Λιμνάζουν τα νερά, λιμνάζουν και τα…χρήματα!

Αυτό θα μπορούσε να είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα (τον τίτλο μου τον έδωσε μια ατάκα του Καλοκαιρινού στην παρέμβαση του) της πάντα χρήσιμης, αλλά κουραστικά επαναλαμβανόμενης μετά από κάθε θεομηνία, συνάντησης που πραγματοποιήθηκε σήμερα το πρωί στο νέο κτίριο της Περιφέρειας Κρήτης, παρουσία δημάρχων, αυτοδιοικητικών και περιφερειακών παραγόντων, βουλευτών και του κυβερνητικού κλιμακίου, με φόντο την πρωτοφανή καταστροφή που άφησε πίσω της η κακοκαιρία στην Κρήτη.
Πέρα από την καταγραφή των ζημιών και τη «μαύρη» εικόνα που μετέφεραν οι αυτοδιοικητικοί για όσα συνέβησαν αυτό το δύσκολο τετραήμερο στο νησί, από τη συζήτηση αναδείχθηκε ένα πρόβλημα που μόνο καινούργιο δεν είναι: χρήματα υπάρχουν, αλλά δεν καταφέρνουν πάντα να φτάσουν εκεί όπου χρειάζονται.
Κονδύλια, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως ανάχωμα απέναντι στις συνέπειες ακραίων καιρικών φαινομένων, να χρηματοδοτήσουν έργα αποκατάστασης και να κλείσουν πληγές προηγούμενων καταστροφών, παραμένουν εγκλωβισμένα σε διαδικασίες, εγκρίσεις και έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό που κινείται με ταχύτητες πολύ διαφορετικές από εκείνες που επιβάλλει η πραγματικότητα.
Χαρακτηριστικά ήταν όσα ανέφερε ο δήμαρχος Χερσονήσου για τις καταστροφές του 2020, αλλά και οι αναφορές άλλων αυτοδιοικητικών. Έξι χρόνια μετά, όπως ειπώθηκε στη συνάντηση, υπάρχουν ακόμη χρηματοδοτήσεις που συνδέονται με εκείνες τις καταστροφές και δεν έχουν καταφέρει να μετατραπούν σε ολοκληρωμένα έργα.

Κυβερνητικό κλιμάκιο στην Κρήτη: Τι ειπώθηκε στη σύσκεψη για την κακοκαιρία - Σε έντονη φόρτιση ο δήμαρχος Μυλοποτάμου -«Τώρα πρέπει να σταθείτε δίπλα μας»

ΚΡΗΤΗ 10:16

Κυβερνητικό κλιμάκιο στην Κρήτη: Τι ειπώθηκε στη σύσκεψη για την κακοκαιρία - Σε έντονη φόρτιση ο δήμαρχος Μυλοποτάμου -«Τώρα πρέπει να σταθείτε δίπλα μας»

Και κάπου εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.

Διότι κάθε φορά που η Κρήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ακραίο φαινόμενο, η συζήτηση επιστρέφει στα ίδια: στις μελέτες που καθυστερούν, στις εγκρίσεις που περιμένουν, στις χρηματοδοτήσεις που δεν απορροφώνται και στα έργα που μένουν στα χαρτιά.

Η σημερινή συζήτηση ανέδειξε, έτσι, και μια σαφή πολιτική διάσταση: δεν αρκεί να εξασφαλίζονται χρήματα. Πρέπει να υπάρχει και ένας μηχανισμός ικανός να τα μετατρέπει εγκαίρως σε έργα.
Γιατί όταν ένα κονδύλι για μια καταστροφή του 2020 εξακολουθεί να συζητείται το 2026, το ζήτημα δεν είναι πλέον μόνο πόσα χρήματα διαθέτει το κράτος. Είναι και πόσο γρήγορα μπορεί να τα αξιοποιήσει.
Και όσο αυτό δεν αλλάζει, στην Κρήτη θα εξακολουθούν να λιμνάζουν όχι μόνο τα νερά, αλλά και τα χρήματα. Και το κυρίαρχο πολιτικό συμπέρασμα είναι πως δεν ναυάγησε μόνο το κράτος αλλά και το ευαγγέλιο περί του εκσυγχρονισμού του! Πως δηλαδή σε μια κοινωνία που ξέρει χρόνια τις παθογένειες της αδυνατεί να λύσει βασικά προβλήματα που να επιλύουν ζητήματα που δεν έχουν να κάνουν με το «φέρετε λεφτά», αλλά να δημιουργείς το πλαίσιο ώστε εάν τα εξασφαλίσεις να υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο να τα απορροφήσεις κιόλας!