Η σύνδεση ευρωπαϊκής στρατηγικής με τους εθνικούς στόχους από τον Έλληνα πρωθυπουργό δεν είναι τυχαία. Συνιστά μια ολιστική προσέγγιση διαμόρφωσης λύσεων στα ανοικτά θέματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας, χωρίς ωστόσο να παραβλέπονται οι ανάγκες των πολιτών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταφέρει να επιβάλει τους κανόνες του παιχνιδιού, αφενός κρατώντας συσπειρωμένο το κυβερνών κόμμα, αλλά και αποδομώντας το αφήγημα της αντιπολίτευσης.
Η πρόσφατη παρέμβασή του στο Politico, όπου ο πρωθυπουργός έθεσε ξεκάθαρα την ανάγκη κοινής ευρωπαϊκής χρηματοδότησης για την άμυνα, δεν πέρασε απαρατήρητη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε αυτό που πολλοί σκέφτονται. Aν η άμυνα είναι υπέρτατο δημόσιο αγαθό για την Ευρώπη, τότε πρέπει να χρηματοδοτηθεί ως τέτοιο.
Παράλληλα, η στάση του απέναντι στην Τουρκία παραμένει σταθερή. Με ήπιους αλλά σαφείς τόνους, ο Έλληνας πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι όσο η Άγκυρα διατηρεί το casus belli και αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία, δεν μπορεί να θεωρείται αξιόπιστος εταίρος στα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα. Μια τοποθέτηση που ενισχύει την εικόνα της Ελλάδας ως χώρας που υπερασπίζεται τις θέσεις της με συνέπεια και ήθος.
Μολονότι ο ίδιος, κατά τους δημοσκόπους, αντιμετωπίζει φθορά, η αντιπολίτευση μοιάζει κατώτερη των περιστάσεων, διχασμένη, χωρίς σαφές αφήγημα και, επικεφαλής που χρίζουν εαυτούς πρωθυπουργήσιμους, πλην όμως, με δημοσκοπικά ευρήματα που τους αναιρούν. Και εκεί ο πρωθυπουργός, προς το παρόν, παίζει μόνος του. Με ψύχραιμη εξωτερική πολιτική και σαφήνεια διατηρεί την ηγεμονία, καθώς το επίπεδο αποδοχής του μπορεί να συγκριθεί με τα πολύ χαμηλά ποσοστά των άλλων.
Το ενδεχόμενο μιας τρίτης θητείας είναι εμφανές, γιατί η πολιτική κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη δείχνει να στηρίζεται όχι μόνο στη δυναμική της διακυβέρνησής του, αλλά και στη στασιμότητα και την αδυναμία των αντιπάλων του.
