαν το πιτσιρικά στον Αστερίξ! Έβλεπαν το τρένο να έρχεται πάνω τους και νόμιζαν πως ήταν το φως στην κουίντα του πολιτιστικού!

Ναι, αυτή η λογική ήταν μέχρι πρότινος: «Εάν δεν συμφωνεί η πραγματικότητα μαζί μας, είναι κακό για την… πραγματικότητα»!

Και για την πόλη λοιπόν; Τίποτα;

Η πόλη τούτη έχει μια ιστορία, ένα βαρύ παρελθόν και ίσως ένα λαμπρό μέλλον εάν δεν το υπονομεύσουν κάποιοι με τις προσωπικές τους επιδιώξεις.

Η πόλη αυτή δεν ανήκει ούτε στον Λαμπρινό, ούτε στον Κουράκη. Πολύ περισσότερο σε άλλους παράγοντες που δεν έβαλαν μια πέτρα πάνω στην άλλη, μα θέλουν να κάνουν κουμάντα, να απλώσουν το δηλητηριώδη τραχανά τους, να αδειάζουν τα εσώψυχα σύνδρομά τους πάνω στο σαρκίο του Ηρακλείου.

Με την ιστορία του ΕΣΔΑΚ , όπως και να έγινε, όπως και να στήθηκε, είδαν την αλήθεια κατάματα. Η συμφωνία έδειξε το δρόμο («Ubi concordia, ibi Victoria» που θα έλεγε κι ένας Μονοφατσώτης). Ο Λαμπρινός είναι δήμαρχος και ο Κουράκης επικεφαλής της αντιπολίτευσης. Αυτό δεν αλλάζει. Αλλά έχουν μια χρυσή ευκαιρία να τα βρουν και να αλλάξει η πόλη.



δημοσιεύθηκε στο ΣΤΙΓΜΑ της Πατρίδος

Γίνε ο ρεπόρτερ του CRETALIVE

ΣΤΕΙΛΕ ΤΗΝ ΕΙΔΗΣΗ