Ο αποχαιρετισμός της αντιπεριφερειάρχη για τη φίλη της που συγκλονίζει

Βαθιά θλίψη έχει σκορπίσει ο θάνατος της Ειρήνης Σβυρινάκη, η οποία "έφυγε" από τη ζωή σε ηλικία 53 χρόνων. Η αντιπεριφερειάρχης Γεωργία Μηλάκη, αποχαιρέτησε τη φίλη της με μια σπαρακτική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα. 

Η ανάρτηση:

Πένθος στο Ηράκλειο για τον πρόωρο χαμό της Ειρήνης Σβυρινάκη

ΚΡΗΤΗ 12:41

Πένθος στο Ηράκλειο για τον πρόωρο χαμό της Ειρήνης Σβυρινάκη

Αγαπημένη μου Ειρήνη,
Δεν ξέρω πώς να χωρέσω την απουσία σου μέσα σε λέξεις. Δεν ξέρω πώς γίνεται ένας άνθρωπος που ήταν τόσο γεμάτος ζωή, τόσο γεμάτος αγάπη, να αφήνει πίσω του τέτοια σιωπή. 
Η ζωή, μάς έφερε κοντά, μέσα από έναν δρόμο δύσκολο, άδικο, έναν δρόμο που κανείς δεν θα διάλεγε.
Θα θυμάμαι πάντα το χαμόγελό σου! Εκείνο το καθαρό, φωτεινό χαμόγελο που εμφανιζόταν ακόμη κι όταν το σώμα σου πονούσε, ακόμη κι όταν ήξερες πόσο δύσκολη ήταν η διαδρομή. 
Θα θυμάμαι τα μάτια σου, αυτή τη βαθιά, καθαρή ματιά που είχε μέσα της καλοσύνη, τρυφερότητα και μια δύναμη σπάνια. 
Και πάνω απ’ όλα θα θυμάμαι την αγκαλιά σου. Μια αγκαλιά τεράστια, ζεστή, αληθινή, μια αγκαλιά που τους χώραγε όλους! 
Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές σου πρώτα ρωτούσες για τους άλλους. 
Πρώτα ανησυχούσες για τα παιδιά σου, για τους ανθρώπους σου, για όλους εκτός από εσένα. 
Αυτό ήσουν. Αγάπη. Μόνο αγάπη. Και όταν μιλούσες για τα κορίτσια σου άλλαζε όλο σου το πρόσωπο. Γέμιζαν τα μάτια σου φως. Ήταν όλη σου η ζωή, όλη σου η καρδιά, ο λόγος που πάλευες κάθε μέρα με τόση δύναμη.
Κι αν υπάρχει κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ, είναι η αξιοπρέπειά σου. 
Δεν σε άκουσα ποτέ να λυγίζεις. Δεν σε είδα ποτέ να ζητάς οίκτο. Κουβαλούσες τον πόνο σου με μια σιωπηλή γενναιότητα που με συγκλόνιζε κάθε φορά. Και ακόμη και όταν το σώμα σου κουραζόταν, η ψυχή σου συνέχιζε να αγκαλιάζει τους άλλους.
Λίγο πριν φύγεις μας είπες «Μην πείτε ποτέ ότι ξεκουράστηκα».
Όχι, Ειρήνη μου… δεν θα το πούμε ποτέ. Γιατί άνθρωποι σαν εσένα δεν “ξεκουράζονται”.
Άνθρωποι σαν εσένα αφήνουν πίσω τους ένα φως που δεν σβήνει.
Σήμερα δεν αποχαιρετώ μόνο μια φίλη. Αποχαιρετώ ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Μια αδερφή. Έναν άνθρωπο που με έκανε καλύτερη γιατρό, καλύτερο άνθρωπο. Και νιώθω φτωχές τις λέξεις μπροστά σε αυτό που ήσουν.
Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου. Για τις κουβέντες μας. Για τις σιωπές μας. Για τα γέλια μας μέσα στις δύσκολες μέρες. Για όλα όσα μοιραστήκαμε με ειλικρίνεια και αγάπη!
Δεν θα πω αντίο, αγαπημένη μου Ειρήνη. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ! 
Μένουν στο βλέμμα μας, στις σκέψεις μας, στις προσευχές μας, στις στιγμές που ξαφνικά μας λείπουν τόσο πολύ που κόβεται η ανάσα.
Και εσύ θα μου λείπεις πάντα έτσι. 
Σαν κάτι πολύ όμορφο που ποτέ δεν θα χαθεί.
Καλό ταξίδι στο φως ψυχή μου…🤍